Geri <<< | >>> İleri

Boşuna mı söylemişler; Dağ insanı ile ova insanı, dağ Kürdü ile ova Kürdü. Her bir vecizenin büyük acıları, büyük tecrübeleri uşak olurmuş. Dağ insanına göre daha korkak ruhlu olurmuş ve onun için de teslimiyetçi olur. Dar günde gösterir namert yüzünü. Vurur ihanetin kılıcını en bekmenmedik yerde ve efendilerinin eteklerine yapışır sinsice, kahpece. Koşar kapılarına bir ekmek parçası için ağzı salyalanmış bir şekilde.
Laneti ve kutsallığı iç içe yaşayan halkları az buluruz. Bulamayız belki de Kürtlerde olduğu kadar. Her topluluktan, kendi değerlerini satanlar varıdı. Hiçbir zaman düşmanlarımızdan yemediğimiz darbeleri umulmadık yerde kendi halkımızdan, sözde kendi kanımızdan olan insanlardan alıyoruz. İşte bundandır ki, insanı kahreden, insanın içini kemiren bu acı ve bu ihanet hiçbir zaman afedilmemelidir.
Haydar ve Zerdeşt arkadaşlar, eyaletin bahar düzenlemeleriyle Cilo bölüğünün yönetiminde görev almışlardı. Altı yıldan sonra yeniden başlayacak olan ve bizim için ölüm kalım anlamına gelen Meşru Savunma Savaşının büyük sorumluluğunu ve görevlerini o alanda yerine getireceklerdi. Zaten Zerdeşt arkadaş sürecin bu öneminden dolayı kendisi hakkında alınan eğitim kararını reddederek "Böylesine ağır bir süreçte benim için en büyük eğitim Önderliğin çabalarına cevap olmaktır. Eğer imkan olursa sonbahara eğitime giderim, olmazsa da her yer eğitim yeridir. " diyerek kendi önerisiyle Zağros eyaletinin en zor alanı olan Cilo'ya gitmişti. Cilo, heybeti ve görkemiyle bir ayrıcalıktır. Coğrafyasıyla , yapısıyla ve bağrında taşıdığı pratik gerilla gücüyle. Her zaman oraya güçlü arkadaşlar gönderilir. Bundan dolayı da Cilo’ya giden arkadaşlar onun bu zorluğuna öyle bir bağlanır ki yıllarca oradan çıkmak istemezler. Cilo ve onun evlatları iki sadık dost olur ve birbirini sever. Zaten Cilo kendisini sevmeyeni sevmez, kendisine bağlanmayanı kabul etmez ve onu kendi gazabından kurtarmaz.
Cilo dağı bir efsane gibidir, adı konulmamış ve içeriği yazılmamış bir efsane. Her zaman kendisini yalnız hissetmiştir. Yüzyıllarca bu yalnızlığını kıyasıya yaşamıştır. Bazen onlarla metreler boyundaki buzullardan sıyrılmak ister, buzlarındaki üşümüş umutlarını, buz tutmuş rüyalarını canlandırmak ister ve paylaşmak ister. Belki de en çok kendisine dost gördüğü gerillayla paylaşmak ister. Sözlerle ifade edilmeyen bu istemlerini, değişik güzellikleriyle misafirlerine sunar. Sosın'ların sadeliği ile yıl boyunca sadeliğin nimetini paylaşır. Haydar'ın saflığı gibi olan sosın sadeliği Mergezer sırtlarından dolaşan gerillanın ayak sesleri Cilo'yu uyutan ninniler gili olur yıl boyunca. Böylece Cilo kendisini yalnız görmez, dost sahibi görür. Bu yılki ilk misafirleri Haydar ve Zerdeşt arkadaşlar olacaktır. Birbirine güvenerek ve birbirini koruyarak dostça yaşayacaklardı. Oysa kader erken ayırdı bu dostları, çekemedi kıskançlığından. Hem de en alçak biçimiyle, ihanetle. !
Zerdeşt arkadaş geçen yıl Gever'de kitle çalışmalarını yürüttüğü için alanı ve kitleyi tanıyordu. Halk tarafından çok sevilen bir halk gülü gibiydi. Eyaletin ilk misilleme eylemini Zerdeşt arkadaş yapmıştı. Bir polis noktasını bas¬mıştı. Haydar arkadaşla beraber ikinci eylemini de yine şehir merkezinde yapacaklardı. Durak yerlerinden biri Vezirava (vezirli) köyü idi. Burada Zerdeşt arkadaşın tanıdığı yurtseverler vardı, bir de kendisini satan milisi. Buradan şehre gideceklerdi. Bu köy ovanın tam ortasında bulunan bir ihanet merkezi. Yıllarca parti için çalıştığı sanılan bir milis son iki yılda JİTEM'in kayıtlı ajanıydı. Zer¬deşt arkadaşı o eve götüren işte bu satılık adamdı. En umulmadık anlarda en ağır darbeyi vurmak tek amaçlarıydı.
Güneşin solgun ışınları istemeyerek de olsa ovayı aydınlatmıştı. Sabah saatlerinde evin etrafını sarıp çembere almışlardı. Önce arkadaşlarımızı teslim almak istemişler, bunun için çağrı yapmışlardı. Ama düşman tanımamıştı onları, bu zevki kesinlikle ona tattırmayacaklardı. Evde kadın ve çocuklar olduğu için onlara zarar gelmesini istemiyordu iki körpe can. Düşman umduğunu alamayacağını anlayınca çemberi daraltmış ve evin çatısına çıkmaya başlamıştı. Saatlerce süren çember artık sona doğru gidiyordu. Belki de küçücük masum çocuğun kılına zarar gelmemesi için yapacak tek şey kalmıştı. Sadece cansız bedenlerini düşmana teslim edeceklerdi. Kolay olmasa gerek. Ölümü saniye saniye yaşamak. Kendini halka adayanların öl¬ümden korkuları olmaz elbette. Ama ele kolu bağlı bir biçimde hiçbir şey yapmadan gitmek, üstelik inandığı, dostluğuna güvendiği insanların ihanet edebileceklerini ölçmek çok zor. Saniyeler içerisinde dev gibi adamı eritecek kadar acı olan bir gerçek.
Hangi anılarını hatırlamışlardı acaba? O an yanlarında birkaç gerilla yoldaşının olması için kaç dünyayı verirlerdi. Mutlaka o anda söylemek istedikleri sırları vardı. O an Cilo'nun zirvesinde, Reşko'nun tam doruğunda asi rüzgara karşı kucak açıp, Avaşin'in serinletici okşayışlarını kendi tenlerinde hissetmek için neler vermezlerdi. Yeniden bir "Sosın"koklayabilecekler miydi? Sadece Cilo'nun ve Çarçela'nın bir velinimeti olan "Sosın" eylem haberlerini bekleyen yoldaşlarını sevindirebilecek miydi?
Ve ölümün soğuk yüzü! Korkulu rüyaların soğuk yüzlü misafiri. Nasıl karşılamışlardı acaba bu soğuk yüzlü misafiri? Çünkü böylesine bir ölüm onların en korkunç haliydi. En çok korktukları da başlarına gelmişti. İşte hiçbir yürek dayanamazdı buna. Korkunç olan ölüm değildi, korkunç olan böylesine bir ihanet ve bunun arkasındaki böylesine bir ölümdü. Yine de korkunç da olsa bu misafir kapıya dayandı mı , onu karşılamak da mertçe olmalı ve onlar da öyle yaptılar. İhanetin abidesine bir desten yazdırdılar acı ve kahredici gerçeklerle.
Lanetin utanmaz abidesi Vezirava.. acaba gün gelir de bu kalleşliğinden yüzün kızaracak mı? Korkak ruhlu ovanın ihanetçi köyü. Bu yaptığını hangi zemzem suyu temizleyebilir ki. Bu da bedel olsun. Ama gün gelecekki bu bunun hesabı mutlaka sorulacaktır. Her zaman düşmanlarımızı affedebilir, onlarla yaşayabiliriz ama böylesine bir ihanet, yoldaşlarımızın kanı üzerinde yaşayanlar affedilemez. Bireysel bir ihanet bile olsa APOCU’lara yapılan ihanetler affedilmemelidir!. .

 

Silah Arkadaşları