---

Mal
Şehîdên me Albûma Şehîdan Kunyeya Şehîdan Dîmenên Şehîdan*Nû Wêneyên Şehîdan*Nû Daxuyanî

YÊN DAWÎN KU HATINE BARKIRINÊ
Dîmenên Şehîdên 2007    Albûma Şehîdên        2007 [1]  [2] 2008 [1]

 

KUNYEYÊN ŞEHÎDÊN  2008

 

KUNYEYÊN ŞEHÎDÊN  2007

 

KUNYEYÊN ŞEHÎDÊN  2006

 

KUNYEYÊN ŞEHÎDÊN  2005

 

KUNYEYÊN ŞEHÎDÊN  2004

 

KUNYEYÊN ŞEHÎDÊN  2003

 

 

Malpera Dildarên Şehîdan

JI BONA XEMGÎN AMED (ZAHİT ÖZDEMİR)

Kedkarê Azadiyê

 

Ez nizanim ji ber çi sedemê û çawa navê xwe kiribû Xemgîn. Lê min baş dît ku ew xwedî kesayeteke berovajiyê navê xwe bû. Ne Xemgîn, rûken û tim bi moral bû. Ew merivekî rûken, bi henek, zîrek û kedkar bû.Di havîneke germ a çiyayê Licê de min ew dît. Xemgîn gerîleyekî paqij û lihevhatî bû. Bi kincên gerîla, pêlav û çeka xwe ya sipehî bala her kesî dikişand ser xwe. Xemgîn bêhtir karê nava gel dimeşand. Erzaq, kinc û cebilxane peyda dikir. Ew bi xwe ji navçeya Amedê Farqînê bû. Loma salên dirêj li Eyaleta Amedê mabû. Têkiliyên wî bi gel re pir baş bûn.

zêdetir...

JI BONA BÎRANÎNA ŞEHÎD XELÎL DAĞ

 XWEŞIKBÛNA RAZA ÇIYA!

 

Di bihareke rengîn a ku starta meşa azadiyê ya gerîla da destpêkirin de, ku her diçe em ber bi fînala azadiyê ve diçin, bi bihîstina şehadeta cangorî û rêhevalên xwe, dil xwe ranagire û şewateke sotîner dil û hinavên mirov diperitîne. Her yek ji wan şitlek, her yek ji wan biharek, her yek ji wan jiyanek, her yek ji wan vejînek û her yek ji wan abîdeyên lehengiyê. Bi her xurîcîna stêrkek azadiyê ku beşdarî karwana şehîdan dibin re, stêrkek jî di şaneyên dilê me de dixurice û çîkên bêtarîf diafrîne. Her çîkek di dil de, girêdana bi wan re zexmtir dike û meşa me ya azadiyê, meşa me ya jiyaneke bi rûmet û di meşa me ya ji nû ve nirxên mirovantiyê vejînkirinê de riya me ronî û zelal dike. Hele hele ku van hevalan tu nas bikî, bi wan re parvekirinên te çêbûbin û berî ku dest bi meşa azadiyê bikin, bi hêviya hevdîtinekê tu wan bi peyva “serkeftin” rê bikî!

zêdetir...

JI BONA BÎRANÎNA ŞEHÎD SARYA DENÎZ

Nazenîna Çiyayê Metîna

 

Ji bo xeyalkirina hin tiştan, divê pir ne hêsan be. Ji ber ku tevahî tiştên ku tu jiyan dikî, bi demê re tevlî maziyê dibe, mîna dîmenên rengên xwe winda kirî. Di hindek deman de jî jê diçin û tenê di hizirandinan de hûnadinên reş û spî dimînin. Belê ev e, îro tiştê ku ez jiyan dikim. Ji van tevan cudatir di hizrên min de dimenên ku reş û spî tê reng da wan. Dibe ku ez bi hizrandin û xiyalkirin bi te re, wan rengan didim jiyandin. Ji ber ku tevahî biranînê min ê xweş bi te re hatin derbaskirin… Di demê xwe yê herî zor û zehmet de jî, ez bi hebûna te dihisiyam. Min di tenêbûna xwe de hesin diavêt û di xewa hêviyê de bi te re diketim rê. Biçûka min, min ew qas bêriya te kiriye ku ez nikarim bi lêv bikim. Ez ji te re dibêjim biçûka min, ji ber ku tu biçûka min bûyî.

zêdetir...

JI BONA BÎRANÎNA ŞEHÎD TÊKOŞÎN

Keça Warên Agîdan; Têkoşîn

 

Vê carê tu navnîşana pirtuka min ya ku nehatiye nivîsandın. Hevala mın Têkoşîn, delalê lı ber dılê min… Ji nav dilê xwe yê bi êş, jı te re dinivisînim. Nameyek ji mizgîniyê ji nava dilê çiyayên ku azadî dibirqe û mezin dike dişînim. Ez li te digerim, dixwazim bêhna porê te bikim, dengê te yê zelal bibihîzim. Dengê te yê ku mirovan dixwe nav xeyalên kur. Keça ware azad Têkoşîn; te dı bîra xwe de tînim, di hizrandinên xwe de xeyalan dikim û sûretê te yê ruken tînim li ber çavên xwe. Dema dibihîzim nave te yê bedew, diherikim berbi warên azad Botanê. Kulîlka li ber çeman, nergîza lı ber kaniya êdî Bese… Ma heta kîjan dem tu bikişînî derd û xeman, heta kîjan demê bikişînî xem û kulan. Ka sere xwe rake û hewirdorê xwe bimeyzîne, dar û daristan hewirdorê te dorpeç kirine, demsal bûye payiz li Gabar bûye zivistan, her der bûye berf û baran.

zêdetir...

JI BONA BÎRANÎNA ŞEHÎD RONAHÎ

Dilê wê li çiyê, berê wê li Rojê bû

 

Ji bona meha cotmehê li Botanê vegerandin, vegarandina li giyana xwe ye. Dema em li Botanê dinêrin, em li wê derê li dîroka xwe ya jin dinêrin, weke eynikekî derdekeve pêşberî me. Li ser vê axa pîroz ên ku landika mirovahiyê hejandî û li ber wê dest bi loroandina jiyanbûnek nû kir jin bû. Jinê ji bedana xwe mirovatiyê divê axa de afirand, di hembêza xwe de bi keda xwe ya mezin mirovatî mezinkir, li dora xwe civakbûn afirand. Jinê li ser vê axa çira zanistî, demokrasî pêxist û ji bo mirovatî pêşenktî kir. Bi hezara salan li berxwe da, gelek nirxên giranbuha afiran. Piştî tekoşînek dem dirêj li hemberî pergala desthilat a bi derewan û bi komployan dihat sazkirin, jinê bi nirxên xwe yên durist, dilpak û bi hezkirana xwe ya mirovatî nikari bi serxîn e. Lê di dilê xwe de tiştê xweş nepand(veşart) û parast, pişta xwe nedan van nirxan û di dil, mêjiyê xwe de veşartin. Bi bêdengiyekî her roj de jiyandikirin, di tariya şevê de li benda derketina ronahiyê bûn. Bi derketina PKKê re ev Ronahî hîn pitir hat fêmkirin û pejirandin, bi tevahî nirxên li ser vê axa çêbûn bi tekoşînek mezin bi destxîn in.

zêdetir...

JI BONA BÎRANÎNA ŞEHÎD ROTÎNDA Û KURDÊ

Gelo mirov dema dibe agir çawa ye?

 

Gelo tu kes dikare rewşa agir vegotin bike, gelo tu kes dikare wêneyê agir bi heman rengê xêz bike, gelo tu kes dikare wateya agirê azadiyê bilêv bike. Gelo mirov dema dibe agir çawa ye? An jî agir û mirov çawa ewqas dibe yek û dibe sembola azadiyê. Gelo kes dikare hestê bedenên agir bike pênûs. Min pir cara xwest vê vegotin bikim an jî bi pênûsa xwe binîvisînim. Lewre min nekarî vê bedewiyê binîvisînim. Ji bo wê tu kes nikare reng û wêneyê agir xêz bike. Pir rêhevalên me vê rastiyê bi awayeke zindî jiyan kirin. Bi vê ve agir bû mirov, bû gel, bû dîrok û bû hestên bedew ên jin. Pir rêhevalên me hebû, yek bi yek rengê agir pêşberî me kirin. Ji me re gotin “werin agir mirov e, agir sembola giyana me ye, werin agir hemêz bikin” lewre tu kes nedikarî rastiya agir, xeyal bike an jî wê hemêz bike. Çûnkî her mirov nikare bi agir ve bibe yek. Nikare wê hemêz bike, weke dayîk weke heval. Lewre mirovên dilşad vê pêkanîn û ji hemû cîhanê re da nîşandan.

zêdetir...

Senfoniya stêrkan!

 

 

 

 

 

 

Pêşkêşî hunermenda leheng ''Delîla'' û hemû hunermendên şehîd...

 

 

 

 

 

 

dîsa asîmanê welatê min stêrkek din girte hembêza xwe...
stêrkek ji dilê Ameda birîndar...
îşev semfoniya stêrkane li asîmanê welatê min...

dê ka were stêrka min, berî çûyîna xwe ji min re qala çiyayan bike
qala welatê min, qala mirin û nemirine...

zêdetir...

JI BONA BÎRANÎNA ŞEHÎDÊN QILABANÊ

Dilê min întihar dike

 

Li ber pencereya dilê xwe rûniştime. Li derveyî xwe dinêrim: Pîvok şîn bûne. Bihar di kamlana xwe de ye. Lê dilê min bi tirşebayekî xemgîn re dikeve xirecireke kurtedemî. Ji nişka ve kuleke nenavkirî tê û li ser dilê min rûdinê. Rihê min dêşe. Dilê min xwe bi sêdara çavên te ve dadileqîne. Dilê min întihar dike!... Xwe dikuje. Hingê pîvok hêdî hêdî li bin sîbera sêdarê diçilmisin...
Of bêbextiya dinyayê of!
Biskên te yên rengçiya li ber hûnebayê biharê dihejin li hinda sêdarê. Dilê min bi sêdarê ve helawîstiye û xwîn jê diherike ser axê, ax digirî û ji rondikên axê pîvok serê xwe radikin. Bi xemgîniyeke sar rondikan dimêjin. Rondik ji cihê kul tên, lewma ev kulên ku ji dilê min ê daleqandî yê birîndar derdikevin li rehên pîvokan belav dibin. Ew dinalin. Stûyê wan dikeve ber û pîvok careke din hêdî hêdî diçilmisin... Dilê min întihar dike li ber sêdara awirên te.

zêdetir...

BÊRÎVAN AMÛDÊ-(FAHRİYE BAYRAM)

Berîvan, nasnameya jinê bû

Çend sal an jî çend dem û çend meh… Mirov dema ku dihizire nikare vê yekê bersiv bide. Zarokên wê demê niha mezin bû ne. Ciwanên wê demê niha gîhaştine temenê xwe yê mezin. Çimkî pir dem û pir sal derbas bû. Lê weke kû niha rêhevalê xwe me hûnda kir. Weke ku rêhevalê me nû ji me xatir xwest. Weke ku hevala Berîvan niha vê demê ji me qût bû ye. Dengê wê, gotinên wê û ramanê wê hê jî em dibihîsin. Çimkî rêhevalên wê tucar hevaltiya Berîvan qut nebûn, di jiyan û ramanê her lehengê de dijiya heval Berîvan û diherikiya di nava jiyana azad de.

 

Ew, xaka ku çanda Zenûbya lê tovên xwe reşandiye de hatibû dinê. Li ser vê xakê Zenûbya jî li hemberî, zihniyeta zilam ku haveyna xwe ji rahîbên sûmeran girtine derket û li hember vê yekê, Zenûbya ji hêla qralê wê demê ve bi dewlemendiyên welatê wê ji zendê wê ve tê qeydkirin.

zêdetir...

SERGOVENDÊ AZADIYÊ

23 Hezîran 2006/ Li Çelê di lêkdanê de

Heft can, heft şitlê azadiyê, heft rêhevalên rojê, heyvê û stêrkan ji nava me koç kirin. Digirîn di nava xwe de taht, zinar û vê xwezaya qedîm, li van çiyayên azad, li bihûşta welatê me. Êdî gul jî naxwazin bêhna xwe ji me re bifûrînin û bilbil dev ji awazên xwe berdane. Pel hildiweşin di dilê me yê birîndar de, fena her carî. Di ronahiya tavehîvê de, xwîna sor bi xwêdana eniyan ron dibe. Di her qebaskirina lat û zinarekî de, wan hêrsa xwe li guleyan bar kir û li ser sînga dijmin de reşandin.
Dîlan û govenda azadiyê dest pê kir.
Zîlanê bi rûyê xwe yê heyvesor, bû bûka Zagrosê. Ew mîna gelê xwe penaber bû û di penaberiyê de, dilê xwe kiribû pola. Vaye Zîlan temeziya kesk û sor û zer hejand.
Tilîlîlî!!!
Tilîlîlî!!!

zêdetir...

DERSİM (MEDİNE IŞIKLI)

DERSİM

(MEDİNE IŞIKLI)

3 Mayıs 2007/ Li Bestayê di lêkdanê de

Şehîd; di tevahî deman de herikandina bêdeng a azadiyê ye. Şehîd; raperîna dijberê demê ye, herîkîna azad ê lehengiyê ye. Di nav xeyal û hêviyên bedew de ketina nav şereke dijwar e. Şehîd nay bilêvkirin lê tê jiyandin. Şehîd nasîna jiyaneke azad û lêgerînvanê bedewiyan e. Şehîd bi biryar û bi bawer dijberî hemû zoriyan şer kirine. Şehîd navnîşana serkeftinê ye, dengê berxwedana lehengên bê dawî ye. Şehîd cîroka berxwedana ku tê jiyandin e. Şehîd rêwîtiya bê dawî û demdirêj e. Şehîd di nav tarîtiya tund de benda rojê sekinandin û xwe gihandina rojê ye. Şehîd efsûnêke ku nehatiye nivîsandin, lê tê jiyan kirine. Di rojên gerîla de gotina dawî bilêvkirine. Bi biryareke mezinbûna şopvanê lehenga ye. Çîroka şehîdan lehengiya mezine ya ku her mirov dixwaze bigîhiye. Bi hêvî û xeyalên xwe ve gihandina Rojê ye şehîd. Biryarbûn, bawerbûn û azweriya hemû bedewiyane rastiya şehîdan.

zêdetir...

ŞEHÎT SORXWÎN CIWANA MUNZUR

GULA NÎSANÊ

Werin em bi hev re bibihîzin çîrok û efsaneya jiyana azad. Hûn guhdar bikin ez jî bêjim. Lê lê nebarînin rondikên çavan, belê bi nivîsandin navên wan di hemû dîlan, gotin û wêjeyan de. Dema ez navê wan bilêv dikim tevzînok li dil û mejiyê min de çêdibe. Dem disekine, xwîn disekine.. wê çawa ji bîra min biçe.
Şehîdên welatê min, wê çawa ji bîra min biçin. Li ser her zinarekî şopên dilopên xwîna wan heye, li ser her rê de şopa lingê lehengên bêdawî heye. Hê jî her tişt li ber çavê min in. Li ber her kevirekî perçeyên laşên wan dibînim. Ji bîra min naçe, her tişt li ber çavê min de derbas dibe. Çiqas dem derbas bû ez nizanim, lê hê jî ez li wan digerim, kenên wan, dengên wan û şopa wan a meşa azadiyê. Niha di kûrahiya pêlên Hêzil de li wan digerim, wateya jiyanê û meşa bêhempa de..

zêdetir...

 

ALBÛMA ŞEHÎDÊN 2004

ALBÛMA ŞEHÎDÊN 2003