Geri <<< | >>> İleri

Öyle anlar vardır ki o anın insanda yarattığı duyguları dile getirmek dünyanın en zor en işidir. Çünkü bu duyguları dile getirecek sözcükleri bulamamanın çaresizliği ile yüreğimiz burkulur. Ama dolup taşan yüreğini de akıtmak ister insan. Acıların da sevinçlerinde her insanda her toplumda kavuştuğu farklı anlamlar vardır. Çünkü insanlar kendi yaşamlarının anlamında duygularını tanımlarlar. Bir gerillanın dile getirmekte en çok zorlandığı ve hep zorlanacağı bir duygu da daha düne kadar birlikte olduğu bir yoldaşının şehit düşmesi karşısında yaşadığı duygulardır. Ölümle yaşamın burun buruna olduğu o ince çizgide yanı başındaki yoldaşını her zaman kendinden önce düşünmenin, gelen kurşuna kendi bedenini siper etmenin nasıl bir gerçeği ifade ettiğini ancak bu yaşamın sahibi olanlar anlayabilir. Ve yine hain bir kurşunun yönünü değiştirip yoldaşını kurtaramamanın nasıl bir duygu olduğunu da ancak yine onlar bilirler.
Dile gelmeyen anlatılamayan bu gerçeğin nasıl yürekler yarattığını da her gerilla kendi yoldaşının ardından içine akıttığı gözyaşlarının berraklığında görür ancak. Akan her damla göz yaşı bir damla soluk olur yanan yüreklere.ve yüreklerinde onların bahçesi sulanır. Bu bahçede yaşam yeşerir.
İşte yoldaş senin de şahadet haberini aldığımızda yaşadıklarımı hiç anlatmaya çalışmadım. Çünkü bu duyguları hiçbir zaman dile getiremeyeceğimi biliyordum. Her gidiş gibi senin gidişinde yüreklerimizin yaşam bahçesinde çiçekler açtırdı. Yeni bir baharın soluğu oldu bunlar yüreğimizde.
Bu solukla yaşıyor, nefes alıyoruz.
Ülkenden uzak geçirdiğin yıllar seni halkına ülke topraklarına kavuşmanın özlemiyle büyütmüştü. Bir kez daha ülke topraklarına ayak bastığında silahı kavrayan ellerin yaşamı dokuyacağın yeni bir sevdanın sıkılığındaydı. Ama o eller büyüyen yüreğinle çelikleşti.Silaha sarılan ellerin gibi bu yaşama sarılan yüreğinle halkının özlemlerini topladın dağlardan. Umutlarını ektin her bahar. Onların özlemi, umudu olma tutkusu seni hiç terk etmedi.
Sen de giden yoldaşlarının ardından kim bilir kaç kez göz yaşlarını akıttın yüreğine. Ama bu yüreğin bütün yaşanılanlara rağmen nasıl hala çocuk saflığında tutulacağını bizlere gösterdin. Yıllara sığdırdığın mücadelen seni büyütürken, sen yüreğini gençliğin coşkusunda tutmayı başardın.
Hain bir kuşatmanın ortasında senden önce gelen mermiye kendimi siper edememenin, o an yanınızda omuz omuza olamamanın acısı yüreğimi burkarken, bir kez daha göz yaşlarımızı yüreklerimize akıtıyoruz. Seni anlatamamanın acizliğinde olsa da kalemimiz seni yaşatarak anlatacağız.
 

Silah Arkadaşları