Vê heftê bi Rêber Apo re hevdîtin pêk hat. Rêber Apo ji bona rojên pêş daxuyanî û hişyariyên gelek pîroz da. Li hember van daxuyanî û pêşniyaran dewleta tirk rojeva xwe ya şovenîst kûrtir dike. Bi mijarên biçûk re serêşandin û xwexapandin didome. Bi serdana Erdogan re, Tirkiye xwe bi tevahî pêşkêşî Emerîka kir. Belengazî û tengavbûna artêş û hikûmeta tirk di meseleya leşkerên dîl de tam diyar bû.
Ji Tirkiyê re hinek soz hatin dayîn, bazaran wan bi dilê wan be. Bes ev bazar li çiyayê Kurdistanê pênc qiriş nake. Emerîka kaşo bi armanca agahiyên îstîxbaratî berhev dike, xwe dike hedefa gerîla. Bila her kes vê bizanibe ku, em ne ji Emerîka û ne jî qaşo ji tedbîrên pêşmergeyan natirsin û wekî her car, em dibêjin “keremkin, ciyê me belî ye û em li benda we ne!”

Van rojevan rojêvên sûnî ne. Mijarên teknîkî û leşkerî ne. Em ji xwe re zêde nakin pirsigirêk. Rojeva gerîla rojeva serokatî ye. Rewşa tenduristiyê ya serokatiya me, cidiyeta xwe diparêze. Hê jî saziya bi navê CPT daxuyanî nedaye û xwe dike hevparê îşkenyên li ser serokatiya me. Rewşa tenduristiya serokatiya hatiye qonaxeke xeter. Ku ev rewş wisa bidome, wê rojên ku em operasyoneke derveyî sînor pêk bînin were. Piştî ev hesasiyeta gerîla û gelê kurd bi kampanyaya “Êdî Bes e!” derket asta herî jor, ev rewş tê hewldayîn ku ji rojevê bê derxistin û bi êrîşên hovane hewl didin em xwe bixin rewşeke parastinê. Lê di rastiyê de yên ku xwe biparêzin divê dijminê gelê kurd bin. Rewşa me ne rewşa parastinê ye. Taqtîka ku tirk û hevalbendên xwe dikin, ji bona ku sûcên xwe veşêrin, bi her awayî êrîş tînin ser gelê me. Li bakur pêlên şovenîstî ji hêla artêş û hikûmeta AKP’ê ve tê organîzekirin; li Rojavayê Kurdistanê Beşar Esad dûviktiya tirkan dike û van polîtîkayan li ser navê bavê xwe dike. Li hember vê yekê me daxuyand ku, ev rewş bidome, wê sibe roj bi heft çavan li benda bavê xwe be.

Serfermandarê artêşa tirk Bûyûkanit, di demên dawîn de daxuyand ku; “ewê êşên ku kurd xeyal nekin bi wan bidin tamijandin” Bes wî bixwe bi heşt leşkeran, bi şerê Dêrsîm û Cudî bersiva êşa xwe girt. Ev wan dîn û har dike û xwe bi her awayî difrojin dinê. Emerîkayî dîsa tinazên xwe bi wan kir. Erdogan, xwefirotina xwe li her derî didomîne. Balkêş e ku Erdogan di daxuyaniyeke xwe de, dida zanîn ku pêwîst e em jî golek bavêjin. Wisa dixuyeke ku gola ku li Oramarê xwariye lê rûniştiye û her hewl dide tê de bi cî dibe. Di ser de jî balkêş e, ew takima wan a fûtbolê jî, bi qasî hejmara leşkerên dîlgirtî gol xwar. Ev hejmara 8 her hal, her hal wê tirk jibîrnekin…

Me got rojeva me, rewşa serokatiya me ye. Mifta jiyaneke azad Rêber Apo ye. Ji bona ev êrîş vala bên derxistin, divê pêngava 2007’an baş bê fêmkirin. Kadro û xebatka divê ji niha de dest bi pêşengiya vê pêngavê bike û serhildanên mezin biafrîne. Dîsa wekî peywira sereke beşdarbûna gerîla wekî peywireke herî pîroz li pêşiya ciwanên kurd e. Divê neyê jibîrkirin ku hetanî ku gel neyê birêxistinkirin, beşdarbûnên gerîla zêde nebin, serhildan neyên bipêşxistin; wê ewlehî û parastina serokatiya me misoger nebe. Artêş û AKP di şexsê serokatiya me de, teqez biryara tunekirina gelê kurd dane. Hêzên paramîlîter û kontra têxistine dewrê. Bûyûkanit, fena sadîstan gilêz ji devan diherike.

Wê demê yek bersiv ev e; ji bona ku Bûyûkanitê sadîst ew êşa ku bahs dike netamijîne; werin artêşa gerîla mezin bikin, werin em Tirkiyê li wan bikin dojeh, werin em xwefirotiyên ku piştgirî didin AKP û AKP’ê li Kurdistanê didin jiyandin, tûfî rûyê wan bikin û hesabê vê îxanet û dijminahiyê ji wan bipirsin û werin em bi dehan Oramaran bi wan bidin tamijandinê…