Rewşa siyasi, rewşa leşkerî û rewşa civakî hemû dide diyar kirin ku, pêwîst e gelê kurd her demê xwe bi têkoşînekî çalak derbas bikin. Çimkî pêvajoya niha em dijîn, her demê ku bi awayekî ne çalak û bêdengî ve derbas dibe de, ji bo gelê kurd windabûnên mezin bi xwe re tînê. Ev windahiyên me çi ne? Yek; ger gelê kurd xwedî vîn û nirxên xwe dernekeve, wê hêzên nîjadparêz û dewledparêz xwe li ser vê bingehê xurt bikin. Ya duyem jî, ger gelê kurd helwesta xwe ya radîkal nede nîşandan, wê her roj bibe qurbanê polîtîkayên tunekirin û kuştinê. Ya sêyem jî, ger gel û rêxistinên demokratîk ê kurd li dijî pêşketinan dengê xwe bilind nekin, wê ev dema ku derfetên ji bo aştiyeke mayinde diafrînê winda bibe û wê gelê kurd bi birçîbûnê ve rû bi rû her dem jiyan bike… Yanê em dikarin van yekan pir zêde jî bikin. Lewre ev tiştekî rastî ye, gelê kurd pêwîst e pir hişyar û rêxistin tevbigere.
Her roj kurd ji bo sedemên aborî di rêkên kar de, bi qezayek ve tê kuştin. Her roj kurd bi tunebûna nirxên xwe ve rû bi rû jiyan dikin. Her roj gelê kurd, di qadên cuda de di bin zext û zoriyên mezin de jiyan dikin. Her roj gelê kurd di metropolan de, di dibistanan de û di her qadên jiyana xwe de li dijî çand û zimanê xwe her diçe biyanîbûneke mezin jiyan dikin. Yanê hê pirsgirika gelê kurd negîhaştiye asta çareseriyê. Serokê gelê kurd di bin zext û îşkenceyeke mezin de jiyan dike û her kêliyekî demê de ji sedemê raman û nirxandinên xwe, cezayê hucreyê tê dayîn. Her roj li dijî şervanên azadiyê operasyon têne lidarxistin. Yanê şer tucar ranewestiya. Di van merc û rewşan de gelê kurd pêwîst e neçalak nebe. Berovajî divê ji her demê zêdetir têkoşîneke dijwar û çalak bide. Wekî din tu tişt gelê kurd nabe azadî û aştiyê.

Polîtikaya AKP’ê a li dijî kurdan, ji polîtikayên nîjadparezî û tunekirinê dûr nîn in. Tişta ku AKP dike bi mantixa bazirganî ve, bi berjewendiyên aborî ve siyaset birêve birine. Gel bi pere ve, bi pariyek nan ve dixwaze nêzîkî polîtîkayên xwe bike. Niha jî li dijî tevgera azadiya kurd, dixwaze di herêmê de hêza bingehîn di destê xwe de bigire. Lewre hêza AKP ji bo çareseriyeke bingehîn nîn e. Jixwe di pêvajoya hilbijartinan de tu gotinê wan ji bo aştiyeke civakî û tu gotinên wan der barê biratiya gelan de nîn bû. Tu nêzîkatiyê AKP ji bo pirsgirikên gelê kurd, aborî û civakî sererastkirinê nîn e. Ew tenê dixwaze bi hindek gotin, bi hindek pere ve desthilatdariya xwe biparêze. Tu projeya AKP’ê ya çareseriyê, ji bo pirsgirika hewîrdor, jin û civakê jî nîn e. Jixwe AKP ji rastiya dewletê, ji rastiya artêşê û ji rastiya polîtîkayên îmha û înkarkirina gelê kurd qut nîn e. Pêwîst e gelê kurd û hêzên demokratîk vê yekê baş fêm bikin. Zihniyeta AKP ji zihniyeta ku li dijî kurdên êzîdî komkujiyeke mezin pêk anî qut nîn e. Herdu jî bi hev du re girêdayî ye. Yanê bi hindek nêzîkatiyên nerm, bi çend gotinên erzan û bi pere ve çareseriya pirsgirika kurd nayê avakirin.

Ji bo wê ev dem dema destxistina serkeftina gel e. Ev dem, dema xwedî derketina nirx û bedelên têkoşîna azadiya gel e. Ev dem, dema çalakiya serkeftinê ye. Ji bo wê jî helwesteke çalak pêwîst e . ji bo wê vîn û rûmeta gelê berxwedanvan nîşandan pewîst e. Yê ku aştî û azadiyê biafirîne hêza gel û çalakiya wê ya serkeftinê ye. Yê ku gelê kurd bigîhîjîne serkeftinê rûmet û ramanê wî ya azadî ye. Wekî din tu tişt rastiyan vegotin nake û ji derew û xapandinan wirdatir jî naçe.