Geri <<< | >>> İleri

Avucunda bir tutam ateş
Isıtır güzelliğiyle halkını
Botan dağlarında bir yiğit
Bitmez tükenmez yolculuktadır şimdi
Sevdalısı olduğu güneşe doğru
Ve yüzündeki gülümseyiş
Fotoğraf çizgilerinde değil
Yüreklerimizin derinliklerindedir
AHMET YOLDAŞ
Belki de.......
En güzel ifadesiydi halkının....
Kekeme olan diliyle
Coşkun sular gibi heyecanlı
Denizine ulaşma kararlılığındaydı
Denizin sevdası gözlerindeki ışıkta
Ve o ışıkta geleceği saklardı
Gülüşlerin BAŞKAN APO’ya
Bağlılık ifadesiydi
Ve yaşama olan umut
Bir nehir gibi akıp giderken
Zaman
Yaşama doğrultu veren
Namludaki son merminin
Onur savaşçısıydı
Ve nice
Toprağa düşen tohumun
Yaşamın gerçeğidir
Kan damlacıklarıyla büyüyen
Gülleşen sevdalısı olduğu
Topraklarda filizlenerek
Kökleşecek,
Cesur savaşçı
AHMET YOLDAŞ.
Gözlerindeki pırıltı, sözlerindeki sadelik,
Ve
Tertemiz duyguların vardı.
Yarının çocuklarına.
Bir çocuk kadar temiz
AHMET YOLDAŞ