Geri <<< | >>> İleri

Dünmüş gibi hatırlıyorum 2002 yılının Haziran’ında kadro okulunun “VIII. Kongre çizgisinde yeniden yapılanma eğitim devresi” başlayacaktı. Devreye katılacak arkadaşlar gruplar halinde farklı çalışma sahalarından geliyor, okullara ve de kamplara dağılıyorlardı. Daha önce pratikte birlikte kalmış olan arkadaşlar uzun süreden sonra tekrar birlikte olmanın sevincini yaşarken yeni arkadaşlar da yeni olmanın heyecanıyla yaşama katılıyorlardı.
Uzun süre pratikte kalmanın verdiği olgunluk ve yıpranmışlık eski arkadaşlardan görmek mümkündü. Onların bakışları, yüz ifadeleri, davranışları neler anlatmıyordu ki o zamanın biz yenilerine, büyük güç dengesizliğine rağmen çetin geçen savaş sürecindeki zorluklar, tanıklık edilen onlarca şahadetler, imkansızlıktan dolayı bir şeyler yapamamanın verdiği eziklikle üzerinde titrenilen yüzlerce yaralı gerçeğinin kutsallık izlerini görmek mümkündü. Ama tüm bunların yanında o yüz hatlarına yansıyan maneviyatı, morali, coşkuyu, heyecanı görmek de fazlasıyla mevcuttu. Tıpkı Gorsi (Hasan) arkadaşın yüz hatlarına yansıdığı gibi. Yaşamın güzellikleri, zorlukların kutsallığı, yaratılan değerlere bağlılık, fedaice bir ruh....
Gorse (Hasan) yoldaş 1997daki geri çekilme esnasında Amanoslardan güneye gelirken Suriye devletine yakalanır. Bir grup arkadaşla iki buçuk yıl zindan yattıktan sonra tekrar yönünü kutsal alanlara, dağlara verip Xınere alanına gelmişti. Eğitim devrisinin bitiminden sonra, yeni bir ruhla yeni bir başlangıç için tekrar düzenlenmesi yapılıp askeri güçlere gönderildi. O aradan fazla zaman geçmeden yönünü tekrar kuzeye verip Amanoslara yol aldı. Adıyaman’da doğmuş, Hatay’da büyümüştü. Amanoslar’da da şehit düştü.
Hepimizin, herkesin arayışı içinde olduğu doğadaki gerçeği Gorse yoldaştan fazlasıyla mevcuttu. 1992’den günümüze kadar geçen çetin mücadeleli yıllar ona birçok şey kazandırmıştı. O da bu yıllara birçok şey sığdırmıştı.
Doğallığını tamamlayan birçok özgün yönleri vardı. Örneğin, küçük teybini yanında hiç eksik etmezdi. Hep müzik dinlerdi o küçük teybin küçük kasetlerinden. Kendisince anlam yüklediği bölümleri iyice dinler bazen de kendisi eşlik eder, ayaklarıyla ona tempo tutardı. Güneşte yanan yüzü esmerleşmiş, esmerleşmiş yüzünde parlayan gözler özgürlüğe, umuda, barışa sevdalı kılıyordu insanı.
Gorse (Hasan) dağ yürekli yoldaşım. şimdi bir zamanlar geçip dolaştığın dağların, zozanların ve ormanların bir kuytu yerinde konaklamış bulunuyoruz. Doğal, tebessümlü bakışla çekip siciline konulan fotoğrafın mangamızda bulunan “Parastina Gel” dergisinin mayıs sayısında yer almaktadır. Aslında bu haliyle nisan şehitleriyle birlikte bize misafir olmuştunuz. Ama böylesi misafirlik bizlere zor geliyor Hasan yoldaş. Arkadaşlarınla birlikte, elinde o küçük teybin “Merhaba arkadaşlar” deyip otursaydınız olmaz mıydı?
Gorse yoldaş, şimdi tüm teyp kasetleri umuda, örgütlüğe ve kutsal direnmeye dair türküler çalıyorlar. Tüm radyo frekansları o kutsal insanın sesine, soluğuna kilitlenmiş durumda.
Siz şehitler unutulmazsızın. Doğal insan abidesi dağ yürekli yoldaşım.
 

Silah Arkadaşları