Geri
<<< |
>>> İleri
Cevaplarsan eğer, sormak isterim sana tarih. Bir asır sürecek
sorular neden ayrılıklarda gizlidir? Hani bir ayrılık, özlem
dolu birlikteliğe dair idi!.. Peki ya şimdi. Şimdi yüreklerdeki
hasret niye?
Her canlının hatta, her nesnenin varlığına bir ad koydular.
Birinin güzelliği, diğerinin çirkinliğine neden olmasın diye.
Farklılık, çeşitlilik ve renkliliğin yitirilmemesi için. Şu
olguya hep inandım ve inanacağım, her nesnede, her canlıda,
kendine dair y
asaları
ve özellikleri vardır. Her insanın, her canlının ve her çiçeğin
farklılığına yönelik bir ad verdiler. Bir çoğu birbirine
benzeyebilir ve hatta aynı olduğu bile iddia edilebilir.
Ondandır ki, isimler tükenir ve bir yerden sonra aynılaşır
adlar.
O farklılıkların, değişikliklerin ve sadeliğin sembolü olan
“ZEKERİYA” yoldaş, hafızalara silinmeyecek özelliklere sahipti.
Her şehit yoldaşın ardından, hep söylenir, yaşanılacak ve
yaşatılacak çok şeyin olduğuna dair. Ama Zekira yoldaş, her an’a
büyük kazanımları sığdıran bir tarzın sahibiydi. İki insan
arasındaki enerji aktarımını duymuştum, ama yaşamamıştım.
Zekeriya yoldaşla her tartışma ve ilişkilenmemde bunu hissettim.
Kendisinden bir şeyler vermeyi ve katmayı sorumluluk gereğinden
ziyade, bir özellik haline getirmişti verme erdemliğinde
bulunmuştu.
Gözlerindeki
parıltı, tokalaşmandaki sıcaklığın ve yüreğinin derinliklerinden
gelen o içten gülüşünle, son dakikaya kadar, bizimle paylaştın.
Eğitim devremizin, öncesinden, başlangıcında ve son ayrılış
dakikalarına kadar, morali, coşkusu, azmi ve sonsuz emeğiyle
katılan Zekeriya yoldaş, seni Amaralı Bilge’nin ışıklı yolunda,
özgürlüğe doğru yürüyüşünün yoldaşları ve takipçileri olacağız.
Bu sesleni, bu çığlık, bu haykırış sana güzel insan, sana.
APOCULUĞUN yaşayan özü olan fedailiğin sözünü vermiş, Ş.
Zekeriya Taburu’nun bileşeni, seni asla unutmayacak,
unutturmayacaktır. Sen dünümüz, bugünümüz ve yarınımızda, hep o
güzel gülüşün ve kararlı duruşunla, bize öncülük edecek ve
kalplerimizde daima yaşayacaksın.
Silah Arkadaşları
