پيش به سوی کو‌ه‌ها

چقدر زيبا می‌سرايد شاعر آواز,ای زنان, ای زنان پيش به سوی کو‌ه‌ها
در زمان پيش روی ما لازم است که زنان و دختران جوان نيز بيشتر از گذشته به کوههای آزاد کردستان روی بياورند.
شايد بعضی ها بپرسند که اگر PKK آتش بس اعلام کرده است, پس چرا جوانان و زنان را به سوی کوهها دعوت می‌کنند. در جواب آنها بايد گفت که البته تنها راه رسيدن به صلحی ماينده دعوت کردن جوانان و زنان به جبال آزاد کردستان می‌باشد. و فرا خواندن جوانان به سوی کوهها نيز, نشان دهنده‌ و اثبات کننده‌ی متعهد ماندن ما نسبت به آتش بس می‌باشد. چون خوب می‌دانيم که تنها راه عقب نشينی و شکست تجاران جنگ, ديدن جوانان در کوههای آزاد می‌باشد. مرحله‌ی آتش بس نيز تنها ازاين راه می‌تواند ماندگار شود و مساله‌ی کرد نيز به شيوه‌ای دمکراتيک حل شود.
بايد اشاره کرد که کوهها‌ی آزاد کردستان برای جوانان کرد تنها به مانند صاحه‌ و ميدان جنگ نمی‌باشد. بلکه برای جوانان کرد به مانند آموزشگاه و مدرسه‌ی آزادی است. محلی است که جوانان می توانند در آنجا صاحب فکر, اراده و زندگی‌ای آزاد شوند. به غيراز اينجا مکان ديگر وجود ندارد که کردها بتوانند در آنجا به زندگی و آموزشی آزاد دست يابند. سيستم و دولت های انکار گرا و ظالم, ديگر برای جوانان کرد جايی را باقی نگذاشته‌اند که به آموزش و زندگی آزاد خود بپردازند.
همچنين بايد به اشخاصی که می‌گويند:" PKK پايبند آتش بس نيست و جوانان را به سوی کوهها فرا می‌خواند" گفت که: کاشکی آنها به اندازه‌ی ما پايبند به صلح و آتش‌بسی ماينده می‌بودند اما متاسفانه اينچنين نيست! همانند اين ضرب المثل که می‌گويد: "ای کاش کسی که دين من را سرزنش می‌کند خودش هم مسلمان باشد!...". هر کس می‌داند که گفته‌های آنها صحطح نيست, حتی ميتوان با چشمانی بارز ديد که دولت ترکيه و حتی رسانه‌های دولت ترکيه هر کس را تشويق و وادار به جنگ در برابر ما ميکنند. و از طرف ديگر ما را به "پايبند نماندن به آتش بس" متهم مينمايند.
جای تعجب است که نمی‌توانند و يا نمی‌خواهند شدت گرفتن حملات ارتش ترکيه و حتی ايران را در زمان اعلام آتش بس بر روی حرکت ما ببينند و خود را به کوچه‌ی علی چپ می‌زنند. خنده دار است که آنها اين گفته‌ی رياست ارتش ترکيه را که: "حتی يک تروريست PKK را بر روی زمين باقی نخواهيم گذاشت" نشنيده و نديده می‌گيرند اما در مورد دعوت ما از جوانان به سوی کوهها غوغا به پا می‌کنند.
به همين سبب ما از جوانان و بلخصوص زنان و دختران جوان دعوت به عمل می‌آوريم که به صفوف آزاديخواه ما ملحق شوند. چون ميدانيم بيش از هر کس و هر چيز زنان و دختران هستند که حق زندگی و مشارکتی آزاد در کوهها را دارند و بايد خاطر نشان کرد که تنها راه خلاصی از سيستم عشيرتی و فئودال و مرد سالاری و همچنين زندگی دروغين و انکارگرای بورژوازی صف به صف ملحق شدن به زندگی آزاد که آن هم تنها در کوهها امکان پذير است ميباشد.
ديگر نبايد اجازه داد که دختران جسور کرد و زنان فداکار به علت فشارهای خانواده و نيز مردان حاکم و همچنين سيستم عقب مانده دست به خودکشی و انتحار بزنند. دختران در شهرهای مهاباد, اروميه, سنندج, زنان قهرمان و جسور کلهر و تمامی زنان و دخترانی که از دست اين سيستم به وجدان آمده‌اند بايد برای رسيدن به خيالهای زيبايشان و پروراندن آنها به سوی کوههای آزاد روی بياورند.
در اينجا لازم است که در برابر فشار و ظلمی که توسط خانواده, عشيره, سيستم فئودال و نيز مردان که بر روی زنان روا می‌دارند، تنها راه مقابله با آن روشنگری و دادن باوری و جسارت به دختران و زنان می‌باشد که آنها هم می‌‌توانند به شيوه‌ای دمکراتيک و آزاد در برابر سيستم انکارگر و دروغين به مبارزه بپردازند. زنان و دختران تنها با طرز فکری آزاد و مبارز می‌توانند در برابر فکر برده‌دار سيستم, مقاومت و مبارزه کنند.
بايد خاطر نشان کرد که خط‌‌ مشی آپوچی, در ريشه‌ی خود خط مشی زن آزاد می‌باشد؛ حرکت آپوچی محل وصال زنان آزاد واميدوار و نيز محل رسيدن خيال آنها به همديگراست.
ملحق شدن به صفوف PKK؛ ملحق شدن به زندگی‌ای آزاد و نيز رسيدن به فکر و اراده‌ای آزاد و خلاص شدن از سيستم مرد سالاری و ظالم که هر روز موجب قتل هزاران زن و جوان می‌شود است.
در اينجاست که زيباترين آواز؛ تنها آواز: ای زنان, ای‌زنان, پيش به سوی کوها می‌باشد.
بياييد همه با هم اين آواز را بخوانيم...