Me duh bi şev careke din daxuyaniya serfermandarê tirk ku qibla xwe şaş kiriye û yên çapemeniya tirk ku wîlewîla şer dikin temaşe kir. Di rastiyê de ne layîqî temaşekirinê bû jî, lê dîsa me xwe negirt.
Ev bi rojan e ku meseleya “sûprîz”ê li ser zimana ye. Bi qasî ku me ji radyoyê guhdar kir, serfermandar û hikûmet xwe bi tiştek qanî kirine. Ne ku pêşbînî û texmînên me jî çênebûn. Gelek pêşbînî di nav sohbetên me de derbas bûn. Lê ez vê diyar bikim ku , sûprîza duh bi şev a bi meseleya “sûprîz”ê re girêdayî, ji bilî propagandaya şer a ku kufnikî bûye û ji rêzê ye wêdetir ne tiştek e. Çi bûye, qaşo hevalên me yên rêveber qad guhartine û hewl dane ku sînor derbas bikin!

Di vê navberê de li hember meseleya “sûprîz”ê, ji HPG’ê sûprîzek çêbû. Ku ev nîqaş dihatin kirin, li hember qereqola Bezelê –amadekarî berê hebûn- ji Oramarê berfirehtir çalakî lidar xistin. Ji çîrokên sûprîz re, bi sûprîzeke rastîn bersiv hate dayîn. Ji ber ku çalakiya Oramarê destpêkê serfermandariya tirk veşartibûn û çalakiyeke ji rêzê nîşandabûn. Çapemeniya HPG’ê çalakiya Oramarê nivî şevê wekî nûçeya flaş dabû dinyayê û roja din detayên û daxuyanî li ser çalakî û leşkerên dîl hatibû dayîn. Serfermandariya tirk ji bona ku serdegirtina qereqola Bezelê bincil bike û çalakiyek asayî nîşan bide, sûprîzeke derewîn ku heman şevê hatibû lidar xistin di malpera xwe de weşandin. Ya aşkere ev e ku, ku serdegirtina qereqola Bezelê nîn bûya, wê nîvî şevê daxuyanî jî nebûna.

Niha jî em werin cewhera sûprîzê. Qadên Parastina Medya ev bi salane di bin kontrola gerîlayan de yê û herêmeke rizgarkirî hatiye îlankirin. Tu hêz, ev ji bona Emerîka jî derbas dibe, nikare bê destûra me bikeve van qadan. Yanî wisa hêsan nîn e ku bikevin Qadên Parastina Medyayê. Jixwe operasyona li hember Zapê jî ji vê re nimûneye. Encax dikaribûn du rojan li ber xwe bidin û di dawiyê de encax di nava 9 rojan de li pey xwe ji sedî zêdetir kuştî û termê kobrayek hiştinê ji Zapê derketin.

Ku rewş ev e, li qadên mîna Zagros, Zap, Xakûrkê, Xinêrê, Qendîl, Haftanîn, Garê, Metîna û yên din, li her deverê hevalên me yên rêveber hene û ji vê xwezayîtir tiştek nîn e ku hevalên me qad bi qad bigerin. Nûçeyên ku hevalekî me yê rêveber dema ku di sînor derbas bûye û şer derketiye jî, dereweke erzan û baş nehatiye plankirin. Ev qadên ku Emerîka û Îsraîl nikaribûne bikevinê, ne pêwîste ku hevalekî me yî rêveber here welatek din. Serfermandar dikaribû hinek baştir biavêtina. Her hal serfermandarê tirk difikire ku fena wan, avahî, buroyên me hene û em li ser meseyê şer birêvedibin. Em gerîla ne. Her rêveberekî me milîtanê ve tevgerê ye. Li gorî pêwîstiyan wê here qadên ku di bin venêrana me de ne, pêwîst bike civîn bikin, pêwîst bike amadekariya şer bikin û di cî de bişopînin. Nexwe li ser maseyê encama şer birêvebirinê, mîna ku Bûyûkanit li Zapê hezîmet jiyan kir be.

Ka em çi bêjin, sûprîza wan di qirika wan de ma. Di rastiyê de ev sûprîz hebû an tunebû ne diyar e, lê rastiyek heye ku mirov li derewên berê yên serfermandar û çapemeniya tirk binêre, mirov bibe xwedî fikrekê. Wê sûprîza detayên Bezelê zelal bibe. Jixwe hevalên me yê kameravan amade bûn, wê rojev di ser daneyên berçav û dîmenan germtir bibe.