Rûbar Andok

Ji bona ku mirov li Kurdistanê texmîn bike ka pêşketin di kîjan hêlê de diçe, ne pêwîst e mirov kahîn be. Dema ku serfermandarî û çapemeniya tirk ku ew qas wîlewîla şer dikirin; hinek li hember bêhiquqî û bi awayekî terorî êrîşên li dij gundên başûrê Kurdistanê, li hember mirina sivîlan û li hember dîmenên sewalên ku lingên wan qut bûne û serê wan parçe bûne çepik û pîrozbahiyan raberkirinê jibîr nedikirin. Ku rewş ev be, wê demê niha jî çepikan lêdin. Di pêvajoyeke wisa de, divê her kes ji teqîna li Amedê encaman derxe. Bi taybet jî, ew qunciknivîskarên rojnameyên tirk ên ku li ser xwîna leşker û sûbayan bêyî ku wîjdanê wan çizînî bike bila şîroveyên xwe bidomînin.

Ku tu herî bi balafirên şer gundên sivîl serûbin bikî, ê wê demê jî wê hinek derên li hember ên ku li ser xwîna mirovan kêf û zewqê dikin, li paytexta welatekî ku hatiye dagirkirin, berteka xwe ya herî mirovane nîşan bide. Di encamê de li welatekî ku hatiye dagirkirin, ji lêdana hedefeke leşkerî xwezayîtir tiştek tune. Ev mafekî navneteweyî ye. Her kî welatî wî dagir bûbe, divê xwe biparêze. Di dîn de jî xwe parastin ferz e û yên ku xwe neparêze û bêrûmetiyê qebûl bike jî, bêdîn e. Ev ji bona mirov û komên gelan ku welatê wan dagir bûye, mafekî herî rewa û mirovî ye. Çawa ku li Iraqê çalakiyên ku Emerîka hedef digirin rewa dihatin dîtin û yên ku çalakî li dar dixistin “berxwedêr” dihatin binavkirin, li Kurdisanê jî li hember hêzên dagirker her cure çalakî pîroz e û divê bê silavkirin. Niha jî bila bazirganê olê û xwefirotiyên mêtîngeriya Emerîka Fethûllah Gûlen û Tayîb Erdoğan rondikên xwe yên tîmsahan bibarînin û Emerîka were rondikên çavên wan ziwa bike.

Li hember êrîşên hovane yên dewleteke terorîst, bipêşxistina parastina cewherî ya gel pîroz e. Li paytexta gelê kurd ku bi dîn û birçîbûnê hewl tê dayîn kî bêne terbiyekirin, çalakiyên bi vî rengî qe nebe hêzên leşkerî yên dijmin bide fikrandinê ku çi karê wan li Kurdistanê heye û bizivirin mala xwe. Dîsa partiya AKP’ê ku bi tevahî dijminahiyê û tunekirina gelê kurd daye pêşiya xwe, divê mirovên girêdayî vê partiyê ne, demildest dev ji wan berdin, riya rast bibînin. Ger ku li ser navê AKP’ê tevbigerin, ev li hember gelê kurd, îxanet, sîxûrî, xwe firotin û dijminahî ye. Li hember van derdoran jî çi tê kirin, ji hêla her kesî vê tê zanîn.

Bi vê wesîleyê derengbe jî, sala nû ya ew qas delal a Amedê pîroz dikim.