Rızgar Ararat

Önümüzdeki hafta yoğun ve heyecanlı bir hafta oldu. Genelkurmay başkanlığının sürpriz meselesi gerçeklerin üstünü örtmeye yetmedi. Çok kalitesiz ve düzeysiz bir durum ortaya çıktı. Özel Harp Dairesi biraz daha mantıklı sürprizler yaratabilirdi. Sürpriz kursaklarında kaldı. Çıkması da zor görünüyor. Zaten idealara karşılık olarak özgürlük hareketinin en üst kurumu tarafından gerekli açıklamalar yapıldı ve yine HPG Anakarargahı Komutanımız Dr. Bahoz Erdal tarafından geniş bir röportajla son gelişmeler değerlendirildi.

Genelkurmay başkanlığının gece yarısı açıkladığı sürpriz, sıkışmışlığın ve acizliğin su yüzene çıkması oldu. Çünkü akşama doğru, gerillalarımız tarafından Bêzelê karakoluna yönelik çok kapsamlı bir baskın eylemi düzenlemiş ve baskın eylemi büyük zahiyatlar verdirilerek başarılı bir şekilde tamamlanmıştır.

Türk basını, iki-üç gün boyunca aralıksız bu durumun üstünü örtmek için, Genelkurmayın sürprizini kaynatıp kaynatıp halka yedirdiler. En son Bêzelê karakolu görüntüleri yayınlandı. Dikkat çeken bir husus, tek bir taraftan karakolun sağlam kalmış kısmı ısrarla gösterildi. Aynı karenin on farklı biçimi, karakol görüntüleri olarak sunuldu. Şartlardan kaynaklı, gerillaların eylem anında çektiği görüntüler, basına ulaşmamış. Herhalde bugün yarın ulaşacaktır. Bakalım o zaman Genelkurmay ve onun satılmış ve ilkesiz basını ne yapacak.

Yine baskında maddi hasarın dışında, öldürülen 29 asker var. Genelkurmay yetkilileri Oramar’da olduğu gibi, yine ölen askerlerin büyük bir bölümünü basından ve halktan sakladı. Gizli bir şekilde her biri memleketine gönderildi. Saklanılmayacak olanları ise ilan etti. Özellikle Ceylanpınar’lı olan bir Kürt askerin ailesinin tutumu ve verdikleri mesajlar önemliydi. Çocuklarının şehit olmadığını belirtip, Türk bayrağını tabutun üzerinden kaldırdılar. Büyük bir insanlık trajedisi yaşandı. Sonuçta, Türk olsun Kürt olsun bu toprakların çocukları birbirini öldürmek zorunda bırakılmış. Kan üzerinden siyaset yapanlar halen de iş başında ve Türk toplumu koyun sürüsü gibi, ne sorguluyor, ne araştırıyor. Türk basını insanlık suçu işleyerek, bu kanın akmasında en baştaki aktör konumunda. Türk köşe yazarları ve gazetecileri, bu ölümlerden direk sorumludurlar. Askerden daha çok asker kesilmiş, bu insanlıktan nasibini almamış ve kan üzerinden geçimlerini sağlayan bu kesimler, yarın tarih karşısında bunun hesabını nasıl verecekler.

Kürt gençleri bu konuda duyarlı olmalıdırlar. Ne yapalım, başka çaremiz yok deyip de askere giden gençlerin, net ve somut bir şekilde tavır geliştirmeleri gerekiyor. Eline silah verilip, git kardeşini, komşunu, üniversiteli arkadaşını öldür deniliyor. Sana seçim hakkı tanınmıyor. Bunun gerekçesi olur mu? Madem başka çaren yok, gelip özgürlük hareketinin ordusunda gerilla olarak halkına hizmet edersin. On binlerce Kürt genci gerillaya katıldığında, 50 binlik bir gerilla ordusu kurulursa, savaşa da gerek kalmaz. Büyük bir ordu, barışın teminatıdır. 30 yıldır faşist Türk devlet sistemi, ha bitirdim, ha bitireceğim sözleriyle, şunu yaparsam biterler, az kaldı vb. umutlarla savaşı sürdürüyor. 50 binlik bir gerilla ordusu bu umutlarını boşa çıkaracak ve özgür-demokratik ve halkların kardeşçe yaşayacağı bir ülke kurduracaktır.

Düşmana umut veren gençliğin bu duruşudur, düşmana umut veren kendini para karşılığında satan kişilerdir, düşmana umut veren AKP vb. partilere oy verenlerdir, düşmana umut veren Kürt gençlerinin askere gitmesidir, düşmana umut veren kardeş kanı üzerinden geçimini sağlayan koruculardır! Gelin beraber bu umutlarını ortadan kaldıralım. Bu umutlar yıkıldığı anda, Kürt ve Türk gençlerinin birbirini öldürmesine gerek kalmayacaktır.