Geri <<< | >>> İleri

Güneşin çocukları ardından yazı yazmanın ne kadar acı ve ne kadar zor olduğunu yaşamayan bilmez. Seni anlamak istiyor kalemim. Ama kahretsin beceremiyor bir türlü. Nedense seninle başlayacak cümlelere gelince, sanki hiç okuması yazması olmayan bir çocuk gibi oluyorum. Seninle üç yıl beraber yaşayıp da seni yazamamanın suçunu ben yine de kalemime yükleyeceğim. Yoksa bu acıya nasıl katlanabilirim. Sen de olsan inan böyle zorlanırdın. Şehit Şiyar üzerine böyle yazı yazdığında sen de böyle zorlanmıştın. İşte böyle Hamza yoldaş; bizi hiç hesapta olmayan bir durumla yüz yüze bıraktın. Mehmet Karasungur yoldaşı çok sevdiğin, onun gibi büyük bir komutan olmak istediğin için soyadını da Karasungur yapmıştın. Böyle erken hem de Karasungur yoldaşın köyünün yanında bizi yalnız bırakıp gitmek vardı.
Kitabımızda çok özlemini çektiğim Kuzey Kürdistan’a daha yeni ulaşmışken daha bir yılını doldurmadan elveda demek olur mu? Haberini sıcak bir Temmuz gününde kanımı donduran bir şekilde aldım. Şairin dediği gibi sanki üzerimden bir tren geçmiş gibi oldum. Bandozlar seni soruyor, Sülbüse, Star’a, Bingöl dağlarına Hamza nerede diye? Onlar da mahcup, hüzünlü. Üç maymunları oynuyorlar. ‘görmedik, duymadık, bilmiyoruz’ diyorlar. Gerçeği saklıyorlar bandozlardan. Çünkü korkuyorlar. Bandozların öfkesinde biliyorlar. Bandozların Hamza’yı ne kadar sevdiğini ve Hamza’nın haberini alırsa bir volkan gibi patlayacağını, Yedisu vadisini taş ile dolduracağını, Peri’yi başka yerlere aktaracağını, orada artık canlı namına bir şey bırakmayacağını çok iyi görüyorlar.
1999 yılında Ankara’da okuduğu üniversiteyi bırakıp gerilla saflarına katılan Hamza Karasungur yoldaş, gerilla ortamına çok çabuk uyum sağlar. Eğitimlerde Önderliğin talimatlarını tercüme eden Hamza yoldaş kısa bir zamanda arkadaşlar tarafından sevilen ve sayılan bir arkadaş olur. 2000 yılında Kuzey Kürdistan’a gelen bir grupla yola çıkan Hamza yoldaş, yolda böbreklerinden rahatsızlanınca kuzeye gitme hayalini ertelemek zorunda kalır. Tedavi olduktan sonra tekrar eskisi gibi moralli, coşkulu bir şekilde çalışmalara katılır. 2003 yılı grupları ile en büyük hayalini gerçekleştirmek için yollara düşen Hamza yoldaş, 15 Ağustos gibi tarihi bir günde Kızılağaç bölgesine ulaşır. Yapılan düzenleme ile Yedisu alanına giden Hamza yoldaş, çalışmalara moralli ve coşkulu katılımı ve halka ölçülü yaklaşımları ile kısa sürede hem arkadaşlar, hem Yedisu halkı tarafından çok sevilen bir arkadaş olur.
Görev için geldiği Kızılağaç bölgesinde düşmanın bir operasyonu olur. Operasyonun ikinci gününde düşmanı gözetlemek için üç arkadaş ile beraber düşmana yakın bir yere giden Hamza yoldaş, düşmanın araziyi rast gele havan atışına tutması sonucu yakınına düşen bir havanın parçasıyla yaralanır. Yaralanırken gövdesini iki arkadaşa siper eden Hamza yoldaş, kendisini bırakıp gitmeleri, kendilerini sağlama almaları yönünde istekte bulunur. Yarasının çok ağır olduğunu bilen Hamza yoldaş soğukkanlılığını korur.
Arkadaşlar, şakalaşan ve gülen Hamza’nın diğer taraftan ölümün soğuk yüzüne güldüğünü gördüler. Herhangi bir insan için ölüm belki çok korkulan bir olaydır. Ama Hamza arkadaş, ölüme gülecek, onunla dalga geçecek kadar cesaretliydi.
En son isteğinin yurtsever halkımızın katılacağı bir törenle sloganlar eşliğinde toprağa verilmek olduğunu söyleyen Hamza arkadaş Bijî Serok APO sloganını atarak şehitler kervanına katılır.

Maviye vuruldum
Yaşamla sözleştim
Özgürlük ateşinde yandım
Küllerimden yeni yaşamı
Yaratsınlar istedim
Yarına dair
Ve
Şafağın saçlarından tutup
Güneşe yürüdük
Adım adım

Ozandın sen dağların ozanı. Bir türkü tutturmuştun adı özgürlük olan. Bir türkü, Pro¬meteus’tan Spartaküs’e, Şeyh Bedrettin’den, Che Guevara, Denizlerden, Mazlumlara, Hakilerden Karasungurlara kadar hep söylendi ve söylenmeye devam edecek. Sen merak etme Hamza yoldaş. türkümüz Bandozlardan esen rüzgar misali tüm dünyaya yayılıyor. Anılarınız mücadele yolumuzu aydınlatan bir meşaledir. Söz onurdur, onuru çiğnetmeyeceğiz.
 

Silah Arkadaşları