Li bakur, ji sînorên rojhilat (Tirkiye-Îran) ber bi eyaleta Serhedê, bi destpêka biharê re, dijmin bi guncavbûna bikaranîna erazî re, operasyonên xwe dan destpêkirin. Dijmin, bi giranî li ser xetên sînor, bi taybet li derdora Çiyayê Agirî û Tendûrekê operasyonên xwe gur kirin. Ji bona ku derbasbûnên ji rojhilat ber bi bakur asteng bikin û bi lêdanan jiholê rabikin, dijmin li ser xeta sînor sîstema xwe ya teknîkî (ronîkirin, termal) û hejmara leşkerên xwe zêde kiriye. Dijmin, ji bilî hêzên xwe yên ku bi cî bûne, bi yekîneyên taybet ên bi tevger, bi kemînên curbecur dixwaze encam bigire. Ji xeynî tedbîrên giştî van taktîkên ku dijmin serî lê dide, di pêkanînê de veşartîbûnê bingeh digire. Yekîneyên taybet, tarza tevgera wan, bi avabûna rojê re ciyên xwe digirin û bi berbangê re qadên ku lê ne diterikînin.

Ji ber di binyada erazî de, di warî erdnîgarî de qutbûn heye, dijmin dixwaze ji vê yekê sûdwerbigire, li qadên ku xetên derbasbûnê hene, hêzên xwe bi cî bike û tevgerîbûna gerîla kêm bike û lêdanên giran lê bide, ji xwe re esas girtiye. Her wiha dijmin, şert û mercên werzên ku ji bona gerîla ne guncav in, qelibandin hêla xwe û bi operasyonên gur, xwestin li eraziyên ku gerîla bi cî bûne encaman bigirin. Operasyonên bi vî rengî di meha biharê de, bi awayekî gur berdewam kirin.

Li qadên ku wekî yekîne dihatin bikaranîn û ji bona me bingeh bûn û di warê erdnîgarî ji bona gerîla qadên guncav in, dijmin bi giranî arastebûnên xwe zêde kirin û xwestin encaman bigirin. Dijminê ku bi salan e ku bi şerê me bûye xwedî ezmûn, arastebûnên xwe bi giranî li ser eraziyên ku ji bona gerîla guncav in kirin. Li gorî salên borî, di şûna bi hejmarek mezin hemû erazî ji lêgerînê derbas bikin, bi hêzên pratîk arastebûn çêbûn. Taktîkên ku dihatin bikaranîn jî, li qada ku operasyon lidarbikeve nuqteyên stratejîk û yên li erazî serdest in digirtin û têdixistin bin venêranê û arastebûn çêdikirin. Van nuqteyên serdest ji êvarî dihatin girtin û li ciyên digirtin jî bi awayekî veşartî û bêtevger çavdêrî dikirin. Van yekîneyan dema ku xwe vedişartin, muhabere jî nakin û sekna xwe hetanî êvarê berdewam dikin û bi ketina tariyê re dikevin tevgerê. Dijmin vê taktîka xwe sala 2005’an jî bikaranî. Sala borî bîrîmek hevalê me, dijminê ku li erazî bi cî bûne ferq nakin û ber bi êvarî hevalên me ji hêla dijmin ve tên dîtin. Dijminê ku dîmen girtiye, hetanî nuqtê bi tarza xweberdanê, serdegirtinek lidarxistin.

Yek ji taktîkên dijmin bikartîne, li ser bingeha îstîxbaratê, operasyonên nuqteyî ne. Yanî teqez hedefa dijmin, bi îstîxbaratan encam girtine. Taktîka wan herî bi bandor, dema ku dijmin li erazî hevalan dît an bi pêşketina teknîkê re tora sîxuriyê bikaranî, bi agahiyên berbiçav operasyonan lidardixin. Ev jî pişteka xwe ji gundan û ji girseya ku derketine zozanan digire.

Di eyaletê de, hêla me ya herî qels ku dijmin herî zêde xwest encaman jê bigire, têkiliyên bi girsiyê re bû. Li eyaletê di salên borî de, ji ber zêde bi girseyê bawerî hate dayîn, ev jî bi xwe re xemsarî û bêtedbîriyê derxist holê û dijmin di gelek xalan de bi ser ket. Ji ber pozîsyona di nav girseyê de bicîbûnê, dijmin jî derdorên ku em bi wan re di têkiliyan de bûn, wan xist binê venêrana xwe û xwest sîxuriyê bi pêş ve bibe, wan bîne reşwa zirardayînê û bi rêbazên komployê lêdanên giran û ya esasî li me bidin. Dema ku vê yekê dikin jî, heta bêjin bi sebr tevdigerin û di demeke dirêj de, piştî ku hemû xebatan têxistin bin venêrana xwe derbasî tevgerê dibin.

Her çiqas êrîşên dijmin li hemberî me bi awayekî domdar berdewam kir jî, li hemberî vê yekê, ya girîng û diyarker sekn û tarza tevgerîbûna me ye. Di pêngava parastina rewa ya ku di 1’ê Hezîranê de me dest pê kir, taktîka bingehîn a ku me li eyaletê pêk anî, tevgerîbûna bîrîm û tîman bû. Hêza bingehîn a vê taktîkê, rêgezên gerîla pêkdianî. Çiqas li gorî van rêgezan tevgerîn çêbû, dijmin vala hate derxistin, lêdanên giran li dijmin ketin û însiyatîf kete destê hêzên me. Digel ku însiyatîf di destê me de bû jî, dem bi dem nêzîkahiyên kevn ku nehatine qebaskirin jî derketin holê. Di serî de, ji ber erazî baş naskirinê baweriyeke zêde bi xwe hebû û zêde bawerî bi girseyî dayîn û bi hestiyarî nêzîkahî, kir ku arastebûnên dijmin baş neyên hesapkirin û tedbîr baş neyên girtin. Destpêkê de pirsgirêka ku me jiyan kir, bi pratîka sala borî nêzîkahî çêbû û li gorî pêşketinên heyî pozîsyon nehate girtin û ev me tengav kir. Ev teyîsîna xwe li ser rêgeheke rê, ketina gundekê, tarza çalakiyan û bi girseyê re têkliyê nîşan da.
Digel vê yekê, li gorî sala borî, gelek pêşketinên mezin jî çêbûn. Her werza pratîkî, bi xwe re gelek ezmûnên ku berbiçav bê girtin afirandin. Mirov dikare vê yekê di serî de xwedî însiyatîfbûn, tarza tevgerê, curebûna çalakiyan û encam girtin û di xebatên bicîbûnê de bibîne. Ya herî girîng jî, gerîlayek afirîner û xwedî ezmûn derxist holê.

Ji ber ku di tevgerîbûna tarza tîman de, erka kesan diyarker bû û ev jî bi xwe re feraseteke berpirsyarî derxist pêş, behreyên xwe bi pêş ve birin û xwe ceribandinê re, baweriya xwe bi xwe zexmtir bû. Di vê bingehê de, dema kes bi pêş bikeve, wê hemû astengî û tadeyiyan bikaribe qebas bike. Di şopandin, takîbkirin, dahûrîn û li hember dijmin tedbîr bipêşxistin û valaderxistina dijmin de, gavên girîng hatin avêtin. Di qada pratîk de, bi dijmin re jiyankirin, bi xwe re refleksan bi hêztir dike û pêşdîtin û pêhesîna mirov bi pêş ve dibe.

Wekî encam, li gorî xweseriya binyada HPG’ê, bi rêjeyeke mezin hakimiyet û pisporîbûn çêbûn û bi ezmûnan jî, di warê çawaniyê de şervan û fermandar derketin holê. Li hemberî êrîşên gur ên dijmin, li gorî zimanê demê, bi tarza ku bicîbûye û bipêşketiye, wê êrîşên dijmin vala bên derxistin û bi ledanên giran, encamên girîng bên bidestxistin.