Gabar; Agit’in, Agit’e yoldaş olanların diyarı. Kutsal bereketli topraklar, nelere tanıklık etmedin ki? Nice Agitleri gömdün yüreğinin derinliklerine. Ve Gabar, Gabar’ı da sığdırdın koca yüreğine.
Nasıl anlatmalı Heval Gabar'ı? Mücadele yaşamımızda derin izler bırakan, ateş gibi yakan, uzaktan baktığında soğuk rüzgarları estiren, yakınlaştıkça içinde sımsıcak güneş ışınları parlatan bir komutandı Heval Gabar. Onu düşünürken, yazılarını okurken, yaşadığı acıları, sorgulamaları derinden anlamak ve tespit etmek gerekir dedim. Çünkü bunlar onda iddia, hırs, gurur ve inat yaratmıştı. Bunları yaratanı görmek, bilmek; duymak istemediğimiz bir ömrün gururu muydu, yoksa bildiğimiz doğrulara göre yaşayamamak mıydı? Veya yaşama istemi. Sen anlamamanın acısını derinden ve hiç unutmadan anı anına yaşadın. Acı çektiklerimiz acı çekilecek kadar büyük şeylerse o zaman acılarımız büyük ve anlamlıdır. Bu acı sadece bir acı değil, tüm çıkmazlardan çıkma arayışı ve çabası, duyguların derinliğine cesareti ve güçlülüğüdür. Büyük güzelliklerin ve gerçekliklerin yaratıcısı işte bu büyük acılardır. Gerçek acılarda saklıdır, acı ise fırtınalarda. Bizim yaşamımız fırtınalı bir yaşamdır. Fırtınalı bir yaşam, fırtınalı mücadeleci kişilikleri ister.
Mücadele yaşamımızın fırtınalı militanlarından biriydi Hevâl Gabar. Gabar arkadaş, çok küçük yaşlarda gerilla saflarına katılır. Bir çok Kürdistan çocuğu gibi silah olur, oyuncağı. Çocukluğunu çobanlık yaparak geçirir ve evin bakımını üstlenir. Yaşıtları oyun oynayıp okula giderken, o gece-gündüz, yaz-kış demeden koşuşturur durur. Çoğu kez birkaç saatlik uykuya hasret kalır. Daha on bir yaşındayken inşaatlarda çalışır. Kişiliği emek ve acıyla yoğrulur. Yaşamın zorlukları karşısında gittikçe olgunlaşır. Küçük yaşlarda büyük çelişkiler yaşaması ve bunların yoğunluğunu derinden hissetmesi mücadele saflarına katılmasına neden olur.
Gabar arkadaş, 92 yılında gerilla saflarına katılır. Özlü yaklaşımları, emekçiliği, atılımcı ruhu ve eylemci karakteriyle kısa sürede arkadaşların dikkatini çeker. Bu özellikler güçlü bir komutan olacağının belirtileridir. Keşifte, eylemde, saldırıda, görevde ve halkı örgütlemede hep en öndedir. Mücadele yaşamı boyunca annesinin söylediği sözleri kendisine ilke edinerek yaşamaya çalışır: “Ne kadar yüksek uçarsan o kadar alçak düşersin”. Maratona başlarken tek amacı vardır; halkına hizmet edebilmek. Zamanla harcadığı emek ve gösterdiği başarılarla değişik düzeylerde görev ve sorumluluklar alır. Görev ve yetkilerine daha fazla hizmet etmek için bir araç gibi çalışır. 95’te Önderlik Sahası’na geçer. Orada gördüğü eğitimle gerilla ve komutanlaşmada doğru bir tarz üzerinde derinleşerek kendisinde olan iddiayı daha da güçlendirir. Mücadele yaşamı boyunca Önderliğin kendisine söylediklerini ilke edinir ve pratikleştirmeye çalışır. Başkan, Gabar’a; “Üslup ve hitabını güçlendir, güçlü bir komutanın hitabı da güçlü olmalıdır. Cudi ya da Gabar'a gidebilirsin.” der. Başkan’ın talimatları doğrultusunda her zaman çekici ve güçlü bir üslup ve hitaba sahip olmaya çalışır.
Gerillanın en sıcak savaş koşullarını yaşadığı yıllarda Gabar arkadaş, her zaman ön saflarda yer almıştır. Birçok zorluklarla karşılaşmış, yedi kez yaralanmasına, sekiz mermi ve yirmiyi aşkın parça alıp sakatlanmasına rağmen gerilla sevdasından kopmamıştır. Dağlara olan bağlılığı dağ gibi bir yürek yaratmıştır. Dağlara sevdalı bir kartal gibidir. Hep en yükseğe uçmak ister, ama kanatları takılıdır kafese. Çırpınır. O köşeye bu köşeye kendisini vurur. Kan içinde kalır. Çırpınması, yaşadığı duyguların büyüklüğünün O’nu uçmaya itmesi, kafesin ona küçük ve dar gelmesindendir. Çırpınışlar güzel amaçlar içindir. Yeniden katılım ve daha güçlü bir başlangıç kararına ulaşır. Özeleştirisini Başkan’a verir: “Başkanım, tam üç yıl oldu aramızdan ayrıldın. Bugüne kadar tek bir kelime bile sizin hakkınızda yazamadım. Zayıflıklarımdan utanıyordum, hatta korkuyordum. Şimdi bile çok zorlanıyorum. Sizin şikayetlerle ağlamayı sevmediğinizi biliyorum, ancak şunu da söylemeliyim. Bu benim son ağlamam olacak. Tam yedi yıl önce sizin yanınıza gelmiştim ve aldığım yoğun destek sonunda söz vermiştim. Belli bir yere kadar yürüdüm. Ancak zamanla duyarlılığımı yitirdim ve sapmaya girdim. Özellikle siz ayrıldıktan sonra yetersizliklerimi aşıp sizin yolunuzda daha kararlı bir şekilde yürümek gerekirken, verdiğim söze sadık kalamadım. Ve bugüne kadar vicdan azabının yarattığı acılar içinde kıvrandım. Artık bu acılara bir sistem vereceğim, ağlayıp sızlamayacağım. Size sadık kalmanın gereklerini yerine getireceğim. Geçmişe nokta koyarak yeni doğmuş bir çocuk gibi temiz olacağım ve yeniden olgunlaşıp büyüyeceğim. Bu temelde yaşadıklarım altında ezilip utanmaktan çok, örgütün doğruları ekseninde kendimi geliştireceğim ve dönemin gereklerini yerine getirmeye çalışacağım.”
Güçlü bir özeleştiriden sonra Meşru Savunma Çizgisi temelinde derinleşip kendisini örgütleyen ve yeni bir hamle sürecine başlayan HPG’nin, Kuzey’e yeniden yönelim hamlesi içerisinde yerini alır. Kuzey’e geçen ilk grupların içindedir, Gabar arkadaş Mışare alanına sorumluluk düzeyinde görevlendirilir. Bu görevlendirmeyi kendisi için bir dönüm noktası olarak değerlendirir ve böyle bir çalışmayı kendisi için şans olarak görür. Çalışarak başarmayı, başararak yükselmeyi, yükselerek de bir çok geriliğe ve çirkinliğe karşı savaşarak güzelleşmeyi hedeflediğini belirtmektedir.
2003 yılı, zor sınavlarla geçen bir yıl olur. Koşullar duyarlılığını arttırır ve mücadele dolu bir yıl geçirir. Yoğun emek ve arayışlar sonucunda bazı sonuçlar alır. Ancak işler tam anlamıyla sonuçlanmamıştır. Yarım kalan görevini tamamlaması için tekrardan düzenlemesi Mışare alanına yapılır, bunu büyük bir moral düzeyiyle karşılar. Ve defterine şunları yazar: “Geçen sene Mışare alanına gönderilmiştim. Yoğun arayışlar sonucunda bazı sonuçlar almıştım, ancak zaman yetmedi. Yarım kalan görevleri tamamlamak için büyük bir hırsla hep bugünü bekledim. Yapılan düzenlemeyle tekrar Mışare alanına görevlendirildim. Yani şundan emin olmanı istiyorum, benim hiç bir tereddüdüm yoktur. Hayat benim için ya başarı ya da ölümdür. Çok dikkatli olmalıyım, bunca emek ucuz gitmemeli, ben artık kendime ait değilim, yıllardır verilen bir emeğin ürünüyüm. Bunun bilinciyle davranacağım. Ayrıca ilkelerim dışına çıkmadan politikanın dilini de öğreneceğim. Durumumu daha iyi görüyorum, başaracağıma inanıyorum. Layık olmak için elimden geleni yapacağım. Buluşmak dileğiyle. Defterim seni götürmek isterdim, ancak senin kirli ellere düşmenden korkuyorum. Elveda!” diyerek yaşadıklarını defteriyle paylaşır. Büyük umut, coşku ve moralle çalışma alanına yönelir.
Takvimler Nisan ayını gösterir. Dağlarına bahar gelmiştir memleketimizin. Dağlar yeniden doğuşlara gebedir. Peki dağlar neden Gabar ve Bahoz’u almakta bu kadar erken davranmıştı? Hem de daha yapacak çok şey varken. Nedendir bu yitip gitmeler? Baharla birlikte düşman operasyonları yoğunlaşır. Operasyonlarda şehit düşen Fırat Koçer arkadaşın intikamının mutlaka alınması gerektiğini düşünür. Bu hem mücadele kültürümüzde hem de Gabar arkadaşın yüreğinde yer alır. Onu tanıyanlar mutlaka Fırat’ın şahadetinin hesabını soracağını bilirler. Yapılan misilleme eylemi esnasında Gabar ve Bahoz arkadaşlar düşmanla oldukça yoğun bir çatışma içerisine girerler. Saatlerce süren çatışma ardından yitip giderler ikisi de. Yıllarca verilen emeklere sahip çıkmış ve fedaice savaşmıştır Heval Gabar. Bu kavganın yılmaz emek ve fırtına komutanı olduğunu bir kez daha ispatlamıştır. Yeni doğan tertemiz bir çocuktur artık .
Gabar da Gabarsız kaldı... Çıkılan her tepede, tutulan her nöbette, her eylemde, her sohbette her zamankinden daha fazla bizlerle. Onun fırtınalı kişiliği ve eylemiyle, yoldaşlarına bağlılık ruhuyla çalışmalara katılacağımızı belirtiyor, intikamını alacağımıza yönelik söz veriyoruz.

GABARDAN SİLAH
ARKADAŞLARI
 

Geri <<< | >>> İleri