آتش...

تو اخگری از آتشی

که آهن سخت را هم آب می کند

تو قطرهایی از آن بارانی

که وسعت دریا از توست

تو نسیمی

نسیمی که وزش پرسوزش در بهاران

برف اشغاگر کوه و دشت را محو میسازد

تو خاکستری

خاکستری که پس از هزاران بار آب پاشیدن

باز شعله میگیرد و ترانه زندگی سر میدهد

تو سوزان تر از اشک کودکی یتیمی

پر کین تر از آه پر کین او

هنگامیکه در مرگ پدر اشک میریزد

تو باوری, اعتقادی ,زلزله ای

قلب جهان از تو میلرزد

تو روشنی افق زندگی‌ای

چون آفتاب بر زندگی ستمدیدگان می تابی

تو انقلابی تو آتش سرخی

آتش سرخ انقلاب کردستان