Nîqaş serê xwe girtine û diçin. Di têkoşîna bi rûmet a 29 salan a PKK’ê de, li hember PKK’ê dewleta tirk û hêzên navneteweyî her cure rêbaz bikaranîn. Her hikûmeta ku hat ser kar, bi xwexapandinê û xapandina rayagiştî re, bûn wesîle ku pirsgirêk xwe bigihîne van rojan û xwe li nezaniyê datînin û dixwazin pirsgirêkê basît bi dest bigrin. Dewleta tirk ku her cure şerê derûnî li hember kurdan bikar tîne, hewl dide ku pirsgirêkê bi riya sofiyên AKP’ê ber bi hêleke din ve bikişîne.

Çibûye AKP nûnerê kurdan e, çêbûye serbolyazxanê DYA’yê ji bona taştê bangî derdorên ku li dij PKK’ê ne kiriye. Van hewldanan em basît bi dest nagirin. Berê ji hêla serokatiya me ve hişyariya “Dixwazin Hamas’a kurdan ava bikin” hatibû kirin. Wisa dixuye ku van derdorên marjînal, ji gel dûr û maşika dewletê ne û yên li ser olê û neteweperestiyê siyaset dikin, wê li hember DTP’ê wekî alternatîf saz bikin. Bi vî rengî îxaneta ku di nav de ne, wê ji niha û şûn ve li ser navê kurdan, bi navê kurdan bidomînin.

Di pêvajoyeke ku nîqaşên erzan ên fena, “kî kurdan temsîl dike”, “kî çiqas ray girtiye” de, dixwazim bi mînakek bersiv bidime wan. Wekî tê zanîn civaka kurdan bi awayekî ola îslamê ecibandine û bawerî pê tînin. Malbatên me hemûyan jî vê bawermendiya xwe didomînin. Li hember xurafeyên olê, li hemberî navgînkirina olê bi siyaset û polîtîkayê û ji cewherê xwe dûr xistinê, herî zêde PKK li dij derket û vê rewşê qebûl nekir.

Niha jî em werin cewhera mijarê û çanda govendan a di civaka kurdan de vekin. Berê wekî pêwîstiya olê, dawetên ku li dar diketin, li ber erbane û defê çêdibûn. Piştre dawet bi def û zirneyan û di demên dawîn de jî bi tembûr an çalxiyan hatin lidarxistin. Bes li hember vê yekê derdorên oldar ên tûj bertek nîşan didan û dawetên ku bi def û zirne û bi tembûran çêdibûn heram hesibandin. Lê li hember vê yekê em dikarin bêjin nifşên nû vê çandê neecibandin. Fena berê dawetên bi erbane an defê pir kêm bûne. Heta di demên dawîn de qaşo dîndarên tûj jî dest bi tembûrê kirine.

Di dawetan de ya bingehîn û hêla herî xweş jî, her kes li hev dicive û bi rojan govend tê gerandin. Di govendan de hinek dibin “sergovend”, hinek jî bi awayekî çalak di govendê de cî digirin. Hinek bi çepik û tilîliyan xwe bi awaza heyî re dikin yek û hinek jî rûniştî temaşe dikin. Hinek ji dûr ve ji dengê mûzîkê aciz dibin û hinekên din jî, fena ku pêşiyên me gotine”dengê defê ji dûr ve xweş tê” ji vê rewşê kêfxweş dibin.

Niha em “dawet” û “pirsigirêka kurd an kurdan” bişibînin hev; yên ku di vê govendê de “sergovendî” dike PKK’ye, yên ku bi awayekî çalak di govendê de cî digire, sempatîzan û xebatkarên PKK’ê ne. Yên rûdinên –ku hejmara wan zêdetir e- govendê dişopînin û bi dil û can bi temaşekirina “sergovend” re ew erê dikin. Vanan zêdetir beşên civakê temsîl dikin, li hêla rastiyê ne û mirov dikare vanan jî wekî partiya me ya legal bi nav bike. Derdorek jî heye ku, dibêjin def û zirne heram e, tembûr heram e û tevliheviyan derdixin, dîsa hinek derdor jî ji dengê mûzîkê bêzar in. Vaye ev derdorên ku me niha bahsa wan kir, derdorên ku ray dane AKP’ê ne. Derdorek jî hene, dema ku dirûşmeyek tê avêtin xwe davêjin telefonan. Vanan jî sîxur û cahş in. Ev jî ray didin AKP’ê. Hinek jî hene, hem ji gel hez nakin, hem ji xwediyê dawetê hez nakin, hem ji yên ku beşdarî dawetê bûne hez nakin hene. Van derdoran li ber deriyê dewletê li pey loqekî nan in û vanan jî derdorên mîna M. Firat, M. Metîner, Ûmîd Firat û hwd. in. Vanan ji her derê têne qewitandin û mirov dikare ji vanan re bêje “tirşikçî” Dîsa hinek derdor hene ku, bi dil û can bi “sergovend” re ne, bes xeyîdîne û dilê wan maye jî, ray dane AKP’ê. Bes van derdoran roja giran, pêşengiyê jî dikin.

Niha em ji vê şibandinê bikevin rê û werin pirsa xwe ya kî kurdan temsîl dike an kî xwediyê vê dawetê ye. Ne hewceye ku mirov serê xwe pê biêşîne jî, lê xwediyê dawetê helbet “sergovend” e, yên ku li çepikan dixin û tilîliyan dikşînin e û yên bi hemû dilsoziya xwe bi “sergovend” re ne. Ya yên din, ka em çi bêjin bila biteqin û çawa ku ev 29 sal in xwe dixapînin, bila niha jî bidomînin. Ji dûr ve temaşekirinê û bi dek û dolaban, bêyî ku xizmet bikin û xwe bihejînin bêjin ku ez xwediyê dawetê me, wê zarok bi we bikenin. Mixabin, ev dawet ne ya we ye û wê tu carî jî nebe ya we…