Rozerîn Andok

Şehîd; di tevahî deman de herikandina bêdeng a azadiyê ye. Şehîd; raperîna dijberê demê ye, herîkîna azad ê lehengiyê ye. Di nav xeyal û hêviyên bedew de ketina nav şereke dijwar e. Şehîd nay bilêvkirin lê tê jiyandin. Şehîd nasîna jiyaneke azad û lêgerînvanê bedewiyan e. Şehîd bi biryar û bi bawer dijberî hemû zoriyan şer kirine. Şehîd navnîşana serkeftinê ye, dengê berxwedana lehengên bê dawî ye. Şehîd cîroka berxwedana ku tê jiyandin e. Şehîd rêwîtiya bê dawî û demdirêj e. Şehîd di nav tarîtiya tund de benda rojê sekinandin û xwe gihandina rojê ye. Şehîd efsûnêke ku nehatiye nivîsandin, lê tê jiyan kirine. Di rojên gerîla de gotina dawî bilêvkirine. Bi biryareke mezinbûna şopvanê lehenga ye. Çîroka şehîdan lehengiya mezine ya ku her mirov dixwaze bigîhiye. Bi hêvî û xeyalên xwe ve gihandina Rojê ye şehîd. Biryarbûn, bawerbûn û azweriya hemû bedewiyane rastiya şehîdan.

Apocîtî jî soz û çalekiya şehîdan re girêdan û pêkanîna xeyalên wan e. PKK nirxên hemû şehîd û rûmeta ye. Şahadet jî; gotina serkeftinê ya dawî gotin û gihandina serkeftinê ye. Şehadet pêkanîna bendewariyên nîvcomayî ye. Şahadet xwedî gotinê xwe derketin û watekirina hemû gotina ye. Şahadet navê berxwedanî û pêkanîna çalakiya jiyanê ye. Xwe gihandina jiyana azad e. Ji bo wê di PKK’ê de şehîd helbesta jiyanê ya ku her dem tê gotin û tê bikaranîne.

Bi vê raman û hestan ve wateya şehîdan derdikeve holê. Her mirov têkoşer bi van nirx û rûmetiyan xwe xurt dike û armanca wê ya yekem ew e ku bigihîje serkeftinê. Û bi vê serkeftinê ve xwe nêzî hemû xeyal û bendewariyên xwe bike. Ya herî girîng ev e ku dixwaze xwe bigihîne Serokatî. Bi yek demjimêr be jî Serokatî re hevdîtineke azad pêk bîne. Gotina şehîd jî çalekî û serkeftina wê ye. Tu tişt ji bo şehîd ne astengî ye. Çimkî şehîd çalakiya derbaskirina hemû çeper, asteng û zoriyan e. Rastiya şehadeta heval Dersîm jî wisa ye. Ew hevaleke pir ciwan bû, lê ji bo xwe bigihîne armanca xwe, ji bo bigihîje Botanê pir hewl da. Ew keçikeke bedew a botanê bû. Di tevlîbûna xwe ya yekem jî hatibû herêma Botanê. Ji bo wê Botan her tişt vegotin dikirin. Paşnavê xwe jî kiribû Botan. Naskirina wê ya yekem a gerîlla û destpêkirina yekemîn a jiyana azadiyê di xwezaya bedew a Botanê de bû. Navê wê, gotinên wê û navnîşana wê Botan bû. Çimkî di Botanê de hevalên xwe yê bedew hiştibû. Pêwîst bû ku ew jî biçe li gel rêhevalên xwe. Bi vê hêrs û azweriyê ve tijî bû. Û di dawî de gihîşte xeyalên xwe, gihîşte rûmeta xwe û gihîşte hevalên xwe yên leheng.

Ew keçikeke Botanê yê ciwan bû. Ew rêhevalên rojê yê bedew û bi xeyal bû. Pir lêgerînên wê ji bo pêkbîne hebû. Pir armanç û xeyalên ku dixwest bigihîje hebû. Her çiqas emrê wê ciwan bû jî, lêgerîna wê mezin bû. Xeyal û hêviyên wê ku dixwest bigihîje hebû. Di dawî de gihîşt warê lehengan û di warê şerê lehengan de gihîşt xeyal û hevalên xwe. Hevaltî ji bo wê tiştekî mezin bû. Bi hevaltî ve pir girêdayî bû û ji bo hevalê xwe dikaribû her tiştên xwe feda bike. Çimkî Dersîm bi hevaltiyê re hebû, çimkî Dersîm bi hêviyên xwe ve hebû. Çimkî Dersîm bi girêdana hevaltiyê ve dijiya, her tiştê wê di naveroka hevaltiyê de wateya xwe digirt.

Ger şehîd pêkanîna xeyal û armancane, tiştên ku rêhevalên wê bikin, şopandin şehîda ye. Heta dawî pêkanîna xeyal û bendewariyên şehîdan e. Rastiya şehîdan kerwana azadiyê ye. Her mirovên ku beşdarî vê kerwanê dibin, di şûn xwe ve şopekê dihêlin. Ji bo ku rêhevalên xwe re navnîşana azadiyê bidin diyarkirin. Ev şop soza gihîştina serkeftinê ye. Ev şop berdewamkirina jiyana bi rûmet e. Çimkî şehîd navê afirandina jiyaneke nû ye û ji nû ve gihîştina rûmetiyê ye. Wekî din tu tişt ji şehîdan re nabe bersiv.