Li Tirkiyê di rojên dawîn de çalakiyên şewitandina maşînan tê jiyandin. Maşîn tên şewitandin, avahî tên rûxandin, gotin di cî de bi şev kolan di nava rivînandane…

Her tişt bi operasyonên dersînorî destpêkir, wisa tê fêmkirin ku her operasyon bidomin wê rûxandin bidomin. Ciwanên kurd bertekên xwe wisa nîşan didin.

Yaşar Bûyûkanit ku qampên gerîlayan wekî Malên BBG(Yek Me Dişopîne) binav dike, bila bombebarandina xwe bidomîne, di vê navberê de tê hişê mirov ku Bûyûkanit xwedî kesayetiyeke çawa ye.

Ku ew Malên BBG dişopîne teqez e ku hilweşîneke exlaqî jiyan dike, ev mînakeke ji bona çanda yoz û jirêderketiye. Di civakê de ji kesên wisa re carnan rontgencî, carnan tule an sût carnan jî Coşkûn tê gotin. Yaşar Bûyûk têheve van hemûyan e.

Dema ku mirov di warê (ne)kesayetî de binav bike, wê bi hêsanî bê fêmkirin ku Tirkiye bi çi cure xetereyan re rû bi rû ye. Wekî mînak Îlker Başbûx jî hinek dişebe van tiştan, mîna ku ji yên dibireqe ye. Jixwe kesayetiya generalan wisa ye…

Me got bombebarîna hewayî didome. Qazan, roket û top bê navber dibarin. Encam, tu tiştek! Ji ber ku gerîla amade ye, bi tedbîr û pejinkar e. Yek jî gerîla xwedî ezmûn e.

Zagonên şer bixwe hene. Di van zagonan de ya herî girîng zanebûna parastina xwe ye. Di encamê de ya ku gerîla dike jî ev e. Bêguman ciwanên welatparêz jî di vî şerî de ciyê xwe digire, wê bigire jî.

Niha maşîn têne şewitandin. Mesela maşînan lûks sedema tercîhan e. Divê otobûs, keştî, tir, palûke û trên jî neyên jibîrkirinê. Dibe ku General-Molotof erkeke baş hilbigire.

Êdî pêvajo guherî ye. Zagona vî karî, yên ku êrîş bikin tu jî êrîş bike. Divê ciwan di ciyên xwe de nesekinin. Pêwîst e yên ku molotof nizanibe mirov fêr bike, divê hema gaz, benzîn û qîr çi hebe mirov bikarbîne. Hesteyek an niftikek(çixatek) têrî dike.

Di nêz de wê Yaşar Bûyûkanit fêm bike ku li welatekî ku dişewite jiyan dike. Pêwîst e bê gotin ku; tu çi biçînî, tu yê wê biçinî. Dema ku Malên BBG temaşe bike, wê rivîna şewata jî temaşe bike. Jixwe ciwanên kurd di vê mijarê de pispor in, vegotinê û dayîna fêmkirinê baş dizanin.

Ku cî hatiye vegotina sûtalê fena M. Alî Bîrand ku dibêje hetanî ku pel vebin me çi kir, kir, girîng e. Fena ku hetanî ku pel venebin wê bikaribin her tiştî bikin.

Dema girtina devên hinek kesan hatiye. Ew devên wan ên fena çala fosseptîkê derdora xwe dilewitîne, ji bona tenduristiya civakê xetere ye. Ya ku tê fêmkirin vanan ji gotinan fêm nakin, dem hatiye ku mirov bi rêbazên cur bi cur bi wan bide fêmkirinê. Ji ber vê yekê divê ciwan para devê ev kesê ku bazirganê şer in, xwedî rihê firotî û dijminê kurd in bidin. Bila belaseba xwe nebin û neynin, sûcdar in û bi zanebûn sûc dikin. Bila piştre qîrîn nekin û nebêjin yek me dişewîtîne. We her cure zagonên şer binpê kir, we sûçê mirovahiyê kiriye, we qetilkirina gundên xizan ên kurdan serkeftin hesiband; wê demê hûnê ji encamê wê re jî razîbin…

Baş e, dema ku pel vekirin wê çi bibe. Ma di encamê de jî pir roj nemane, hele ku gerîla bikeve dewrê wê çi bibe? Ka em binêrin, yên ku Malên BBG’ê temaşe dikin wê bikaribin li malên xwe rûnên? Wê li kolanan bikaribin bi rihetî bigerin? Ka emê binêrin, zêde nema…

Germkirina kolanan a ciwanên kurd, bêguman wê berfa çiyayan jî zûtir bihelîne. Çiqas agir geş be, ew qas jî hevgihîştin leztir be, bi kurtasî berdewam e…

Ji yên ku dibêjin, yek me dişewitîne re, divê ji zarokên agir û rojê bersiva geşkirina vî agirî bê dayîn. Niha tam wext e.