Geri <<< | >>> İleri

Özgürlük savaşı verenler büyük emekler ve muazzam mücadeleler sonucu görkemli moral değerlerini yaratmışlardır. Yaşanan bütün acılar ve zorluklar karşısında onları ayakta tutan ve geleceğe dair umutlarını diri kılan şey işte bu moral değerleri olmuştur. Bu moral değerlerin en kutsalı olan ise, insanlığa daha güzel bir yaşam armağan etmek için canlarını verenlerdir. İnsanlığın gelişimine beşiklik etmiş Mezopotamya toprakları da zorba savaşların ve baskıların altında direnişle geleceği yaratmak isteyen binlerce kahramanın bedenini bağrına basmış bir coğrafyadır. Onların kahramanlıkları ve mücadeleleri bu gün yolumuzu aydınlatmaktadır. Onların anıları dört mevsimle süsler bu toprakları .
Mücadele tarihimize kahramanlıkları ve direnişleri ile adını yazdıran bir alan da Kato Marinos’tur. Kato Marinos sert kayalıkları ile meşhurdur.Asi heybetiyle tüm dağlara meydan okurcasına hep en yüksek olmayı istemiştir.Onlarca Kürdistan şehidini bağrında taşır Kato Marinos. Hem acıların hem de sevinçlerin birlikte yaşandığı bu mekanda 15 Mayıs tarihinde bir grup yoldaşla Çatağ’a doğru uzanan patikalarda yürümeye başladık. Derê Siye’ye ulaştığımızda Faraşin ovası tüm yeşilliğiyle adeta güzelliğe meydan okuyordu. Bu güzellik bizleri de içine çekiyordu. Derê Siye’den Çiyayê Reskê daha uzak düşer. Bir direniş abidesi olarak kırk dokuz yıldızı bağrında taşır. Bu yıldızlar öyle parlak yıldızlardır ki sönmek bilmezler. Yanında geçen her gerilla onların anısına bağlı kalmanın sözünü yineler...
Faraşin ovasının çeşitli otlarıyla karnımızı doyurduktan sonra yolumuza devam ettik. Bir süre sonra Çiyayê Erebêy’e ulaştık. Geri çekilmeden sonra bu alana ulaşan ilk grup olduğumuzdan hem alanı hem de halkı fazla tanımıyorduk. Bu yüzden görüntü vermemeye özen gösteriyorduk. Yürüyüşte Çiyayê Erebê’ye iyi tanıyan Zinar arkadaş bize öncülük yapıyordu.
Zinar yoldaş yoksul bir ailenin büyük oğlu olarak 1979 yılında Gürpınarın bir köyünde dünyaya gözlerini açar. Yöredeki kan davalarından Zinar arkadaşın ailesi de nasibini almıştır. Ailesi köyde yaşadığı bu sıkıntıdan dolayı Gürpınar’ın Meşanê köyüne taşınır. Daha çocuk yaştayken büyük zorlukları yaşayan ve çocukluğunu yaşayamayan Zinar yoldaş ailenin geçimine katkıda bulunmak için Çiyayê Erebê dağlarında çobanlık yapmaya başlar. Küçük yaşta gerilla grupları ile tanışan Zinar yoldaş her yönüyle arkadaşlara yardımcı olmaya çalışır. Daha o zamanlar gerillaya katılmak ister ancak yaşı küçük olduğundan bu isteği kabul edilmez.. Uzun bir süre arkadaşlardan kopan Zinar yoldaş ailenin maddi sıkıntısından dolayı Türkiye metropollerinde (İstanbul)değişik çalışmalar yürütür. Ancak gerillaya katılım özlemi gün geçtikçe daha da büyür. Gerillaya katılmak için kısa bir süre gençlik faaliyetlerine kaldıktan sonra kendi çabalarıyla gerillaya ulaşmayı başarır.
Gerilla içinde değişik alanlarda kalan Zinar yoldaş 1999 yılında oluşturulan fedai güçlerde yerini alır. 2004 baharında Özalp merkezinde bulunan Zinar yoldaş Çatağa gitme önerisinde bulunur ve bu önerisi örgüt tarafından uygun görülür. Büyük bir moral ve coşkuyla Kuzey Kürdistan topraklarına ayak bastığın da yaşamında yeni bir başlangıç yaptığının farkındadır. Zilan yoldaşın. “ Yaşam iddiam çok büyük anlamlı bir yaşamın ve büyük bir eylemin sahibi olmak istiyorum. İnsanları ve yaşamı çok sevdiğim için bu eylemi yapmak istiyorum.”sözleri onun mücadele felsefesi olur.
Zinar yoldaş bu kutsal değerlerimize layık olmanın çabası içindedir. Onun için anlamlı olan tek şey görevini ve eylemini başarmaktır. Gittiği alana bir direniş mirası bırakmak çabasındadır.
Çiyayê Erebê asi sert kayalıkları ve çam ağaçları ile süslüdür. Her yönüyle gerillayı korumaya elverişli bir dağdır. 99’da burada dört yıldız kaymıştı. Bu yıldızlar cömert bir aydınlık saçarak düşmüştü bu sarp kayalıklara. Bu değerli yoldaşlarımız düşman operasyonlarını boşa çıkarmak için Apo’cu militanlık ruhunun direniş ve kahramanlığıyla düşmana darbe vurmayı temel bir amaç bilmiş ve bunu başarmışlardır.
Çiyaye Erebê bitişinde Botan suyuna yol verir. Bu ırmak yılan sessizliğinde ilerler. Bu suyun balıkları meşhurdur. Gerilla içme suyunu hep bu sudan karşılar. Karşı yamaçları ise zozanlık bir alandır.
Bu alanda eylem hazırlıklarımızı başlattık. Bu eylemin şahadet yıl dönümü yaklaşan Zilan yoldaşın anısına layık olacak şekilde başarılı geçmesi hedeflenmiş ve büyük bir çaba harcanıyordu. Tamda o gün toplanmış NATO zirvesinde HPG ‘inin etkisizleştirilmesi noktasında ortak bir kararın çıkacağı bekleniyordu.
Yapacağımız eylem aynı zamanda toplantıya da darbe olacaktı. 27 Haziran’da bütün hazırlıklarımız tamamlanmıştı. Eylemde yer alacak arkadaşlarla eylem öncesinden yoğun tartışmalar yürütüldü. Eylem düzenlemesinde Zinar arkadaş yer almıyordu. Çünkü önümüzdeki günlerde ondan farklı beklentiler vardı. Zinar yoldaş eyleme katılmayacağını duyduğunda gerçek bir Apo’cu ruhla eyleme katılmak ve saldırı grubunda yer almak için ısrar etti. Bu önerisi kabul edilmeyince “Grup eylem için ayrılırsa ben de tek başıma ....karakolunu kaldıracağım” dedi. Zinar arkadaşı bu ısrarından vazgeçirmek mümkün değildi ve oda eylem grubun da yerini aldı. Eylem yerine vardığımızda Zinar yoldaş mevzi yerleri için öneride bulundu. Yola mayını döşedikten sonra yerlerimizi aldık. Mayın patladıktan sonra saldırı yapılacaktı. Gözcü arkadaşlar askeri araç gelir mi diye merak içinde dürbünlerini ellerinden bırakmıyorlardı. Saat on civarında beklenen an gelmiş ve düşman konvoyu görünmeye başlamıştı. Fakat henüz erken olduğundan konvoyun geri dönmesi beklenmişti.
Konvoy geri dönmüş ve eylemin başlamasına çok az bir süre kalmıştı. Son kez eylem grubu uyarıldı önde beş askerin bulunduğu bir araç arkadaşların pususun düşmek, ikinci araç ise mayına basmak üzereydi. Üçüncü araç ise biksi mesafesine girmişti bile. Mayının patlamasıyla eylem başlayacaktı. Mayın patlar mı diye yaşanan heyecan mayının patlamasıyla son bulmuştu.Saldırı grubunun sorumlusu arkadaşın talimatı alındıktan sonra araçlar bomba ve çeşitli silahlarla vurulmaya başlandı. Zinar yoldaş yaşamda gösterdiği cesaret ve fedakarlığını savaşta da gerçek bir Apo’cu cesaretle göstermişti. Ancak bir süre sonra silahı tutukluk yapınca geri dönmek zorunda kaldı. Başka bir arkadaşın da silahı tutukluk yapmıştı. Zinar yoldaş böyle bir aksilikten dolayı eylemin başarısız geçmesini kabul etmemiş ve düşmanın üzerine büyük bir öfke ile gitmişti. Sloganlar atarak aracın altına kadar yetişen Zinar yoldaş göğsünden aldığı kör ve kahpe bir kurşunla yaralanmıştı. Bunun üzerine yaralı yoldaşı kurtarma talimatı verildi. Zinar yoldaş, onu ağır yaralı haliyle belli bir yere kadar taşıyan arkadaşlarının kollarında şehit düştü. Ve son anında dudakları bir şeyler mırıldanıyordu. Kim bilir belki de bize söylemek istediği şeyler vardı ve onları kendisiyle beraber götürmek istemiyor, bizlere emanet etmek istiyordu. Başarmaya ant içmiş bir gerillaydı Zinar yoldaş.
Artık gruptan bir can daha ayrılmıştı. Ve onu bırakıp gitmek acı dolu bir gerçeği yaşatıyordu bizlere. Savaşın acımasızlığı bir kere daha kendini grupta yer alan arkadaşlara hissettiriyor ve adımları yavaşlatıyordu adeta.
Eylem başarılıydı. Ama Zinar yoldaşı şehitler kervanına uğurlamıştık. Eylemden sonra çıkan kapsamlı operasyonu Zinar yoldaşın anısına bağlı kalmanın bir gereği olarak boşa çıkarmalıydık ve öylede oldu.
 

Silah Arkadaşları