Geri <<< | >>> İleri

Sonbahar yağmurları toprak ananın milyonlarca yıldır tütsüsünü genzimize yaymaya başladı bile.
Ve biliyorum ki yağmur üzerime yağıyor. Anaç topraklarında anaların yürek sesi ‘ tilililerle ‘ uğurlandın. Çok şanslısın bu yüzden. Halkın yüreği senin için attı. Ve senin gibi binlerce yiğit Kürt oğlu ve kızı bir kez daha anıldı. Bilirsin sen de her mevsimin ne anlamlar taşıdığını, sonbaharın kızıla, sarıya boyanmış halinin insanı birazcık hüzünlendirdiği ama sonbahar yağmurlarından önce anaların gözyaşı düştü önce toprağına. Onların gözyaşları oldun. Bizlerin yüreğinde de hüzün değil, öfke gezer şimdi. Varsın doğa ana savursun kızıl ve sarı yaprakları delicesine. Çıplak kuşun kevotları, kayınları, beruları.....ama dinime imanıma yine de yarışamaz içimdeki dalgakıran fırtınayla. Bundandır öfkenin hüzünden önce gelmesi.
Aldığın isim gibi mazlum bir yüzün vardı. İlk sicili partiye verirken ne kadar da sevinmiştin. Bir sonraki sayıda dergide bu ayki şehitler sayfasında yine sicilin verilecek. Güzel gülüşünü arayacağım orada. Anlamını çözmeye çalışacağım o yüz simanda. İlk arayacağım bu olacak. Üniversite yıllarında iyice kararına ulaştığın devrimci yaşamın, Atina’daki eğitimlerden sonra aldığın en büyük ödül olarak söz ettiğin, Önderlik sahasında devam etti. Orada “ alınan alınmıştır, gerisi vermeye kalmıştır ” sözünden sonra zirve olarak gördüğün ülke sahasına geçtin. “Devrimci bir insan için mekan ne olursa olsun değişmez” desen de Amed’de mücadele etmenin sende yarattığı duyguları hiç kaybetmedin ve boyuna anlatıp dururdun. Şimdi Amed’desin, halkının yüreğinde.
İhanetin geliştiği bu süreçte direnişçilerin soy ağacına Mazlum Amed’i yazdırdın. Anılarınız mücadelemize ışık tutacaktır.
Bilisen bıra, Amed surlarında bir öfke buluti dolaşi. Ve gençler molotof ati. Bulutlar toplani. Kırık bir şekilde yağmur üzerine yaği......

***

Akşam haberleri Gever’de çatışma çıkmış diyordu. Bir grup arkadaş baskın yemiş, çatışma çıkmış sonrası... Kod adı Mazlum, adı Cihan Dündar diyordu haberler. Yaklaşık otuz arkadaş okuldaydık. Haberlerde geçen Mazlum isminden sonra okulda çıt çıkmadı. Herkes buz kesmişti. Kısa bir aradan sonra bazı yeni arkadaşlar, kim bu Mazlum arkadaş diyorlardı. Tanıyanların ve eski arkadaşların bir iç çekmenin yanında gözleri buğulu, yürekleri buruk halde ağızlarınıı bıçak açmıyordu. Bıçakla kessen akmayacaktı bir damla kanları. Gayrı ihtiyari dışarı çıktık. Mazlum’u tanıyanlar, okuldan süzen ışıkta baktık birbirimizin gözüne. Şoktaydık. Birkaç gün sonra pratik bitecek, tekrardan görüşecektik. Bunlar okunuyordu gözlerden, çıkmıyordu ağızlardan tek bir ses. Gözler ve yürekler konuşuyordu yalnızca. Ve anlıyorduk olup biteni gözlerden.
Sonra büyük bir ateş yaktık. Tek bir kelime etmeden. Mazlum’a yakışır bir tören yapmak istedik. Ateşin etrafına oturduk ve önce Mazlum’la olan anılarımızı Mazlum’dan dinledik. Sonra birbirimize Mazlum’u anlatmaya başladık. Ne kadar arkadaş canlısıydı, ne kadar iş yapmayı severdi. Gözler buğulu, yürekler buruk birbirimize anlattık, birbirimizi dinledik. O’nu sevmeyen var mı diye sordu bir arkadaş. Düşündük bulamadık, kimse yoktu. Herkes O’nu, O’nun arkadaşlığını, Önderliğe ve şehitlere bağlılığını bilirdi. Mazlum yoldaş hiç yorulmak bilmezdi. Her işini ciddiye alır, en iyisini yapmaya çalışırdı. Eğitimlerde en iyisini arkadaşlara vermeye çalışırdı. Pratik bir zekaya sahipti. İşinde pratikçiydi, hep en zor görevlere, en zor alanlara kendisini önerirdi. Kendisine ve yanındaki yoldaşlarına güvenirdi. Başarısızlık aklının ucundan bile geçmezdi. Yiğitti yani. Bir seferinde Gever’de ovaya tek başına girerek korucuları uyarmıştı. Bunu operasyonlara hazırlanan koruculara örgütün tavırsız kalmayacağını göstermek için yapmıştı. Duygularını şiirlere dökerdi, romantik bir gerillaydı yani. Futbol takımımızın en iyi kalecisiydi. Bireysel iş yapma yeteneğine güvenirdi ama daha önemlisi kolektif çalışmaya inanırdı.
Mazlum arkadaş, Avrupa’dan partiye katılmıştı. Daha sonra Önderlik sahasına gelmiş, burada bir dönem Önderlik eğitimini gördüktün sonra ülkeye, Zagros alanına geçmişti. Zagros’a bağlanan arkadaşlardan biriydi. Zagros’tan ayrılmayı aklının ucundan bile geçirmezdi. Zagros’un sevdalısıydı. Köle yaşamın peşine düşenlerin karşısında dimdik duranlardan birisiydi. Bazıları her şeyden elini eteğini çekmek isterken, O Zagros’un en tehlikeli alanına kendisini önermişti. Ölümün her an, her saat, her saniye yanı başında olacağını bilerek, ihanetin kol gezdiği Gever alanına kendisini önermişti. O, bir çizgi devrimcisiydi. O, Zagrosların en güzel güllerinden birisiydi.

Gün yine doğar
Bir çentik daha atılır
Alnımızdaki çizgilere iki daha eklenir
Biri geçen günden
Diğeri can acılarımızdan
 

Silah Arkadaşları