Geri <<< | >>> İleri

 Hey Mardin! Yusuf Peygamberin kuyulara atıldığı mabetleri andıran kuyularınla, her karış toprağında şehitlerinin kanıyla kutsanmış, acılarla isyanlara bürünmüş halinle selamladın bir şehidimizi daha. Onu tanrılara adamadık, onu halkımıza, ülkemize adadık biliyorsun. Buna trajedimi diyelim, buna tarihin tekerrürümü diyelim, adına ne dersek diyelim bir kahraman daha verdik topraklarına.
Ferman yoldaş; ismin gibi sana ve senin gibilere çıkmış bu ferman. Bu işgalcilerin, iktidarların kan fermanıdır. Ama senin ismin halkların barış fermanıdır, senin ismin dağların fermanıdır.
Bu gün zulmü uygulayanlar, verdiğimiz her bir şehitten ürkmekteler. Her bir şehit bize güç veriyor. İntikam ruhu veriyor. Ve davaya bağlıyor. Onun için seni ve nice şehidi kalbimizde yaşatarak sizlere olan borcumuzu ödeyebilmek için önünüzde başımız dik, onurlu durabilmek için sizleri saygıyla anıyoruz.
Ferman arkadaş sürecin gereklerinin ve öneminin farkındaydı. Bunun militanı olmaya kendini aday olarak koymuştu. Sürekli sorgulayıcı yönleri ile zayıf olduğu noktaları güçlendirmeye çalışırdı. Yaşamın anlamlı olduğunu, bunu bilmenin hayati bir konu olduğunu, halk için çalışmanın bundan geçtiğini ve bu temelde ikna olmayı etrafına yansıtırdı.
Bu gün ilk değildir ki toprağa verdiğimiz şehitler. Bin yıllardır döküyoruz biz bu kanı, özgürlüğe susamış halkımız ne acılar çekti...
Özgür güzel günleri yaratmak için sende bu halkanın yiğit bir militanı oldun. Ferman arkadaş bazı önemli sorunlara yaptığı vurguda “Ortadoğu gerçekliğinin bir mistik tarikat özelliği vardır. Bu mistik tarikat özelliği ile sürekli kendini gizleyerek örgütlüyor. Bizde yaşanan bireylerin sorunu da aynen böyle oluyor. Sorunlarını örgütsel yollarla çözeceğine kendi içine atıp gizliyor. Bu da bizim bir gerçekliğimizdir.” Ve sonrada Ferman arkadaş şöyle devam ediyordu. “biz yaşadığımız sorunları ancak konuşup tartışarak giderebiliriz.”
Ferman arkadaş aynı zamanda anlamadığı ve eksik gördüğü yönlerini de şöyle açıyordu. “Önderliğin komplo sonucu esareti hepimizin tek tek kendimizi sorgulamamız gereken bir konudur. Kendimi sorguladığım zaman bu noktada günahlarımın çok olduğunu görmekteyim. Ve bunu ancak büyük yaşamın bedellerini ödeyerek verebilirim. Aksi halde tarih karşısına başımız dik çıkamayacağız.”diyerek bize Apo’cu militanlığın örneğini gösteriyordu.
Ferman arkadaşın yaşam içinde örnek olduğu noktalardan biri de doğaya olan sevgisiydi. Doğayı büyük bir incelik ile inceler ve her seferinde hayranlığını dile getirirdi.
Eksiklikleri tepkisel bir çıkış yaparak değil de örgütsel ve bilinçli bir şekilde gidermeye çalışırdı. Cesur ve kararlı haliyle, tartışmalarıyla ikna edici yöntemleri ile dikkat çekerdi. Tartışmalardan kaçmaz, ısrarlı haliyle tartışmalara yön verirdi. Yaşamda özverili bir duruşa sahipti. Bu da onun yaşamda zorlanmasına engel oluyor, ona güç veriyordu.

“Dirilmek yinede dirilmek
Eğer dalında
Sökülüp alınmazsa çiçek
Solmakta var
Bahara dirilmekte…….
Bir hançer sapla yüreği
nin tam ortasına
Sevdalı yürekler
Yanan alınlar aşkına
Bir mahkeme kur beyni
nin tam ortasında
Başla tarihi yargılamaya
Ama dikkat et
Merhamete gelme
En hafif ceza idam olsun…”

 

Silah Arkadaşları