Alişêr Koçgıri

Türkiye’de öyle şeyler oluyor ki, şaşılacak cinsten ve yaşayanlarını dahi hayrete düşürecek nitelikte.

Bir gün dost olanlar öteki gün düşman, bir gün söylediğini ertesi gün “yanlış anlaşıldım” diye inkar eden, bir gün doğru dediğine ertesi gün yanlış diyenden geçilmiyor. Bu kadar tutarsızlık, ilkesizlik, ikiyüzlülük ancak Türkiye’de olur demek ki...

Şu “Çılgın Türkler” anlaşılan böyle oluyor. Birde bu meziyetleriyle! Övünmeyi maharet sayıyorlar. Aklım alacağı bir şey değil, ama bu şimdi bu gerçeğe nasıl yaklaşılmalı; hastane-hapishane-tımarhane üçlemesi hemen akla geliyor ama yeter mi?

Tarihsel-toplumsal nedenleri kuşkusuz vardır, ama güncel olması itibariyle bu boyutuna şimdilik girmeyelim, güncel birkaç görünümle yetinelim.

Genelkurmay denilen oluşumun durumu ibretliktir. 35 yıldır aynı teraneyi tekrarlıyor ama sonuç hep aynı. Bir doktor tımarhaneyi kontrole gitmiş, bakmış bir deli sabit bir yere bakıyor, tabi oda bakıyor, bir şey görmüyor, niye baktığını orada bir şey olmadığını deliye söylüyor. Deli ise kendisinin 25 yıldır baktığını bir şey görmediğini, kendisinin bir defa bakmakla bir şey göremeyeceğini söylüyor. Tabi doktor şaşırıyor ama onun deli olduğunu hatırlıyor ve oradan uzaklaşıyor. Kuşkusuz deli de, neyi yirmi beş yıldır baktığını açıklamıyor, çünkü delidir.

İşte Genelkurmay’ın durumu da bu delinin haline benziyor. Olmadığını iddia ettiği bir sorunla uğraşıp duruyor. Tabi bu delilik hali göz önüne getirildiğinde, ondan akla uygun bir yaklaşım beklenemez.
Hadi diyelim birde politikacılardan örnek verelim. 45 yıldır siyasetle uğraşan Deniz Baykal var. Bir türlü başbakan olamıyor. Bu zatı muhtereme oy verenlere ne demeli. Herhalde dünya siyasetinde örneği yoktur, bu müzmin muhalifin hastalığına ne demeli? Tıbbi yönü incelenmeli ama takipçilerinin de durumu incelenmeye doğar.
Tabi birde devşirmelerin, yani dönmelerin durumu var. Bunlar tam bir vaka. Kürt ana-babadan olmalarının hali içler acısı, çünkü gerçek Kürtler hayli etkili iken, onların “aslını inkar eden haramzadeleri” oynaya hali traji-komik bir görünüm arz ediyor. Yugoslavya-Bulgar-Afgan-Arnavut-Çerkez-Gürcü-Rum-Ermeni vb. olanlar zaten ortada kalmamış, durumları anlaşılırdır, yalnız Kürtler için durum farklı.
Birde hem Kürt olduğunu iddia eden, hem de Kürt halkına karşı mevzilenen zevat var. Kimi solcu, kimi sağcı, kimi İslamcı ama hepsi de PKK’ye karşı. Genelkurmayın bu delidaşları için ne söylense azdır. Meşhur üçlemenin bunlar içinde geçerli olduğu açık.

Şu meşhur türban tartışmalarında delilik oranı sıçradı. İşte buna “akıl tutulması” denir. Tabi kanunla fes yerine şapka geçirenler, eşarbın yerine türban da geçirir. Bari oldu olacak, şalvar, bıyık, sakal, mayo gibi konularda da yasalar çıkarılsın.

“Bir deli kuyuya bir taş atmış, kırk akıllı çıkaramamış” derler ya, öyle bir durum işte. Öyle bir devlet ki, yasak dediği şeylerle uğraşa uğraşa hastalıklı hale gelmiş. “Bölücülük-Yıkıcılık-İrtica vb.” diye diye kendini yiyip bitirmiş.

“Deliye akıl veren çok olur” derler ya, birbirlerine akıl veren deliler topluluğu olunca işler çığırından çıkıyor. Eh “karı” dediklerine türban da geçirirler, her türlü tasarrufta da bulunurlar.
Türkiye’de “karı” olarak görülen kadının özgürleştirilmesi ile türbanın ne alakası var, olsa olsa “karı” olarak görülen kadın’a girdirilen deli gömleğinden söz edilebilir.

Kısacası Türkiye tablosu bu, çık bakalım işin içinden çıkabilirsen. Eh dememişler mi, “dinsizin hakkından imansız gelir”, tam da bu durumu andırıyor. Birbirini yiyerek bitiriyorlar, ne destek sunma ne de zemin olmak lazım.

En büyük akıllılık bu olsa gerek. “Her köyün bir delisi vardır” derler, ama herkesin deli olduğu yerde de akıllı aramaya gerek yok.
“Çılgın Türkler” hakkında kanaat bu yönlü.

Akıl tutulması yaşayanlar belki anlar…