Amed deng û awaza têkoşîna azadiyê, hesreta dilê têkoşeran, evîna welatê rojê. Amed rûkeniya zarokan, xiroşa dilê jinan, hênasa zêrîn a dîroka Kurdistanê; Amed wargehê lehengan, cî û meskenê Delîlayan, Avestayan û Andokan. Amed hêviya dilê şervanê azadiyê, hesreta bê dawî ya lehengên çiya. Amed navê generalên biçûk, Amed, Zîlan, Amed, Şîlan; Amed Dîlan û Amed hemêza dayîka xwedawend. Amed meskenê agir a mazlûm, roniya şevê ya Xeyriyan, peytaxta dilê kurdan û rihê berxwedanvan ê Apociyan…

Ger hûn biçin di kuçeyên Amedê de bigerin, di bircên Amedê de rêwîtiyê bikin, di kolanên berxwedanvan ên Amedê de bigerin, hûnê bibînin ku Amed warê kî ye? Hûnê bêhna kulîlkên azadiyê hê di destpêkê de bigirin dilê xwe. Hûnê deng û rengên keskesor bibînin li ber çavên xwe. Hûnê bergeha xwe ya yekem de bigirin dengê dîroka zindî. Amed dîroka zindî ya Kurdistanê ye. Di hemû kêliyên demê xwe de şopên têkoşîna azadiyê di xwe de hildigire. Di hemû bedewiyên xwe de xwîna ku bi azadiyê ve şûştin, di pariyek nan û tasêk ava Amedê de hûnê bigirin hundirê xwe. Xeyalên dîrokê, hêviyên dilê mirovan û azweriya azadiyê dema hûn bihost bi bihost bigerin, hûnê di dilê xwe de hîs bikin.

Ji bo wê ye ku, dijminên azadiyê, dijminên gelan nikarin bi rihetî Amedê de bigerin. Nikarin awirên çavên mirovan, lîstokên zarokên Amedê binêrin. Dilê wan ê ku vê yekê re bike û mejiyê wan ê ku vê rastiyê têbigîhîje nîn e. Zarokên dildar ên Amedê, nahêlin ku, bi hêsan dijmin di kuçeyên Amedê de bigerin. Her tişt di wir de ew qas erzan û hêsan nîn e.

Ji bo wê jî bi bombeyan, bi kîmyasalan û bi guleyan dibarînin di her derê welatê me de, ji bo wê nikarin bi cengawerî şer bikin, di pişt teknîkê de mirinê dibarînin. Di salvegera teqîna ya 12’ê îlonê de mirov vê yekê bi awayekî berbiçav dibîne. Her çiqas salekî li ser vê êrîşê de derbas bû, berxwedaniya wan zarokên nemir, generalên biçûk tucar jibîr nebû. Her dem wek rihekî azad di nav ewrên çavên zarokên Amedê de jiyan kirin. Ew zarokên ku her yek wek rihekî zindî, her yek wek destana nemir, her yek wek tola dîrokê bû. Ew zarokên temenê wan biçûk, lewre xeyal û ramanê wan ji hemû mirovên xof û kor mezintir bû. Ger ewqas bedew û mezin neba, ew qas dewleta nijadî nikarîbû bidin tirsandin. Ger navên wan ew qas bilind û gêş neba, nikaribû hêzên nijadperest bikin nav xof û tirseke mezin. Nebêjin çend zarok an jî çend mirov û derbas nebim. Ew zarokên ku di temenê xwe yê herî biçûk de jî rûmetiya mezin da afirandin. Ev tiştekî hêsan nîn e. Her mirov nikare bibe cengewariya vê rêkê, her mirov nikarê vê hêz û rûmetê diyar bike. Lewre ew zarokên nemir, ew zarokên azadiyê, ew zarokên Amedê vê yekê di temenê xwe yê herî biçûk de rave kirin. Amed xwedî zarokên xwe derket, zarokên Amedê xwedî rih û berxwedaniya Amedê derketin. Ev têkîlî ji têkîliya dayîk û zarok, bav û zarok hê bedewtir û hê mezintir e. Amed cewherê zarokên biçûk, bedew û Amed aydê generalên biçûk e. Zarok di heman demê de jî eydê Ameda rengîn û dîroka zindî ye. Heta ku ev zarokên Amedê dijîn, heta ku generalên biçûk di kuçeyên Amedê de lîstoka jiyanê dilîzin, heta ku di bircên Amedê de bêhna dîrokê belavê hewayê dibe, heta ku rihê berxwedanê hewirdorê Amedê dorpeç dike, tukes nikarê bibêje, Amed a min e, an jî bibêjin Amed ji zarokên xwe dûr ketiye û dewleta dagirker û tirsok nikarê bibêje ezê Amedê bidest bixim. Vê yekê tu kes nikarê bibêje. Heta ku Şîlan, Zîlan, Mizgîn, Dîlan bijîn, Amed dildarê dîcleya rengîne, Amed wargehê zarokên nemir in, Amed peytexta dilê generalê biçûk e.

Generalê biçûk, zarokên nemir, gerîlayên bedew… em we di vê rojê de digerin, em we bi hestên tolgirtinê bibîrtînin. Û em we di dengê zêrîn ê keça Amedê Delîla de dibînim. Hesreta mezin a Delîla ew bû ku di kolanên Amedê de tevlî lîstoka we ya azadiyê bibe. Lewre ew bi dengê xwe, bi çeka xwe û bi hesreta xwe ya gerîla ve bi we re bû yek. Amed bû Delîla, Delîla bû Şîlan, Zîlan, Mizgîn û Dîlan….

Heta ku rihê zarokên nemir, lîstokên zarokên bedew di kuçeyên Amedê de bê lîstin, heta ku kenê zarokan di bircên Amedê de rojê silav bike, heta ku zarokên amedê zindî bin, tu kes bila nêzî Amedê nebe, lewre wê Amed we bişewitîne, we di rûyê şerm a dîrokê de tune bike.