Elîşêr Koçgirî

Dîsa pîrozbahiyên Newroza gelê kurd, xwîn pijiqî. Dijmin, pîrozbahiyên bi heybet ên Amedê hezm nekir; di serî de li Wan, Sêrt, Gever, Colemêrg û li gelek qadan, êrîşî gel kir.

Xelekên nû li şehîdên Newrozan zêde bûn, ji gelê me gelek birîndar bûn û binçavkirin û girtin pêk hatin. Digel hemû êrîşên dijmin, pîrozbahiyên Newrozê pêk hatin. Gelê kurd li kevneşopiya berxwedaniya xwe rûpelên nû zêde kirin.

Bes di Newrozê de dîmenên ku wê neyên jibîrkirin jî hebûn. Li Wanê bi awayekî hov bi cop û pehînan lêdana dayîkên me, wê tu carî ji hişê me derneyê. Dîsa çalakiya milşikandina Cûneytê ku di emrekî biçûk de ye, mûyê kesên ku ji xwe re dibêje mirov im pîj dike.

Belê ev rastiya dijmin e. Kirûya ku em dibêjin dijmin ev e. Niha jî her kes difikire ku ka em çibikin ji vî dijminî? Fikrandin jî têrî nake, ka em çawa bersiv bidin û bi çi cure çalakiyan bersiv bidin?

Destpêkê aşkereye ku peywira gerîla parastina gel e. Helbet di çarçoveya parastina rewa de wê gerîla êrîşên dijmin bipijiqîne. Lê ev peywir ne tenê peywira gerîla ye. Divê mekanîzmayên parastina cewherî yê gel hebe.

Ku dijmin êrîş bike, divê tu jî êrîş bikî. Wekî mînak ew tibaretên ku ji wan re polês tê gotin, divê di zûtir demê de bêne cezakirin. Divê bersiva wan, bi mal, maşîn, malbat û heta bi canên wan bê dayîn. Divê ji wan re bê nîşandayîn ku, mafê wan ê jiyanê li Kurdistanê nîn e.

Teşkîlata polêsan, teşkîlateke nîjadperest û faşîzane ye. Endamên wê jî li gorî vê tê hilbijartin. Divê êdî em berê xwe bidin van teşkîlatên ku bûne ciyê îşkenceyê. Kuştin di serî de, her cure cezayî heq kirine.

Ji ber vê jî peywirên girîng dikeve ser milên ciwanên kurd. Ya bingeh ev e ku, bi çalakiyên demokratîk bertek nîşandane. Çi eydî polêsan hebe divê hedef bêne girtin. Dikarin maşînên wan bişewitînin, dikarin malên wan bişewitînin, dikarin ew kêr bikin, dikarin rêbaza şîşkirinê jî biceribînin, jixwe yên ku bikaribin çek peyde bikin jî, dikarin sûîkast li dar bixin. Van hemûyan çalakiyên rewa yên demokratîk in û ne tenê çalakiyên gerîla ne. Ciwanên Kurdistanî neçar e ku vê peywira xwe bîne cî. Ji bilî vê jibîrkirina êşan ne mûmkûn e.

Jixwe dema ku şert û merc hatin cî, wê gerîla bikeve dewrê. Divê li benda gerîla neyê sekinandin. Kî çi dest de hebe, divê deyne holê. Pêwîstiyan neanîna cî oportûnîzm e û ji êrîşên nû re vexwendin e.

Ji bona yên ku rastiya dijmin fêm nekirine û nabînin, Newroz mînakeke herî baş e. Ew dijmin berî Newrozê li hember Zapê operasyon lidar xistibû. Ji ber parastina bi bandor a gerîla, bêyî ku li pişt xwe binêrin reviyan. Tê vê wateyê ku, dema tu bi zimanê ku dijmin fêm dike bersiv bidî, neçar e ku bireve. Vaye dema ku polês jî êrîş kirin, bi zimanê ku fêm dikin tu bersiv bidî, wê bireve. Ji bona vê jî kevir û molotof têrî nake.

Li hember hêzên bi çek, divê çek bê bikaranîn. Dema ku te du-sê heb li erdê raxist, ka binêre wê çi bibe. Êdî di çalakiyên girseyî de, di mekanîzmaya parastinê de çek rewa dibe. Dema berxwedaniya gel a bi çek hatiye. Li gorî berfirehbûna êrîşê, pêwîst bike çek bikeve dewrê. Ji ber vê yekê ew çekên hatine veşartin divê bêne derxistin û pêwîst bike jî divê bêne bikaranîn. Ku ew çek bikaranî, tu yê jî bikarbînî. Qanûna vî karî ev e. Bi taybet ji polêsên ku di Newrozê de êrîşê gel kirine û hatine tespîtkirin, divê di demeke zûtir de bêne cezakirin. Jixwe yên ku milê Cûneyt şikandine, tunekirina wan divê armanc û hedefa her kurdên welatparêz be. Pêvajoya ji holê rakirina yên ku navê wan belî bûne, destpê kiriye jî.

Êdî gelê kurd ne bêxwedî ye. Dem dema nîşandana êrîşkar bê ceza namînine. Di serî de ji bona ciwanên Kurdistanî û hemû welaparêzan, gotina polês gotina dijmin e. Dijmin jî encax bi hedefgirtinê bê bandor bê hiştin. Peywir zelal e, ya din pratîk e. Bi kurtasî dema hesap pirsînê hatiye…