Geri <<< | >>> İleri

Erdelan arkadaş Büyük Güney’liydi. Ailesi uzun yıllar önce Saddam rejimi tarafından Bağdat’ta sürgün edilmiş, orada sürgünün bütün acılarını, ızdıraplarını her yönüyle derinden yaşamıştı. Erdalan arkadaş ailenin geçimine yardımcı olmak için çeşitli işlerde çalışır. Ancak toplumsal savrulmanın bir kader olmadığını bilince çıkarır ve arayış içerisine girer. Tanıdıklarının aracılığıyla önce Güney Kürdistan ‘da YNK peşmergelerine katılır. Üç yıl peşmergelik yaptıktan sonra oradan ayrılır. Buradan ayrıldıktan sonra da çelişkileri bitmez ve devam eder. Bir tanıdığı aracılığıyla partiyle ilişkiye girer ve bir süre sonra gerilla saflarına katılır. Gerillaya katıldıktan sonra aldığı pratik bir eğitimden sonra kuzeye geçmeyi dayatır. Örgüt tarafından önerisi kabul edilir ve 99 baharında Erzurum eyaletine geçecek gruplara dahil edilir. Grup Ağustos ayında Serhat’a ulaşır. Ancak geri çekilme sürecinin başlamasıyla grup bir süre bekletilir. Daha sonra da güneye geri döner. Fakat Erdalan arkadaş Serhat’ta kalmak için ısrar eder. Bunun üzerine Serhat’ta bırakılır. Bir yıl Serhat pratiğine katılır.Burada kaldığı süre içinde halkın gerillaya yaklaşımından çok etkilenir. Bu gördüklerini sürekli anlatırdı. Serhat’taki halkımızın yurtseverliğini, Geliyê Zilan katliamlarının halkta bıraktığı derin acıları hep halkın dilinden dinlemiş ve bunlar onun halka bağlanmasını çok erkenden doğurmuştu. 2000 yılı sonlarında tekrar güneye geçer. Güneyde bir dönem kaldıktan sonra 2001 yılında kuzeye geçecek gruplar içinde yer almak için rapor yazar. Önerisi örgüt tarafından kabul edilir ve Erzurum Eyaletine geçecek gruplar içinde yer alır.
Yeni grupların eyalete geçeceğini duyduğumuz da büyük bir heyecanla onların gelişlerini beklemeye koyulduk. Çünkü geri çekilme sürecinde eyalet gücü sorumlu arkadaşların da içinde olduğu büyük kayıplar vermişti. Bu kayıpların temel nedeni olarak da özellikle süreci yanlış anlamadan kaynaklı hareket tarzı ve örgütlenmedeki yetersizlikler sayılabilir. Sonuç olarak diyebiliriz ki Dersim, Amed ve Serhat alanlarını birleştiren Erzurum eyaleti geri çekilme sürecinde adeta bir kaosu yaşadı. Çünkü yeni strateji iyi anlaşılmamıştı. Bunun sonucu olarak doğan örgütsüzlük ve düşmana kaba bir şekilde yönelme ve yukarıda belirttiğimiz hususlar şöyle bir soruyu akla getiriyordu. “Acaba bu süreçle birlikte Erzurum eyaleti de Garzan veya Gap Eyaletlerinin içine girdikleri konuma mı giriyor.” Somut koşullar böyle bir durumun sinyallerini veriyordu.
İşte böylesi bir atmosferde 2001 yılında eyalet sorumlusu ve yürütme düzeyinde iki arkadaşın komutası altında iki grup alana geliyordu. Eyalette bulunan çok az sayıdaki arkadaşlar olarak biz de düşmana inat eyaletin bütün bölgelerini boş bırakmamaya, askeri ve örgütsel yaşamımızı her zaman yaşatmaya çalışıyorduk. İlk grup yani Orhan arkadaşın grubu sonbaharın ilk karıyla birlikte eyalete ulaşmış ve bizim bulunduğumuz bölgeye bir gece uzaklıktaki Şerafettin alanına gelmişlerdi. Grup Şerafetin’e vardığında artık sonbahar ortalarıydı. Zozanlarda hayvancılık yapanlar ovalara inmiş zozanlarda artık yaşam yerini sert soğuklara, karlı fırtınalara, bırakmıştı. Arkadaşlar, Şerafettin’in çıplak zozanlarının karı içinde akşam saatlerinin gelmesini sabırsızlıkla bekliyorlardı. Biz de gelen grubu karşılamak için hazırlıklar yapmıştık.Arkadaşların uzun sonbahar gecelerinin yürüyüşüyle bize erken ulaşacaklarını düşünerek, akşamdan üç noktada çarberlerde köz yaptık. Çay¬danları ateşlerin kenarında hazır tutmuş ve bir türlü uyuyamıyorduk. Arkadaşlar direk noktaya gelmedikleri için gece bekleyişimiz sabaha kadar sürdü.Ancak sabah noktaya gelebildiler. Şafakla birlikte ortamımız bir bayram havasına döndü. Gelen grup on iki kişiden oluşuyordu, bizim sayımız da bir o kadar vardı. Yaşanan tarihsel bir gündü. Çünkü 1999 Ağustos ayından itibaren güneye geri çekilme yapan gruplarımız, 2001 Ekim ayının son günlerinde yeniden Kızılağaç alanına ayak basıyordu. Kızılağaç( Kara cehennem) alanının eyalet tarihinde önemli bir yeri vardır.Çünkü düşman büyük askeri güç ve her türlü teknikle yüzlerce defa buralara askeri yönelimde bulunmuş ama bizi çıkaramamıştı. Öyle ki her on metrede bir obüs topu veya havan gibi silahların ağaçlarda bıraktığı izleri görmek mümkün. Bütün bunlar adeta geçmişini canlı tanıkları gibi durmaktalar.
İşte güneyden gelen bu grubun içinde Erdalan arkadaş da vardı. Onda göze ilk çarpan çok mütevazi, alçak gönüllü ve yumuşak üsluba sahip yönleriydi. Gelir gelmez hemen arkadaşlarla tanıştı. Kendini ortama çok çabuk kabul ettirdiği gibi arkadaşların sevgisini de hemen kazandı. Hatta arkadaşlar arasında ona Mamriş diye hitap ediliyordu. Fiziği zayıf olmasına rağmen en zor işlere önden katılır kendini zorluklardan geri tutmazdı. Geldiği aile ve toplumsal gerçeklikten aldığı bazı feodal özellikler olsa da kişiliğinin doğal toplum özelliklerini taşıyan yönleri de yoğundu.Erdalan arkadaş halklaşmayı kendisinde ortaya çıkarmayı başararak halkının yüreğinde yer edinmişti. Bazen yaşayan bir Mani olur, bazen de düşmana ateş püskürten bir volkan gibi yerinde duramazdı. Eyalette kaldığı yıllarda her zaman moral kaynağımız oldu.
2004 yılında eyalette bulunuşunun üçüncü yılı dolmuştu. Tanıdığı alanlarda arkadaşlara öncülük yapacaktı. Gittiğimiz görevde düşman istihbarat almıştı. Akşam hedeflediğimiz yere doğru giderken aniden kendimizi beklenmedik bir pusunun içinde bulduk. Ben öndeydim. Bir taraftan teslimiyete çağrı yapılıyor bir taraftan da mermiler adeta bedenimizi yalayarak geçiyordu. O an tek düşündüğüm buradan sağ kurtulamayacağımız idi. Silahımı mermilerin geldiği yöne doğrultarak ateş etmeye başladım ve birden ateş sahasının dışına çıktığımı şaşkınlıkla gördüm.Erdalan arkadaş arkamda olmasına rağmen geç davranmıştı. O çatışma anı içerisinde kullanılan ışıldaklarla düşman meydana tam hakim olmuştu. Bu hain pusuda bir can yoldaşımız, bir genç yürek daha şehitler kervanına katılmıştı. Erdalan arkadaşı şehit vermiştik.
Erdalan arkadaş Saddam rejiminin despotluğu ve zorbalığını, yaşadığı sürgün hayatı ile en yakından yaşamıştı. Yine peşmerge olduğu yıllarda ilkel milliyetçi Kürt isyancılığını öğrenmiş ve Hareketimizin geliştirdiği Kürt özgürlük bilincinin, ve bunun insanlığa taşırılmasının önemini görmüştü. Bu yolda hiçbir tereddüt yaşamadı. Hayatının sonuna kadar Önderliğe, şehitlere, halkına ve yoldaşlarına bağlı kalmayı başardı.

Silah Arkadaşları