Rodan Zap

Beş yıl aradan sonra, sürekli coğrafyasını dillendirdiğimiz ve adından güzel cümlelerle bahsettiğimiz yere doğru gidiyoruz. Gerillanın unutmadığı ve unutulmayan anılarını aklımdan geçirdiğimde aslında hepsinde müthiş bir mücadele, fedakarlık ve zorlanma olduğunu görüyorum. Unutulmamasının nedeni de bu olsa gerek diyorum.
Patikalara sorsan belki de aynı ayak izine tekrardan bastın der, ki gerçekten onlarca kez geçtiğimiz yerlerden geçerken toprak, su, kayalar, ağaçlar hepsi sana tekrardan merhaba diyor.

Çok şey değişmemişti aslında. Genel bir gözlemlediğinde her şey olduğu gibi duruyordu. Birçok acı tatlı olay yaşadığımız, ter döktüğümüz, emek harcadığımız, paylaşımlarla coşkulu zamanları dolu dolu geçirdiğimiz mekanlardı. Ama şimdi benim için farklıydı. İçimi sızlatan ve git gide artarak acıya dönüşen bu duruma anlam vermek istedim. Biraz düşünüp anlam verdiğimde yakıcı sonucu gördüm. Aslında buralardaki durum bir durgunluk ve sessizlik değildi. Yegane güç haline gelen şeydi, anlamsızlık.

Neden sorusuyla devam ettim. Dedim neden böyle düşünüyorum ki? Güzel bir nostalji yaparak yürüyordum aslında. Böyle durumlardan zevk alan insanların sayısı da az değil. Doğa ananın ne kadar canlı olduğunu, insanları bire bir nasıl etkilediğini biliyordum. Hatta herkesin ve her şeyin kendi içiyle ve çevresiyle her zaman bir mücadele içinde olduğunu da biliyordum.

Fakat uğruna her şeyi gözden çıkaracağın arkadaşların ve yapman gereken görevlerin olmadığı bir coğrafyada olduğunda ister istemez durgunluğa kapılıyorsun. Aslında üzerinde bir yaşam mücadelesinin olmadığı topraklara bir tanım getirmek istiyorum. Boylu boyunca bakıldığında kendi başına, boş, düz ve sessiz mekanlardan güzel cümlelerle bahsetmemek gerektiğini savunuyorum.

İkinci gönül bağım ve evim dediğim yerden ayrılırken sızılarım azalıyor. Dumura uğramış bir halden yavaş yavaş anlamlıca uyanırken, anla diyorum Rodan anla. Bu dünyada mücadelesiz hiçbir şeyin tadı yok. Bir dakika bile ne yaptığını, nasıl yaşadığını, ne istediğini bilmeden yaşanamaz olduğunu, acı ve işkencelerle dolu olduğunu derinden yaşarken, yıllarını vasat ve anlamsız geçiren genç yüreklerimizin, insanlarımızın kulağına haykırmak istiyorum, mücadelesiz yaşanmaz!