به
خلق های قهرمان کرد و آذری!
PJAK
برادری و برابری خلق های ایران را یگانه راه رسیدن به هویت
آزاد و دمکراتیک می داند
خاورمیانه را می توان بعنوان موزاییک تاریخی غنی و کهنی از
فرهنگ ملل و اقوام، ادیان و مذاهب قلمداد نمود که بیشترین
مراحل آنرا اشتراکات قومی، دینی و مذهبی و قرابتهای فرهنگی
بر اساس تأثیرات و احترام متقابل به هویت همدیگر و بطور
خلاصه؛ برابری و برادری تشکیل میدهد.
این وضعیت از چنان تأثیرات عمیقی برخوردار بوده است که علی
رغم وجود ده ها فاکتور در دست صاحبان قدرت با هدف تغییر
آن، تا به امروز نیز طبقات و اقشار جامعه زیرین و خارج از
حیطه دولتی یعنی نمایندگان راستین غنای دمکراتیک تاریخ
برخوردار از روندی طبیعی می باشند که می توان از آن به "
برادری خلق ها " یاد کرد. در عصر حاکمیت ایدئولوژی
کاپیتالیسم و تأثیرات دولت ـ ملت و ظهور مفاهیم و اصطلاحات
فاشیسم و شوونیسم، سیستم های تک گفتمانی و آغاز سیاستهای
انکار و رد هویتهای اتنیکی و فرهنگی، هر چند با استفاده
ابزاری از اقشار صاحب قدرت جامعه فوقانی ـ دولتی ـ در
چارچوب ایجاد تفرقه های مذهبی، اتنیکی و فرهنگی در صدد
تعمق چالش و تضاد بین خلقها و تخریب تابلوی مذکور بوده
باشند، ولی واقعیت هایی نیز وجود دارند که باید تفهیم و
تشریح گردند: علی رغم همه این تلاشها باید گفت که هنوز هم
در تمامی عرصه های اجتماعی حس برادری و اشتراک و احترام
متقابل به هویت و فرهنگ همدیگر با تضاد و تفرقه های تحمیل
شده توسط سیستم قابل مقایسه نیست. به سبب وجود عکس العملی
حسی ـ فکری در میان اقشار جامعه زیرین در پاسخ به سیاست
های موجود، زمینه ای مستعد جهت ایجاد فضای مبارزه ای
دمکراتیک و تعریف مجدد اصطلاحات اتحاد و برابری و برادری
وجود دارد.
در سالهای اخیر، وضعیت منطقه خاورمیانه بر شاهراه تحولات
عظیم و دگرگونیهای بنیادین افتاده و دیگر موجودیت
سیستمهای ارتجاعی، کلاسیک و مارژینال، پاسخگوی مسایل و
مشکلات خلقها و جوامع نمیباشند. این مهم، سیستمها و
نظامهای منطقه را با تحولات عظیم همهجانبه سیاسی،
ایدئولوژیک، اقتصادی رودررو ساخته است و لذا این نظامهای
عقبمانده و کلاسیک نیز جهت حفظ موجودیت خویش در روند
اجباری تحولات، بر مقاومت ارتجاعی پافشاری مینمایند.
در این فضای ملتهب و بحرانی منطقه، ایران هم اصلیترین
نظامی است که از هر لحاظ در تنگنای ایدئولوژیک, سیاسی و
اقتصادی قرار گرفته و توانایی حل مسایل و چارهیابی معضلات
داخل سیستم و جامعه را از دست داده و هکذا در بحران و
کائوسی عمیق غرق شده و وضعیتش بهگونهای درآمده که هم در
داخل و هم در خارج نهتنها خلقها، ملتها، اقوام و
اقلیتها نیز اقشار، گروهها، طبقات، اتنیکها و مذاهب
بلکه حتی فردفرد انسانهای جامعه ایرانی در نتیجه آن
بحرانهای سیاسی، اقتصادی، ایدئولوژیک و... عملاً با رژیم
و نظام موجود رودررو گشتهاند. در این نقطه تلاقی دولت و
مردم، چون سیستم حاکم موجود با عدم چارهیابی روبهرو گشته
و بهعبارتی، توانایی حل و چارهیابی را از دست داده لذا
به متدهای سیاسی نابجا و متکی بر خشونت که فیالواقع حاصل
خود نظامند، میگراید و در این فضای بنبست در پی روزنه
گریزی تقلی میکند. لذا از تضادها و چالشهای داخلی
سوءاستفاده کرده و موقعیت خلقها، اقلیت ها و مذاهب را به
خطر میاندازد. بهعبارتی تلاش مینماید که ملتها و اقوام
و اقلیتهای موجود در جغرافیای ایران را با هم به برخورد و
اختلاف و تنش بکشاند تا بلکه در نتیجه آن، چندصباحی بر عمر
نظام ارتجاعی خود بیفزاید. ایجاد فضای ملتهب، بهطور کلی،
تاکتیک و استراتژی جهتدهی فضاهای موجود سیاسی در داخل
میباشد.
در واقع در شرق کردستان رژیم از این تاکتیکهای سیاسی
سوءاستفاده کرده و سعی مینماید که خلقهای آن منطقه یعنی
کرد و آذری را رودرروی هم آورده و علیالخصوص تلاش میکند
با دامنزدن به تضادهای تاریخی ملیـ مذهبی اما اشتباه،
میان اقلیتها و اتنیکهای آن منطقه، آنها را به حقارت
نسبت به یکدیگر وادارد. بنابراین، سناریوسازی میکند. در
این زمینه میتوان به مساله جنجالبرانگیز چاپ کاریکاتور
در مورد خلق شریف آذری در سال گذشته اشاره نماییم. چه بسا
خود رژیم این آتش را برافروخته و با بهرهگیری از ایجاد آن
تضادها سعی میکند که تمام چالشها، تضادها و بحرانهایش
را از آن خود خلق ها و اقوام و مذاهب داخلی گرداند و این
است که خلق های آذری، کرد و بلوچ را به سیخ سیاست پلشت
نظام میکشد و با ایجاد اختلاف میان آن ها جهت کنترل
آسانشان اقدام مینماید. در پی این سیاستها رژیم کنونی
ایران، عملاً مزدوران خود را بهکار وامیدارد و از وجود
اقلیت، قوم و مذهبی جهت سرکوب دیگری استفاده مینماید.
همچنانکه در بهمنماه 1384 در ماکو، برای بدنامکردن خلق
آذری و سرکوب کردهای منطقه از عوامل مزدور خود استفاده
کرده و از آذریها برای سرکوب کردهای ماکو سوءاستفاده به
عمل آورد. سیستم با ایجاد چنین تضادها و چالشهایی میان
خلقهای آذری و کرد راحتتر میتواند آنها را تحت کنترل
درآورده و سرکوب نماید. چه بسا از فضای جنجالی سود برده و
به سرکوب محافل روشنفکری، گروههای حقوقی و سازمانهای
فرهنگی و اجتماعی و اشخاص روشنفکر میپردازد و هکذا هم در
مساله تظاهرات خلق ماکو و هم مساله چاپ کاریکاتور و
تنشهای حاصل از آن، اشخاص خاصی از روشنفکران،
روزنامهنگاران، حقوقدانان و تظاهراتکنندگان را به زندان
انداخته و ایجاد اختناق نموده است.
امروزه ایجاب مینماید که همانند همیشه دو خلق آذری و کرد
در شرق کردستان با هوشیاری هرچه تمامتر سیاستها و
تاکتیکهای چالشبرانگیز و فناکننده را محکوم و برعکس به
امر برادری، آزادی و مساوات و تعامل دو قوم منقلب نمایند.
لذا در این گیرودارها و بحرانسازیهای رژیم، امروزه هرچه
بیشتر نیاز به اتحاد میان خلقهای منطقه یعنی کردـ آذری
ضروری مینماید. پس نهتنها اتحاد میان این دو خلق حیاتی
میباشد، بلکه بهطور مضاعف باید بر مفهوم برادری و برابری
و همزیستی آزادانه پافشاری نمایند و چه بسا گذشته و فراتر
از این دو خلق فوقالذکر به پیشاهنگ حرکت و جنبش
آزادیخواهی و برادری و برابری تبدیل شوند. چه تنهاراه
چارهیابی و رهایی، مبارزه مستمر و هوشیاری و پیشاهنگی
خلقهای منطقه در راه اتحاد و یکپارچگی میباشد. پس امروزه
میبینیم که رژیم در حل مسایل و مشکلات خلق ها به بنبست
عمیق رسیده و لذا نقش اصلی بر دوش خود خلقها میافتد.
در این میان با توجه به نقشی اجتماعی و سیاسی که بر دوش
اقشار و توده های روشنفکر، نویسندگان و روزنامه نگاران و
نهادهای جامعه مدنی قرار می گیرد لازم است که در مقابله با
سیاست ها تفرقه برانگیز رژیم و همچنین در راستای تحقق
آرمان های دمکراتیک خلق ها که همانا برخورداری از هویت
آزاد اتنیکی و فرهنگی و ایجاد زمینه ای دمکراتیک جهت
همزیستی مسالمت آمیز و آزادانه خلق ها می باشد بتوانند
پیشاهنگی نمایند.. علیالخصوص مساله اساسی در این اثنا
خوشبینی هر دو خلق نسبت به موجودیت یکدیگر و خیزش و خروش
همدیگر میباشد. این است که جهتدهی روشنفکران و محافل
آگاه در زمینه افزونسازی خوشبینی و ایجاد تعامل اجتماعی
و سیاسی و فرهنگی میان این دو خلق و دیگر خلقها امری خطیر
و حساس مینماید.
اخیراً اوجگیری و نضج حرکتهای مردمی در شرق کردستان و
مقاومت خلقهای کرد و آذری میرساند که مردم در پی
آلترناتیو و جایگزین بهمراتب مطلوب معاصر هستند تا معضلات
و مسایل سیاسی، اقتصادی، ایدئولوژیک، اجتماعی و فرهنگی خود
را مطابق و متناسب با آن حل و چارهیابی نمایند. لذا حزب
حیات آزاد کردستان
PJAK
با استطاعت و پیروی از تفکر و ایدئولوژی آزادیخواهی و
واقعی رهبر آپو ـ عبدالله اوجالان ـ برای جهتدهی و ارایه
برنامه و پیروی در تمامی آن زمینهها سعی در جهتدهی
پیشاهنگی همه خلقها و بهویژه دو خلق کرد و آذری در قالب
دموکراسی نوین دارد. لذا این تفکر آزادیخواهی و رهاییبخش
را در ساختار کنفدرالیسم دموکراتیک پایهریزی و به خلقهای
منطقه و بهخصوص خلقهای ایران ارایه نموده است. سیستم
کنفدرالیسم دموکراتیک در جهت رهبریت خلقها و ظهور
حرکتهای انقلابیـ آزادیخواهی آنها سعی در پیشاهنگی صحیح
و سوقدهی قیامهای خلقهای منطقه در شاهراه دموکراسی
رادیکال خلق ها دارد؛ بهگونهای که این سیستم جوهر واقعی
حل مسایل و معضلات خلقها را در محتوا و به صورت عملی
داشته باشد و همچنین، موزاییکی میباشد که تمام شاکلههای
قومی، اقلیتی، مذهبی، اتنیکی و... را در خود میگیرد تا
تمام خلقها بهویژه خلقهای منطقه و ایران بتوانند در آن
ساختار، اظهار وجود دموکراتیک بنمایند. لذا سیستم
کنفدرالیسم دموکراتیک، مفاهیم و دستاوردهای ایدئولوژیکی،
سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی را جهت امر پیشاهنگی
خود خلقها و تعیین سرنوشت خویش بدانها ارایه مینماید و
خود عملاً و بهطور وجوب، به حمایت از موجودیت خلقها
بهویژه خلق آذری و کرد به عرصه میآید و تنها اتحاد و
یکپارچگی و موجودیت مداوم آن خلقها را در صحنه آزادیخواهی
راه چاره میداند. همچنین با ارایه برنامه مدون و صحیح هم
پیشاهنگی مینماید و هم در تلاش جهت پیشاهنگنمودن خود
خلقها در تحرکات رهاییبخششان میباشد.
بنابراین، حزب حیات آزاد کردستان
PJAK
با متابعت از سیستم کنفدرالیسم دموکراتیک و با نگرشی
دمکراتیک و نوین به هویت های اتنیکی ـ فرهنگی و مذهبی خلق
ها، جهت ایجاد فضای تفاهم، تبادل و احترام متقابل تلاش می
نماید.
PJAK
خود نماینده ایستار دمکراتیک و آزادیخواهانه خلق کرد در
شرق کردستان بوده و از این منظر از تمامی تلاش ها و فعالیت
های دمکراتیک و آزادیخواهانه خلق ها و گروه های اتنیکی ـ
مذهبی ایران حمایت نموده و جهت اعتلای آن تلاش خواهد نمود
و با پشتیبانی از تحرکات انقلابی و رهاییطلبی آن خلقها،
دعوت بهعمل میآورد که تا تحقق آزادی، دموکراسی و همزیستی
مسالمتآمیز خلقها از پای ننشیند و چه بسا در مقابل
سیاستها و سناریوهای مرتجعانه و پروواکاسیون رژیم ایران
برخیزند و با همبستگی و اتحاد با دیگر خلقهای شرق کردستان
و ایران شور آزادیخواهی برکشند و از وقوع تضادها، چالشها
و درگیریهای تلخ و اشتباه گذشته که در واقع، نیشتر پنهان
دشمن و نظام مستبد بر کالبد جوامع و خلقها میباشد،
جلوگیری بهعمل آورند و امروزه بیشتر از همیشه با هوشیاری
و آگاهی هرچهتمامتر آن سیاستها را محکوم و نقش برآب
سازند. چه، در طول تاریخ، دو خلق آذری و کرد از اشتراکات
فرهنگی و تاریخی برخوردار بودهاند که وزنه این همزیستی
اشتراکی بسیار سنگینتر از جوانب اختلافات و تضادها مقطعی
است که آنهم مطلقا ریشه در سیاست ایجاد تفرقه میان خلق ها
داشته که رژیم های حاکم پیروی نموده اند. کاراکتر دینیـ
مذهبی رژیم کنونی ایران سبب میشود مذاهب را نیز به تضاد
بکشانند که البته سرچشمه این اختلافات، هیچگاه عبارت از
دشمنی خلقها نیست و این خود سیستم میباشد که این
پدیدهها را بهوجود آورده و در راستای منافع خود بدان
دامن میزند تداوم اینگونه سیاستهای رژیم و اصرار در این
زمینه در اصل به معنای انکار و امحای خلقها میباشد.
PJAK
در صحنه مبارزات آزادیخواهی و دموکراتیک خلق کرد, در
راستای ایجاد تحولات دموکراتیک در ایران و حل معضلات
اتنیکی، فرهنگ, سیاسی و اجتماعی خلق های ایران, بر مبنای
استراتژی برابری, برادری و اتحاد آزادانه خلقهای ایران, به
حقوق دموکراتیک خلق های ایران اعتقادی عملی داشته و در جهت
دستیابی به آن از هر گونه مبارزه و تحولات دموکراتیک در
داخل و خارج ایران پشتیبانی می نماید و جهت ایجاد جو و
زمینه دیالوگی دموکراتیک و ایجاد پلاتفورمهای مشترک فکری و
مبارزاتی و مشارکت همه اقشار جامعه ایران با همه تنوعات
خود به تلاش های جدی پرداخته و در این زمینه از همه احزاب,
نهادهای مدنی و پلاتفورمهای دموکراتیک دعوت به عمل می
آورد. بدین وسیله همه اقشار خلق قهرمان آذری را به مبارزه
و مقاومت دموکراتیک فرا خوانده و همچنین افکار عمومی خلق
کرد در شرق کردستان را نیز جهت حمایت و پشتیبانی مواضع
دموکراتیک خلق برادر آذری فرا میخوانیم.
زنده باد برادری و برابری خلق های ایران
زنده باد مبارزه و مقاومت دموکراتیک خلق های ایران
نابود باد سیاست ایجاد تفرقه و تضاد میان خلق ها
کوردیناسیون حزب حیات آزاد کردستان
PJAK
[صفحه اصلی]
