Rojeva leşkerî û siyasî kelekel e. Hesasiyetên kurdan li ber çavan nehatin girtin û înkara dîrokî domiya. Her çû di reşwa serokê gelê kurd Rêber Apo de guherîn çênebû û ev meheke hevdîtin pêk nayê. Kampanyaya xwedî derketina Rêber Apo “Êdî bes e!” ji ber qaşo operasyona dersînorî li paş hate xistin. Dewleta tirk bi hemû saziyên xwe vê rewşê, hewl dan ku ji rojevê derxin. Pê re jî êrîş li ser êrîşan li ser sazî û tevahî kurdan zêdetir bû.

Bi berxwedaniya Oramar re rojev bi tevahî guherî. Di şer de bi tevahî serdestiya psîkolojîkî kete destê me. Artêş û gelê tirk ê nijadperewst rondik ji çavên wan kêm nebû. Di ser de jî 8 leşkerên wan dîl hatin girtin. Leşkerên tirk bi sekna xwe, îmaj û xuyanga artêşa tirk ser û bin kirin. Belengazî derket asta herî bilind. Ew artêşa tirk û ew leşkerê wan ê qaşo bedelî dinyayê bûn, di bin ala HPG’ê de hemû dinya temaşe kir. Qaşo TV’yên tirkan qedexe kirin, lê cîhana razberî ya înternetê vê vala derxist û zêdetir kes van dîmenan temaşe kir. Malpera me bi rojan 100 hezar kesî zêdetir hate şopandin. Bi hezaran pîrozbahî ji gelê me hat. Ev moral û baweriyeke mezin da gelê me.

Niha rewşa dawîn çi ye? Wîlewîla şer a artêşa tirk bi awayekî bêpîvan didome. Li ser windahiyên dawîn, bi derewên sosret hewl didin ku vê binketina xwe bincil bikin. Her roj me bombe kir, her roj bi teknîka xwe peznên xwe didin, emê biqedînin, me qedand xwe dixapînin û dixwazin çavê gelê me bitirsînin. Lê ev propagandayên vala ne. Bila tu kes guman neke. Heta ketina wan başûr wê ji bona pêşketinên siyasî baştir bibe. Qe nebe, wê hinceta başûr ji destê wan derê.

Şovenîzm pêl bi pêl mezin dibe. Vê heftê jî bi serokatî re hevdîtin ji hêla şovenîstan ve hate asteng kirin. Gelek bûroyên DTP hatin şewitandin. Gelek girtin çêbûn? Her roj, her kêlî çapemeniya tirk heqeret li ser heqeretê bi kurdan dike. Lê li hember vê, sekna gel û bi taybet sekna ciwanên kurd çi ye? Ev sekn ne li gorî demê ye. Nexwe ciwan di rewşeke parastinê de ne? Hestên opûrtûnîstî nepixîne? Yan jî ev pêla şovenîst, bi armanca çavtirsandinê ye û lewaziya sîstema tirk nîşan dide.
Ya ku bê kirin belî ye. Dem dema bikaranîna mafên parastinê ye. Ku ew êrîşî te dike, li metrepolan gelê me tengav dikin, tu jî li Amedê, Batmanê, li Wanê û li gelek deverên Kurdistanê mafê misîlemeyî bikarbînî.

Wê demê em vê bêjin? Bi rihê berxwedaniya Oramarê, ciwan xwe bihejînin, zend û bendên xwe badin. Li Kurdistanê teşkîlatên AKP, CHP û MHP divê hedef bêne girtin. Kesên ku van partiyan li piya dihêlin divê dijmin bêne îlankirin û hesap ji wan jî bê pirsîn. Gelek terîqat, fêrgeh û saziyên ku girêdayî AKP’ê ne û li ser navê dîn kar dikin û dijminantiya tevgera azadiyê dikin, hedef bêne girtin. Hewce bike, bi dirûşmeyan, li ser dîwaran bê nivîsandin ku “bicehimin ji welatê me” bê gotin. Madem ku şovenîzm bê pîvan tê zêdekirin û ev ji hêla dewletê ve tê tanzîmkirin, wê demê divê ciwan dev ji têgehê demokrasî û aştiyê berdin û di asta herî bilind de mafê bersivdayînê bikarbînin. Ciyê ciwanan çiya ye, ciyê ciwanan kolan in û karê ciwnan çalakî ne.