Geri <<< | >>> İleri

Hüseyin Elbistan arkadaşı ilk kez 2002 yılında yeni savaşçıların yönetimi iken tanıdım. Esas tanımam, Güneybatı pratiğinde olsa da, Kalatuka sürecindeki tanışmanın bende yarattığı ilk izlenim olarak olgun bir kişiliği sahip olduğuydu. Daha sonra Amanos düzenlemesiyle aynı grupta yer almıştık. Burada derinleşen ilişki, pratik süreçte daha da derinlik kazandı. A-manos düzenlemesi sürecinde özellikle bahsettiği gibi sürekli özlemi ve tutkusu ile yaşadığı Engizek ve Nurhaklarda raxtlı silahlı özgürlük mücadelesini yürütme şansını yakalamıştı. Örgütün bu şansı tanıması, Hüseyin arkadaşta muazzam bir coşku ve heyecan yaratmıştı. Düzenleme sürecinde sürekli “hayallerimle buluşmaya gidiyorum” diyordu. Güneybatı’ya ulaşma, onun özlemini o kadar derinden yaşamaktan olsa gerek, o alana bir an önce ulaşmak için elinden gelen her türlü çabası gösteriyordu.
Gruplarımız Amanos’ta bir araya geldiğinde hemen harekete geçmemiz gerektiğini söylüyordu. Ve Aman¬os’tan ayrılıp Güneybatı’ya gittiğimizde geçen yol sürecinin zorlanmalarına karşı o moral ve coşkusundan hiçbir şey kaybetmedi. Biz O’nu hep moralli ve hep moral kaynağı olarak tanıdık. Bir gün bir arkadaş üzülse veya moralsiz olsa, hemen yanına gider, onunla tartışır ve onu ikna etmeden rahat edemezdi. Bu anlamda Hüseyin arkadaş, yoldaşlık yaklaşımından dolayı yanındaki arkadaşlar açısından büyük bir güç kaynağıydı. O’nun ikna edemediği arkadaş, üzerinde bilgi sahibi olmadığı konu yoktu. Zaten O’nu tanıyan arkadaşlar da o sessizliğin altında filozofça bir bilgenin yattığını söylerlerdi. İdeolojik, örgütsel çizgideki derinliği, entelektüel birikimi, hayranlık uyandıran düzeydeydi. O, duruşuyla Güneybatı halkının yüreğinde taht kurdu. Grubumuzun ikna etmekte zorlandığı halk kesimlerine bizzat kendisi gider, onlarla tartışır ve mücadeleye kazandırırdı. İknacıydı. Bu yönünü ön plana çıkaran inatçılığı, en belirgin özelliklerinden biriydi. Eğer önüne bir iş koymuşsa, dünya da yıkılsa, kıyamette kopsa gerçekleştirmeliydi. Bu yönüyle önüne koyduğu hedeflere bağlılığı, tam anlamıyla fedaiceydi.
Hüseyin arkadaş doğal duruşuyla PKK militanının heybetini sürekli etrafına hissettirirdi. Bu O’nun duruşunda, oturuşu kalkışında, yürüyüşünde çok belirgin bir şekilde kendini yansıtırdı. Bu duruşunun heybetliğinden kaynaklı ki yanına gittiğimiz yurtseverlerin sürekli O’nu muhatap alışları, O’nun kişilik olgunluğunu ve duruşundaki heybetini daha anlaşılır kılmaktaydı. Kişiliğinde örgütü temsil eden Hüseyin arkadaş, köylülerin konuşmak, görmek istedikleri bir arkadaştı. O’nun bu bilgeliğinin yanı sıra kişiliğini tamamlayan bir yönü de mütevaziliği, alçak gönüllüğü, örnek duruşunu tamamlıyordu. Sürekli bir iş yapılacaksa, en önde yer almak için elinde geleni yapardı. Örneğin bir eyleme gidişten basit bir günlük ihtiyaca kadar, her çalışmada her zaman en öndeydi. Bu yönüyle öncü bir kişiliğe sahipti. Canı pahasına da olsa örgüt çalışması, yoldaşlık gereği için her zorluğa, tehlikeye göğüs germekten kendini geriye vermezdi. Zaman zaman fiziki anlamda zorlanmalarına tanık olsam da hiçbir zaman moralinden, coşkusundan, katılımında bir değişikliğe tanık olmadım. Zaten O’nu moralsiz görmekte istisnaydı.
O yufka yüreğinin derinliğinde düşmana karşı intikam bilincini sürekli bilemekteydi. Örgütsel anlamdaki çizgi dışılıklara karşı, düşmana karşı büyük bir öfkeye sahipti. Bu yönüyle keskin bir çizgiye sahipti. Ve pratiğin beraberinde getirdiği zorlanmalar, halkın ve arkadaşların farklı taleplerine karşı tavrı, gerçek anlamca militancaydı. O, hayallerinde canlandırdığı Güneybatı’da gerilla olmayı başarmış ve bunun bir gereği olan düşmana darbe vurmaya gelmişti. Gerçekleştirdiği ilk eylemi, şehit düşen Hasan Gorse arkadaşın misillemesini gerçekleştirme temelindeydi. Adıyaman Gölbaşında Hasan arkadaşın defnedildiği mezarlığa yakın, yanındaki arkadaşlarla gerçekleştirdi. Düşmanın arkadaşlara yönelik operasyonları yoğun olunca, Hüseyin arkadaşında içinde bulunduğu grup, Adıyaman yakınlarında eylem hazırlığına giriştiler. Her zamanki gibi ihanet yılan soğukluğundaki yüzünü yeniden gösterdi. Ve eylem girişiminde iken, yerleri ihanetçi, ihbarcı kişiler tarafından deşifre olmasından dolayı girdikleri düşman çemberinde, bulundukları buğday tarlasında kanlarının son damlasına kadar direnip yanında bulunan Nurhak ve Azad arkadaşla beraber şahadet mertebesine ulaştılar.
Hüseyin arkadaş, ideolojik derinliği, çizgiye bağlılğı ve emekçi, militan kişiliğiyle bizlere yeniden APOCU militanlığını, fedailiğin nasıl olması gerektiğini, yaşamdaki duruşu ve şahadete giderken ki gösterdiği muazzam direnişiyle ortaya koydu.
 

Silah Arkadaşları