Ehmed Koçer

Di van rojên pîroz de ku her diçe hêvî û biryarîbûna gelê kurd bilind dibe û em rojbûyîna mîmarê vê berhemê pîroz dikin, em heyecaneke mezin jiyan dikin. Em vê roja pîroz li hemû mirovantiyê pîroz dikin. Di van rojan de gerîlayên azadiyê, bi heyecaneke mezin meşa gelê xwe dişopîne û em meşa gel a Amarayê silav dikin.

Ku li ser vê axa qedîm li ser navê kurdîtiyê tu tişt nehatibû hiştin û her diçû ber bi tunebûnê ve rê digirt de, di aliyê netewî, civakî û çandî de hatibû ber hendefa tunebûnê, ji bona gelê kurd, ji Amarayê tirîjên rojê biriqîn û vî gelî hişyar kir û xiste riya azadiyê.

Belkî mirov bibêje, çawa şexsek dibe gelek? Çawa îradeya şexsek, dibe îradeyeke gelekî? Çawa hestên azadiyê yê mirovekî dibe hestên azadiya gelekî? Çawa mirovek dibe civakek? Belê, vaye Rêber Apo ji bona gelê kurd û ji bona civaka Rojhilata Navîn ev e. Ji bona vê yekê ev mîlad ku di 4’ê Nîsanê de pêk hat, ji bona gelê kurd, mîladeke ji nû ve afirandina gelekî ye. Ev mîlad ji gundê Amarayê dest pê kir, îro jî bûye mîlada milyonan. Ev mîlad ji serîrakina destpêkê ya li hemberî paşverûtiya dijminan ku li ser gelê kurd ferz kiriye, ya destpêkêye. Ev bi xwe re nêrîneke nû, hevaltiyeke nû, dostaniyeke nû afirand û di civaka kurd de ronesanseke nûjen pêk anî.

Ji bona kurdan di warê rêxistinî de, di pêşengiya Rêber Apo de, di şexsê PKK’ê de mîlada duyemîn pêk hat. PKK ava bû, li deşt û çiyayan belav bû. Gel vê mîladê hilgirt û dil û mejiyê xwe de, di pratîkê de hemêz kir û her diçe berztir dike. Tevgera Azadiya Kurd di pêşengiya PKK’ê de, şoreşeke îradî, siyasî û leşkerî bi kurtasî di her aliyî de şoreşeke civakî bi pêş xist. Ew civaka ku ji nasname û rastiya xwe fedî dikir, li hember cendermeyek dikete rêzê, serî rakir û ev sî sal in, li qadan, li çiyayan bersiva dijminên gelê kurd didin û artêşa xwe ava kir. Keç û xortên vî gelî, bi hezaran di vê oxirê de canê xwe dan û hê jî didin. Û her diçe şoreşa vejînê ber bi temambûnê ve diçe.

Ev gelê ku li ser doşeka mirinê bû û bi gotinên “Kurdistan burada meftûndûr” li çiyayê Agirî ser gelê kurd hatibû betonkirin. Rêber Apo ne tenê beton şikand, ew kurdên mirî jiyan dayê û rakir ser piya. Di warê zihnî û jiyanî de guhartinên mezin çêbû.

Belê, ku îro em dibêjin “Em kurd in, em hene” ev bi keda serokatî û bi keda şehîdan e. Gelekî wisa hate afirandinê, di nava sî salan de yên ku bi felsefeya Rêber Apo hişyar bûn, di warê zihnî, ramanî, nûjenî, aştîxwazî, mirovî, rûmetdarî û azadîxwaziyê de pêşengiya gelan kirin.

Belê ji ber vê yekê bû ku, dijminên gelan xwe ranegirtin û li hember Roja mirovantiyê komploya navnetewî bi pêş xistin. Ev ne tehemûlkirina vê mîladê bû. Ji ber ku serokatî ne şexsek bû, ew temsîla gel bû. Sedema vê komploya bêbext, di rastiyê de ev bû. Bifikirin ku mirovek li vê cîhana ew qas mezin, bihostek cî nedît. Dijminên mirovantiyê nehiştin ku, ev raman belav bibe û ji bona planên xwe yên qirêj li ser gelan bikin, komplo bi pêş xistin.

Ji Îmraliyê pê ve, girêdayî mîlada duyemîn, mîlada sêyemîn destpêkir. Bi nêrîneke nû, bi fikreke nû û bi îdeolojiyeke nû, ev mîlad digel hemû şert û mercên dijwar ên girtîbûnê li giravê rewşa xwe ya herî xwerû girt. Serokatî; “ez hatime ber hendefê, divê ez fir bibûyama” got. Ev mîlad û ramanên pê ve girêdayî, hemû teoriyan ser û bin kir. Ev zêdetir dijminên gelan tirsand û hê jî ji bona ku Roja gelê kurd bitemirînin xwe telandine û li benda keysê ne. Bes gelê kurd li hember van êrîşan li derdora serokatiya xwe xeleke wisa çêkir ku, tu hêz, tu çek nikaribû, vê girêdana gel qut bike. Êdî ev nêrînên sedsela bîstan bû û her diçe diberide. Nêrîna li jinê, nêrîna li dîrokê, nêrîna li mirovantiyê, nêrîna li olan ne mîna berê bû. Ev hem di aliyê rêxistinî de, hem di aliyê fikrî de, hem jî di aliyê nêrîna zindî ya xwezayê de, formûlekirina wê bi îdeoloyeke nû, wek civaka demokratîk, ekolojîk û azadîxwaziya zayendî derket pêş. Di çarçoveya vê de, rêxistin jî xwe ji nû ve ava kir. Wekî KCK’ê derket pêş. Di aliyê leşkerî de, wekî stratejiya parastina rewa, bi nêrîneke nû ya şer, ya îktîdar, ya dewlet xwe derxist pêş. Jixwe mîlada sêyemîn a serokatî, li ser tehlîlkirina dewlet, îktîdar û şer bû. Ev deşîfrebûna teoriyên neviyên Ehrîmanan bû.
Ev mîlada sêyemîn, di serî de li paytexta dilan li Amedê, di Newroza 2005’an de bi erêkirina milyonan hate erê kirin. Êdî gelê kurd li qadan xwedî li vejîna xwe ya nû bi awayekî pir mezin xwedî derket.

Vaye ev neh sal in, hêzên navneteweyî bi berdewamkirina komployê, dixwazin vê vejînê tune bikin. Tecrîdkirina li ser serokatû û şerê nefsî li hember serokatî, dîsa jehrdayîn, hewl tê dayîn ku gelê kurd û tevgera azadiyê ji serokatî qut bikin. Dixwazin vê îrada mezin a serokatî bişkînin û ji gelê kurd vê peyama didin. Lê belê, serokatî li hemberî van êrîşan hemûyan, bi berxwedaneke mezin li Îmraliyê, ev berxwedanî li çiyê belav kir û pê re bi serhildanên pir mezin gel bersiv da. Ji ber ku îradeya ku li Îmralî neh sal in li ber xwe dide, îradeya gelê kurd e. Çawa ku serokatî dibêje; “Pêncî salî jî li dîwarekî spî binêrin, çiqas jî min tecrîd bikin, nikarin îradeya bişkînin û baweriya min bihejînin. Ji ber ku dilê milyonan di dilê min de lêdikeve.”

Êdî serokatî di nava gelê kurd de, rojane jiyanî dibe. Ji ber ku serokatî gel û rêxistineke ku bikaribe temsîla îdelojiya wî bike daye çêkirin. Her çiqas komploker her di kirinên xwe bi israr in, nikarin serokatiyê ji rêxistinê û gelê kurd qut bikin. Newroza 2008’an bo vê mînak e. Ji ber vê ye ku dijminên gelan destpêkê li Kobanî, Wan û Geverê wisa bi hovîtî êrîşê gelê me kirin. Ev êrîşên bi armanca tepisandina gelê kurd bi pêş ketin, berevajî hêrsa gelê zêdetir kir û herî zêde ya şervanên gelê kurd. Em bi vê wesîleya heta dolipa dawîn a xwîna xwe soza tolhildanê ji nû ve didin.

Berxwedanên gerîla yên berê û heta roja îroyîn, bi taybet jî berxwedana Zapê ya gerîla, dide selmandin ku rihê apocî yê serokatî ava kiriye, di şexsê qadroyan de çawa artêşa tirk şikandin. Digel ku ew qas teknîk û hejmara zêde ya leşkeran, li hember rihê apocî û îradeya ku serokatiyê di rêxistinê de daye çêkirin, li hember pêş çavê dinyayê artêşa tirk şikest.

Ev dide selmandin ku, rihê ku li ber xwe dide, îradeya ku li ber xwe dide, îradeya Rêber Apo ye.

Bi van hestan ji çiyayên azadiyê, bi coşa serhildanan, bi coşa hatina biharan, bi coşa tîrêjên giravan, 4’ê Nîsanê li gelê me yê welatpêz û li mirovantiyê pîroz dikin û gelê me yê ku beşdarî meşa azadiyê bûne ji nû ve silav dikin.