Em di kuçeyên te de, di bin bircên te yên mezin de hîn bûn çîrokên te yên hezar salan. Di deriyên te yên ku ji dost û dijmin re vekiriye, em fêr bûn. Bi dirûşmeyên “Bijî Kurdistan” ew zarokên te yên ku ketin hundirê te û heta extiyarên ku por û riyên wan tevlihev bûne jî.
Amed, em di te de hîn bûn ku çinareke du hezar salî ne dibe sêv an jî dibe hirmî. Amed, te zimanek û çandek wekî razek di dilê xwe de veşart û dema ku te serî dida lê raz nedida li hemberî talankeran, tu nebûyî evîndarê celadê xwe û te ev yek li hember dinyayê selmand.

Ma tu neketî destê kê, te kîjan talankerên gureboz, ereban, farisan, rûman û tirkan nedît kî. Belê, te li pey hev dît hemû zaliman. Ew winda bûn, lê tu heta roja me û pêşeroja me bi qasî bircên xwe zexm mayî.
Tu ji me re qîriyayî ku bi te gav nayê avêtin.

Amed, rûmeta me tu yî!

Dibe ku zimanê me mîna her kesî hêsan vegotinê hez nake, yek jî em zarokên te vedişêrin di hundirê xwe û te û hezkirina xwe, lê dilê me mîna agir dişewite.

Helbet xwîn nabe av û sozên ku ji te re hatiye dayîn nayê jibîrkirin. Merdî sozê xwe girtine.

Helbet zarokên te jî bi qasî te merd in!

Helbet guleyên ku berdane te ji bîr nakin. Emê ji bîr nekin ew zarokên general ên ku li patika wan sator dihejiyan û ew zarokên ku êşa wan a ku axê bi xwînê av dide. Emê ji bîr nekin sonda şikandina wan destên faşîst ku porên dayîkên me girtine.

Tu dayîka me yî Amed!

Em bi şîrê te mezin bûn, em bi lorînên te bûn mêr û jin. Her çiqas bi ser te de biqîrin jî, tu bizanibe ji ber ku me tu ji destê zaliman xelas nekiriye û ev ji me re ye. Niha êşa me jî, rûmeta me jî tu yî Amed!
Kê dizane, dibe ku tu xeyîdî bî jî Amed. Dibe ku tu bêjî çima zarokên min li min napirsin mîna dayîkên din, lê dîsa jî tu baştir dizanî, yên ku namûsa wan di bin lingan de be, mafê wan ê axaftinê nîn e. Mîna ku wan zarokên te yên herî pîroz ku li ser gorên xwe “deyndar in” nivîsandine, em jî tenê ji bona ku deynê xwe bidin jiyan dikin Amed!

Her çiqas dîtina te nebe nisîbê me jî, tu bizanibe ku li çiyayên Kurdistanê, wê hestiyên me li ber bayên te, azadiya te biqirîn. Li dinyaya din jî, wê destê me li hemêza zaliman de be.

Tenê tu xem neke Amed!