Geri <<< | >>> İleri

Bir kahramanı yazmak, anlatmak kim bilir belki de dünyanın en zor işi. Hele hele o anı kavramak ve hissetmek sıradanlıktan çok uzak olduğu gibi yoldaş olmayı ve yaşamayı gerektirir. Kahramanlar zincirinden bir halkayı gerilla Reşo’yu, kahramanca savaşçılığıyla, şahadetini, Gabar’ı ve onun yoldaşı Agit’i anacağız.
Kahramanlık birçok teori ve düşünce açısından farklı yorumlara konu olduğu gibi algılanmakta da değişiklik gösterir. Kimileri için tarihsel bir olgu zamanı geçmiş, klasik, hatta mitolojik bir kavram. Kimileri için ise zaman aşımına uğramış, biçim değiştirmiş, farklı adlandırmaları gerektiren bir miras. Bizce kahramanlık sürekli ve akışkan, hiç sönmeyen bir volkan, zamanın umarsızlığına karşı yarışan dimdik ayakta diri bir kavramdır. Bu bir kanıksama değil, gözlenen bir husus ve yaşanan gerçekliğin ta kendisidir. Bu açıdan tarihsel gerçekliğin yanında günceldir. 27 Haziran 2004 sabahı Gabar bunun adresi ve tanığıdır. Dün kadar yakın ve yakacak sıcaktır.
Reşo yoldaş 1999’da Önderliğin esaretinden sonra gerilla saflarına katılır. Adını Kamışlo’lu hemşehrisi yiğit insan büyük Reşo’dan alır. Özlemleri ve kişilik özellikleri benzerdir. Mücadele saflarına katılışındaki en temel sebepler yurtseverliği, önderlik sevgisi ve şehit Reşo’ya olan bağlılığıdır. Onun en kutsal saydığı değerlerle oynanmak istenmesi, kişiliğinin şekillenmesinde önemli izler bırakmıştır. Yaşamda içtenliği ve samimiyetiyle bütün arkadaşların sevgisini erkenden kazandı. Dışarıdan ciddi ve sert görünüşü gözlerindeki ve yüzündeki gizli tebessümü saklayamıyordu. Oldukça emeğe bağlı ve fedakardı. 23 yaşında bir genç olmasına rağmen olgunlaşmış ve aydın bir karaktere doğru hızla ilerliyordu. Daha ziyade açımlamaya çalışacağımız ve en belirgin özelliği olan cesareti bununla bağlantılı savaşçı kişiliğidir. Evet, Reşo yoldaş öfkeliydi. Ancak O bu öfkesini nerede ve neye karşı kullanacağını iyi bilen biriydi. En kutsal saydığı değerlerle oynamaya cüret eden, Önderliğinin ve halkının özgürlük düşmanlarına karşı bu öfkesini kullanmayı en başta gelen görevi saydı. Arkadaşlarla birçok sohbetinde en temel çelişki olarak gördüğü teslimiyet ve kahramanlık çelişkisine değinirdi. Onun için teslimiyet anlaşılması zor ve kabul edilemez bir olguydu. Gerçekten ruhsal yapısı bu kavrama yabancıydı. Bu noktada netleşmesi ve kararlılığı her halükarda davranış ve üslubuna yansıyordu. Operasyonda çatışmadan sonraki kopuş haberi durumunu henüz iyi bilmeyen birçok arkadaşta kesin bir yaralı arkadaşını kurtarmak için şehit düşmüştür gibi kesin bir kanaat oluşturabilmişti. Düşmanın çemberinde teslim olmadı. Yaralı haliyle tek başına düşmanla 3 kez temasa girdi ve bu temasların üçü de kendi isteğiyle gelişti. Bu saldırı ruhunu anlamak yaşamakla özdeştir. APOCU militanlık gerçeğinin özü burada yatmaktadır. Reşo arkadaşın şahadet gerçekliği özün temsili ve en onurlu halkasıdır.
Reşo arkadaşın gerçekliği 5 yıl sonra sürece meşru savunma çizgisi temelinde müdahale eden modern gerillanın yenilmezliğinin ifadesidir. Düşmanın bu gerçekten hareketle Önderliğimize, halkımıza ve gerillaya yönelik anlamsız imha konseptlerini gözden geçireceğine inanıyoruz. Bir Reşo şehit düştü, binlerce yoldaşı onun direnişçi ruhunu yaşatacaktır.
Gabar, bir çoğumuz Gabar’ı Agit arkadaşa atfen dizilen şiirlerde ve yakılan ezgilerde duyduk, tanıdık. Gabar bizim için hasret, yaşanması gereken kutsal bir mekan, hayallerimize giren masmavi bir derya gibiydi. Gabar, Agit, Gerilla farklılıklar arzetmeyen bizim için içe geçmiş isimlerdi. Nedenini Gabar’ı gördükçe daha iyi anlıyoruz. Toprağı, ormanı, kayalıkları, suyu adeta her şeyi özenle ve titizlikle yaratılmış gibidir. Gerçekten burada her yerde, her şeyde insan emeğinin izine rastlanır. Neolitikten beri yaratılan ve sürekli geliştirilen bereketli bir yerdir. Gerilla için Gabar direniş ve özgür yaşam yeridir. “Nihayet Gabar’a ulaştık.” Bu Gabar’a ayak basan her arkadaşın rahatlıkla söylediği ve ortaklaştığı cümledir. Bunun sebebi Gabar’ın kendisidir. Gabar Agit, Agit ise gerilladır. Bu objektif bir durumdur. Bu açıdan Reşo yoldaş beklenilmeyen veya sürpriz bir çıkış değil, tam tersine bu objektif gerçekliğin doğrulanmasıdır. Reşo yoldaşın düşman karşısındaki duruşu ve silahının namlusundan çıkan kurşun düşmana da bu gerçeği kavratır. Reşo arkadaşın şahadeti ve 25 askerin cesedinin düşman tarafından gizlenmeye çalışılması bu gerçeklikten duyulan korkunun ifadesidir. Agitleri, Erdalları, Reşoları ve yüzlerce şehidi bağrına basan bir ana kucağı gibi gerillayı karşılayan Gabar şimdi de nice kahramanları doğurmaya gebe, başı dik mağrur edasıyla geleceği karşılamaya hazırdır.

Adına bakmayın siz
Sarıya çalardı rengi
Asiydi, ama içten
23’ünde gencecikti
O ne bakış
O ne gülüş
Yüreğimi deldi geçti
Teslimiyet mi?
O da ne
İnanın o bunu bil
medi
Reşo yaşayacaktır
Çünkü o bir Kahraman
 

Silah Arkadaşları