Rûbar Andok

Bi gelemperî ji bona gerîlayan pêvajoyên zivistanê bêdeng dibihûrîn. Bes nîşaneyên ku wê vê zivistanê dijwar derbas bibe, bi serdana Erdoğan a Emerîka re diyar bû. Piştre li Herêmên Parastina Medya bi awayekî gurahî firînên keşfê û êrîşên hewayî lidar ketin. Artêşa tirk li gorî xwe, difikirî ku di encama êrîşên hewayî yên ku ji du mehan zêdetir berdewam kirin de encam bigirin an ji ber bêçaretiyê xwestin wisa bifikirin. Artêşa tirk hemû bombeyên xwe yên kazan, obûs, hawan û mîsketan li ser qadên gerîlayan û gundan de barand, lê her hal ezmûn û tecrûbeyên gerîlayan ên salan negirt ber çav û tu encam negirt.

Dîrok 18-19’ê sibatê! Sewqiyatên leşkerî û tevgeriya leşkerî dida nîşandan ku wê artêşa tirk fena ku gayek paçek sor bibîne û êrîş bike, wê xwe li qada Zapê bixistana. Piştî ku qada Zapê bigirtana wê qadên Haftanîn û Xakurkê jî bigirtana û herêmeke tampon avabikirana û demeke dirêj ji qadê derneketibana. Di 20’ê sibatê de ku artêşa tirk ji qada Çiya Reş hewl da bikeve Herêmên Parastina Medya, piştî ku li Çiya Reş lêdaneke mezin xwar, beşek leşker ji hêla Cîloya Biçûk ve ji zû ve xwe berdabûn quntarên çiyê. Di van herdu qadan de ketina qadên gerîlayan, armanc ew bû ku, Şikefta Birîndar bidest bixin. Ji ber ku ji bona Zap bidest bikeve gava yekemîn pêwîst e ev gir bê bidest xistin. Bes hesabên wan hev negirtin. Leşkerên ku difikirîn ku veşartî biketina qada gerîlayan, piştî ku gihîştin qada Şamkê, piştî roja duyemîn a operasyonê ji hêla hêzên gerîlayên me yên Zap û Zagrosê ve xelekek li dor wan hatin pêçandin û li dij wan çalakî li ser çalakiyê hate lidarxistin.

General û leşkerokên wan ku bi balafirên şer û kobrayan bawerî dianîn, zêde ne nepixandî be, lê her metreyeke Şikefta Birîndaran bombe hate barandin. Ji bona ku em vê rewşê fêm bikin, ne pêwîst e ku mirov zêde pêş bibîne û hemû amadekariyên me li gorî êrîşeke bi vî rengî bû. Jixwe ji havînê ve li Şikefta Birîndaran ji bona ku bi mehan biparêzin amadekariyên binesazî û hêz bicîkirin hatibû kirin.

Ev operasyon gelek tiştan aşkere kir. Ev jî tirsonekbûn, nezanî û metirsiyên leşkerên tirk bû. Leşkerên wan ên ku bi ketinê re bûn serxweşê serkeftinê, dema ku gihîştin jorî qada Çemço hêla gundê Şamkê, xwe berdan riya asfalt, fena ku derketine seyranê bi firokeyên kobrayan re rê digirtin. Ev leşkerên ku ji kêlek û paş de hatin lêdan, di carekê de pêncsed mîtroyên riya asfalt bi xwîna xwe sor kirin. Ev tatêl û bêçaretiya leşkeran bandor li pîlotan jî kir, ji bêtalan bi tilîliyan re qîrîna “Helîkopter ket!”, bi dirûşmên “Bijî Serok Apo” rêveçûna şer ji zû ve guharîbû û general ketibûn tatêla ku wê çawa ji qadê derin.

Di roja duyemîn a operasyonê de di navbera Çemço û Şikefta Birîndaran de, li hember du milên leşkerî ji bona êvarî amadekarî destpêkiribûn. Di bin taveheyvê de hevalên ku veşartî xwe berdan nav leşkeran, gotin di cî de be, dijmin qirkirin. Ji pêş de em temaşe dikin. Çar hevalên ku di koma êrîşê de ne, bi şeş çekên melez ve vegeriyan. Dibêjin, me ew qas dikaribû ser leşkeran rakin. Bi hevalekî ku di pevçûnê de birîndar bûye re û bi hevalekî ku pêre di heman êrîşê de cî girtiye re, di bin gupegupa kobrayan û obûsan de ber bi nexweşxaneyeke me ya pratîk ve ku ji bona rewşên şer hatiye amadekirin rê digrin. Pirsa çawa bû dikim. Di rê de dest bi vegotinê dikin. Hevalê birîndar, destpêkê xwe berdide nav leşkerên ku li gir bi cî bûne. Tam qirkirinek, axa ku bi xêliyeke spî xwepêçandiye, rengê sorî digire ji xwîna leşkeran. Ji ber ku fîşekên wan diqedin, ji ser terman çekên leşkeran digirin û ber bi çeperên din ve diçin. Hevalê birîndar tam pênc çek digire û di leşkeran de vala dike. Dide diyarkirin ku qîrîn û nalîna leşkeran dil dişewitand. Hemû fena zarokan digiriyan. Hevalê birîndar ku çeka pêncan jî ji ser terman digire, li hember girî û belengaziya leşkeran, naxwaze wan bikuje û banga radestbûnê li wan dike. Ji wan re dide diyarkirin ku wê tiştek bi wan neyê kirin û bi saxî radestî malbatên wan bê kirin. Di vê kêliyê de fîşekeke ji dûrî ve ew birîndar dike. Pirsa te çima ew nekuştin dikim. Dibêje, ka ez çibikim, fena zarokan digiriyan!

Di roja şeşan a operasyonê de, êdî tatêla xwepaşve vekişandinê tam ketibû nav leşkeran. Di vê navberê de agahiyên ku sed torbeyên terman ji yekîneya Bamernê ku li Başûrê Kurdistanê ye hatiye şandin tê. Piştre agahiya ku 81 termên leşkeran ji derî derbas kirine tê. Bombebarankirin bê navber didome. Çend hevalên ku ji çeperên pêş tên dibînin, didin zanîn ku ji bona cenazeyên xwe bigirin, qada ku şer derketiye tê bombebarankirin, gelek termên leşkeran jî ji ber bombebarînê parçe bûne. Hejmara leşkerên ku hatine kuştin ji sedî derbas bûbûn. Leşkerên ku xwe bi paş ve vedikişînin, ji ber doçka û fûzeyên girên bilind li kobrayan didin, firokeyên skorsky nikarin leşkeran bigirin, qet nikarin nêzî qada ku leşker lêne jî bibin. Leşkerên ku li rastê mane, fena kijakan xwe dan hevrazên gundê Şamkê.

Dem dema lêdanê ye!

Leşkerên ku fena kewan ketine dafikê, bi doçkayan re û di paş de jî hêzên me yên Zagrosê re yek bi yek dibin nêçîr. Tam trajediyek. Leşker bi awayekî bêtaqatmayî, bangî firokeyên ku nikarin dakevin qadê dikin. Fena her demê milekî leşkeran ji mirinê tê terikandin.

Di nav hêzên Zap û Zagrosê de hewayekî cejnî heye. Metir bi metir ji hêla hevalên me ve destanên lehengiyê hate nivîsandin. Gelek alav û mûhîmatên leşkerî bi dest ket. Mehmedok fena ku ji şewatê mal birevînin, li pişt xwe gelek alavên zivistanê ku çapemeniya tirk ew qas peznê wan dida hiştin.

Herî dawîn leşkerên mayî jî xwe ji Cîloyê Biçûk berdan tixubê bakûrê Kurdistanê, li hember wan “çalakiyeke oxirbe!” jî hate kirin û leşkerên artêşa tirk bi hemû şerpezebûn, qirkirin û têkçûyî vegeriyan yekîneyên xwe.