Beritan CUDİ

Ruhumun aynası yıldızlar. Bir gidip bir geliyor.

Bir yanıp bir sönüyorsunuz. Bazen coşkulu bir halaydaymışsınız gibi el ele tutuşup dönüyorsunuz.

O sonsuz döngüde..

Bazen de durgunlaşan cansız bedenimi cızırdıyorsunuz.

Ölünün naşına yakılan ağıtlar gibi.

Bazen de sadece bir saatliğine parıldayan sonra da hayata sönen seher yıldızında bulurum kendimi. Gönlüm samana yolunun hızıyla zamana akmak, dolanmak istiyor tarihe.

Bazen de nöbetlerimde seslenirim size. Hanginiz ‘benim’ diye sorarım o parıltınıza. Birilerinizle de diyaloglardayım.

Kutup yıldızım. Yol göstericim. Yönsüzlükten bıkmış halime yön veriyor gibisin. Veya sen o kayan yıldız.

O sabırsız halin bir ananın saçlarına ulaşma telaşında mıdır? Sonra bir an için dolunay eşliğindeki coşkulu halayınıza katılıyorum.

Dolunayda hep izlenme hayali vardı bende. Dolunayda yansıyan o kadın yüzümün görüntüsüne takılıp dolaşmak istiyorum. Bir uçtan bir uca savrularak.

Evet yıldızlar…

Aramızdaki bu telepati nedendir?

Bilemem.

Belki de bendeki çelişkilerin sadece bir yansımasısınız.

Belki de yıldızımız buluşamadı sizlerle…

Gökte ay yıldızı, yerde ayazlanmış donuk bir yüz!

Bu yüzden soğuk ve alaylı bir gülüş. İşte bu yüzden yıldızımız buluşamadı dolunay etrafında. 

Gerillanın not defterinden….