Dijminê faşîst bi xwînê têr nabe. Ji her cure rêbazên şer ên qirêj bikaranînê xwe li paş nahêle. Ev bengiya bêehleq a xwîn rijandinê çavên wan kor kiriye û li ser navê mirovantiyê çi hebe dane aliyek. Ketine nexweşiya ku Kurdistanê veguhezînin gola xwînê. Tu vanan dîbînî û ciyên ku nabînî jî dibihîsî.

Tu êşa wan ji guleyê wêdetir dikolî di dilê xwe de ew bîrdariyên lehengiyê Rozayan, Andokan, Delîlayan, Xwînrijan, Erdalan, Avesteyan, Rohatan û gelekên din. Yek jî tu vê êşê jiyan dikî. Binêre û bibîne, di dilê xwe de bineqşîne ey Amed!

Ey Amed! Ew zarokên te bûn, bi awayekî qehpe êrîş birin ser wan de, bi lehengî bi wan re şer nekirin. Ey Amed, li hember te şerekî topyekûn destpêkirine. Her cure rêbazên şerê qirêj têxistine dewrê.
Vanan bizanibe. Vanan bizanibe û rabe serhildanê. Artêş, polîs, MÎT, JÎTEM ev hemû rêxistinên celad in. Binêrin her der di nav xwînê de ye.
Li hember daxwazên demokratîk û aştiyane, bi çek, cop, tanq û panzêran bersiv didin. Her cure hovîtî, şîdet û terora dewletê ji te re rewa dibînin. Di ser de jî yek bi yek celad derdixin paqijiyê. Mîna ku ev têrî nake, di ser de jî xelat didin wan. Gerîlayên te yên azadiyê ku te ji hemêza xwe derxistiye û parçeyek ji kezaba te ne, bi awayekî qehpeyî hatin şehîd xistin. Li hember dayîkên te yên aştiyê ku çil, pêncî û şêst salî ne, zilma herî xerab tê kirin.

Bifikire ev dewleta despotîk tehamûlî dayîka te ya şêst salî nakin, te ji komkujiyan derbas dikin, dîsa bifikire. Ma wê pêşeroja te mîna paşeroja te bibe trajedî?

Tu xwedî mafê pêşeroja xwe bi îradeya xwe ya azad diyar bikî û xwe mafê sazkirinê yî. Ji ber ku tu, gelekî ku xwedî hêz afirandina îdealên azadî û wekheviyê yî. Ev mafekî te yî herî xwezayî ye.  
Êdî tu fêm dikî ku ev dewleta ku hundir û derveyî wê, çep û rastê wê bûye çete, wê ji te re azadî, wekhevî û demokrasiyê neyne. Ya ku bide te, wê gule, gaza kîmyevî, bombe û mirin be. Ma kîjan artêş, polîs, MÎT, JÎTEM, bûrokrat, kontra, mafya û rêxistinên çetevan di nav te de cî nagire? Ji te dipirsim. Ew şebekeyên kuştinê ku ji çawişên pispor û astsûbayan pêk tê, ku li der û dora quncikên talde yên welat digerin û xwediyê azadiya kuştina te be, wê demê qet nesekine! Dixwazin te bi birçîbûnê terbiye bikin.

Di kîjan hiquqa gerdûnî de, di kîjan hiquqa demokratîk a netewî de, di kîjan hiquqa qlan, qebîle û eşîr de azadiya kuştina mirovan heye? Ji te dipirsim, di kîjan hiquqê de? Di kîjan hiquqê de mafên jenosîda çandî û fîzîkî heye? Di kîjan hiquqê de mêrkûj têne parastin? Di kîjan hiquqê de ji terora dewletê hesap nayê pirsîn? Van hêzên çekdar ên ku bûne çete xwe wekî hêzên ewlekariyê bi nav dikin divê tu ji wan qet bawer nekî? Vanan bizanibe! Û di fahma vê yekê de, ji bona parastina xwe ya cewherî xwe gund bi gund, tax bi tax, bajêr bi bajêr rêxistin bike. Parastina xwe bixwe bike! Van terorîstên dewletê ku ji bona ku te bikujin hatine perwerdekirin, derfet nede wan ku teror bikin. Digel ew qas pêkanînên hovan e, xwe bê parastin nehêle. Rêxistina parastina cewherî ya demokratîk bi pêş bixe. Ku li hember te cop bikar bîne, tu jî bi dar û beran bersiv bide, ku li hember te çek bi kar bîne, tu jî bi çek bersiv bide û parastina xwe bike. Li hember vê hovîtiyê hem di hiquqa gerdûnî de hem jî qanûnên xwezayê de mafê te yê xweparastinê heye.
Li hember te şer hatiye vekirin! Şer hatiye vekirin! Plan, civîn û provayên komkujiyan hatiye kirin û tê kirin. Terora dewletê pêk tê, pêk tînin û wê pêk bînin. Tu dizanî ku van hemûyan ên ku bi rêxistin dike, meyl dide û bi pêş ve dibe genelkûrmaya tirk e. Tu terorîstek dewletê ji genelkûrmay serbixwe nîn e.

Û ji te re dibêjim Amed! Bila şehîdên Qilebanê bibin çirûskek ji berxwedaniya te ya parastina cewherî re. Rûpeleke nû ku bi tarzeke ku layîqî dîroka te yî raperînê be. Ev ji bona azadbûna te wê bibe gavek. Di vê zemînê de rabe serhildaneke hişk! Rabe serhildaneke hişk! Tu ji tanq, parzêr, M-16, G-3, qilêş, demançe, cop, ava bi şid û gazên kîmyevî bi hêztir î. Û bi hêza xwe ya berxwedaniya azadiyê bimeşe, bimeşe ser dijminên mirovantiyê.

Di bingeheke parastina rewa de, li hemberî êrîşan bi çek, dar û beran û bi kulman bimeşe. Bimeşe ku azadî, wekhevî û edalet were. Bimeşe ku carek din li hember te şer venebe. Bimeşe ku roja me ya azadiyê bila bêje; “Amed ev li te!”

Nesekine! Sekn mirin e. Bêdeng nemîne! Bêdengî bêzimanî ye. Qedandina çandî ye. Zimanê azadî û demokrasiyê çalakî ye, çalakî! Ma bê çalakî welatparêzî dibe? Ma demokratbûyîn dibe? Hele şoreşgeriya bê çalakî qet nabe.

Ey jin û keçên Amedê, bê parastin nemînin, teqez nemînin!

Ma ji bilî vê yekê wê çi layîqî te be Amed! Ji hemû bajaran re bibe pêşeng!

Ma ji bilî vê yekê wê çi layîqî te be Kurdistan!