ای زمان یا با
تو نخواهم زیست یا تو را با آزادی خواهم آراست
رهروان خورشید
تعلق به خلق کرد تلخ است اما گریز از آن نیز نامردی!
زیبایی
خود آزادیست و این را تنها با مبارزه میتوان به دست آورد.
مبارزه نیز نیاز مبرم به ایدئولوژی، سیاست و سازماندهی
دارد. در حقیقت، خلق کرد به دلیل عدم وجود توازن در
نیروهای عظیم مبارزه، به جنگجو بودنی غیر قابل تصور نیاز
دارند.
دیالکتیک زیبایی در میان ما چنین است. به همین دلیل نیز
برای دست یافتن به عشق باید چنین راهی پیمود. من این را تا
اندازهای امتحان نمودم. پیشرفتهای به وجود آمده،
پیشرفتهای چندان بدی نیستند، هرکس میتواند بر این اساس
علاقه زیادی نسبت به ان نشان دهد.
همچنان که گفتیم: باید از همهی شهادت ها درس بگیرید و این
راهی است که تا نهایت بر همه شما گشوده خواهد بود. جوابی
برای آنان باشید. اگر جوابگوی انان نباشید، حقانیت شما
آشگار خواهد شد و در زندگی به موفقیت دست نخواهید یافت.
آنان که شهدا را از یاد برده و آنها را درک نکنند و در
گفتار خود، آنان را در اولویت قرار ندهند، اصلاح نخواهند
شد. دستیابی به عظمت و بزرگی با معنا بخشیدن به ایشان با
پیروی و دنباله روی آنان در زندگی امکان پذیر است.
کسانی که به خاطرهی این همه شهید پایبند باشند، گریه
نخواهند کرد و من بیشتر از همهی شما زجر میکشم. همهی
آرزویم آن است که کار بزرگتری را برای همهی این شهیدان
انجام دهم( یعنی از محیطی که در آن قرار دارم و یا از
زندگی شکایت نمیکنم) بی صبرم و بیشتر از این چه کاری
میتوانم انجام دهم. اندیشه و کوششم در این راستا است. لازم
است که شما کادرها برای آن جوابگو باشید بدون شک ما
برخوردی سطحی نسبت به شهیدان را قبول نخواهیم کرد. ما
معنای آن را درجه به درجه در خویش آشکارتر می سازیم و از
هر لحاظ آنچه را که شایسته آن باشد انجام خواهیم داد. ما
نمیتوانیم این را رویدادی عادی بنامیم.