Geri <<< | >>> İleri

Hayallerimizin gerçekleştiği an gelmişti. Güneyden kuzeye, Kandilden Dersim’e uzun bir yolun yolcusuyduk.
Mevsimin sonbahar, gecelerin uzun ve soğuk olmasına rağmen yüreklerimizin sıcaklığı içimizi ısıtıyordu. Umutluyduk. Geleceğe dair güzel umutlardı bunlar. Yolumuz uzundu. Ölümüne bu zifir karanlığı yırtıp geçiyorduk. Sabahın şafağında tepelerin ardından doğan güneşi seyretmek, yorgunluğumuzu bir nebze olsun unutturuyordu bize. Zorlu ve uzun bir geceyi daha bitirmenin mutluluğu gülen gözlere yansıyordu. Zorlu ve uzun bir geceyi daha bitirmenin mutluluğu, gülen gözlere yansıyordu. Yorgunluğun tadı bir başkaydı.
Nasıl alırdık bu yolları, nasıl kat ederdik asi dağları, derin karanlık vadileri, coşkun ırmakları, yol boyunca Kürdistan’i güzellikleri karşılıyorduk. Zağros’lardan geçtik, Gabar’ın güzelliği büyüledi bizi. Dicle sessiz akıyordu. Amed ülkemin kalbi ve Dersim’e ulaşmak, bize yeniden doğmak gibi geliyordu.
Nice yoldaşlar katıldı bu yolculuğa, nice yoldaşlar ki irade ile yürüyen. Yüreklerinden aldıkları güçle, yılmadan, bıkmadan, sitem etmeden yürüyen yoldaşlar.
Harun ve Şinda arkadaşlar, iradeleri ile hepimize güç veren yoldaşlarımızdı. Harun arkadaş coşku doluydu. Güldü mü sıcacık gülerdi. Karşısındaki insan dayanamazdı gülüşüne, ortak olurdu. Karakoçan’lı bir arkadaştı. Peri suyunu geçtiğimizde heyecanlanmıştı. Karakoçan’dan ayrıldığında hayatla mücadele etmeye başlamıştı. Bu mücadele O’nu Almanya’ya sürüklemişti. Orada mücadele ile tanışmış, gerilla olmaya karar vermişti. Tekrar memleketine döndüğünde artık bir özgürlük savaşçısıydı. Bu O’nun en büyük sevinç kaynağıydı. Sohbetlerimizde hayat hikayelerini anlatır, yaşama olan sevinci ile bizi şaşırtırdı.
Kafesinden uçup Dersim’in isyankar, özgür topraklarına kanat çırpan sade ve özgür bir kuştu. Mutluydu ve sevinçliydi. Yarınki umutlara yakındı. Dersim’in asi savaşçılarına biz de katılacaktık. Birkaç nefes kalmıştı. Feryat eden, Peri suyundan gülen gözler ve sevinç çığlıkları geliyordu. Sevinçliydik. Yoldaşlarımıza koşuyorduk. Dersim topraklarında ölüm yoktu hesapta. Özgürdü Harun ve Şinda yoldaş. Bitmişti yolumuz, kavuştuk feryat eden Dersim topraklarına. Sabahın şafağında doğan güneşin ilk ışınları bizi ısıtıyordu. İçimize çekiyorduk birbirine karışmış o güzel kokuları. Gülüyordu şimdi yoldaş. Bir kuş gibi büzülmüş o havanın soğukluğunda. Açılmıştı hava. Yaktık özgürlük ateşini. Yetişmiştik yoldaşlara. Harun ve Çem yoldaşlarla büyümüştü güneşimiz, sönmeyecekti ateşimiz. Yürüyecektik Başkan APO’ya doğru. Zamansız çalan bir müzik, ortalığı saran bir sis hiç yoktu hesapta ölümün yakın olduğu. Basılmıştı tetiklere, namlulardan çıkan mermiler, yere düştüler, bilinmeyen bir labirente girmiştik. Sarılmıştı dört tarafımız. Vurulan üç yoldaş değil, vurulan insanlıktı.
 

Silah Arkadaşları